Dianthus rupicola

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Dianthus rupicola
Ilustracja
Systematyka[1]
Domena eukarionty
Królestwo rośliny
Klad rośliny naczyniowe
Klad Euphyllophyta
Klad rośliny nasienne
Klasa okrytonasienne
Rząd goździkowce
Rodzina goździkowate
Rodzaj goździk
Nazwa systematyczna
Dianthus rupicola Biv.
Sicul. Pl. 1: 31 1806[2]
Synonimy

Dianthus arborescens Hoffmanns.
Dianthus bisignanii Ten.
Dianthus involucratus Poir.
Dianthus suffruticosus Willd[2].

Dianthus rupicola Biv. – gatunek rośliny z rodziny goździkowatych (Caryophyllaceae Juss.). Występuje naturalnie na Balearach, w południowej części Włoch oraz w Tunezji[3][4].

Rozmieszczenie geograficzne[edytuj | edytuj kod]

Rośnie naturalnie na Balearach, Sycylii, Egadach, Lampedusie, Wyspach Liparyjskich, w południowej części Półwyspu Apenińskiego (w Kalabrii, Basilicacie i Kampanii) oraz w Tunezji[4][5][6].

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Pokrój
Bylina półkrzewiasta dorastająca do 30–45 m wysokości[3].
Kwiat
Liście
Mają prawie lancetowaty kształt. Mierzą 40–60 mm długości oraz 2–7 mm szerokości. Nasada liścia jest zrośnięta. Wierzchołek jest ostry[3].
Kwiaty
Zebrane po 5–7 w wierzchotkach. Rozwijają się na szczytach pędów. Kielich ma cylindryczny kształt i dorasta do 22–30 mm długości. Płatki mają różową barwę, są strzępiaste na brzegu[3].

Biologia i ekologia[edytuj | edytuj kod]

Rośnie na terenach skalistych[3]. Występuje na wysokości do 800 m n.p.m.[6] Kwitnie od maja do września[6], natomiast według innych źródeł od czerwca do września[3].

Zmienność[edytuj | edytuj kod]

W obrębie tego gatunku oprócz podgatunku nominatywnego wyróżniono dwa podgatunki[2]:

  • Dianthus rupicola subsp. aeolicus (Lojac.) Brullo & Miniss.
  • Dianthus rupicola subsp. hermaeensis (Coss.) O.Bolòs & Vigo – występuje w Tunezji[7]

Zastosowanie[edytuj | edytuj kod]

Analiza olejku z destylowanych kwiatów wykazały obecność 66 komponentów. Jego skład charakteryzuje się wysoką zawartością pochodnych tymolu oraz karwakrolu. Wykazuje on dobrą aktywność przeciwbakteryjną wobec zakażeń bakteriami Bacillus cereus i Bacillus subtilis[5].

Ochrona[edytuj | edytuj kod]

Gatunek D. rupicola należy do gatunków mających znaczenie dla Wspólnoty wymienionych w załączniku II dyrektywy siedliskowej (92/43/EWG) w sprawie ochrony siedlisk przyrodniczych oraz dzikiej fauny i flory, przyjętych przez Radę Wspólnoty Europejskiej 21 maja 1992 roku[8].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Peter F. Stevens, Angiosperm Phylogeny Website, Missouri Botanical Garden, 2001– [dostęp 2009-06-01] (ang.).
  2. a b c Dianthus rupicola Biv. (ang.). The Plant List. [dostęp 18 lipca 2015].
  3. a b c d e f Dianthus rupicola (fr.). Plantes & botanique. [dostęp 18 lipca 2015].
  4. a b Taxon: Dianthus rupicola Biv. (ang.). Germplasm Resources Information Network (GRIN). [dostęp 18 lipca 2015].
  5. a b Casiglia S., Bruno M. & Senatore F.: Volatile constituents of Dianthus rupicola Biv. from Sicily: activity against microorganisms affecting cellulosic objects (ang.). W: Nat Prod Res. 2014;28(20):1739-46 [on-line]. National Center for Biotechnology Information, U.S. National Library of Medicine. [dostęp 18 lipca 2015].
  6. a b c Dianthus rupicola Biv. (wł.). W: Schede di Botanica [on-line]. Altervista. [dostęp 18 lipca 2015].
  7. Taxon: Dianthus rupicola Biv. subsp. hermaeensis (Coss.) O. Bolòs & Vigo (ang.). Germplasm Resources Information Network (GRIN). [dostęp 18 lipca 2015].
  8. Dianthus rupicola ssp rupicola (wł.). W: Fiori di Sicilia [on-line]. Altervista. [dostęp 18 lipca 2015].