Dick Quax

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Dick Quax
Ilustracja
Dick Quax (1977)
Data i miejsce urodzenia 1 stycznia 1948
Alkmaar
Data i miejsce śmierci 28 maja 2018
Auckland
Dorobek medalowy
Reprezentacja  Nowa Zelandia
Igrzyska olimpijskie
srebro Montreal 1976 lekkoatletyka
(5000 m)

Dick Quax, właśc. Theodorus Jacobus Leonardus Quax (ur. 1 stycznia 1948 w Alkmaar, zm. 28 maja 2018[1] w Auckland) – nowozelandzki lekkoatleta.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Wyemigrował wraz z rodzicami z Holandii do Nowej Zelandii w 1954. Trenowany przez Johna Daviesa, pokazał się szerszej publiczności na Igrzyskach Brytyjskiej Wspólnoty Narodów w 1970 w Edynburgu, kiedy toczył wyrównany (chociaż ostatecznie przegrany) bój z kenijskim mistrzem Kipchoge Keino na 1500 m (zajął 2. miejsce). Przez kolejne kilka lat starty ograniczyła mu seria kontuzji; ponowne sukcesy przyszły w drugiej połowie lat 70. Został w Montrealu (1976) wicemistrzem olimpijskim na 5000 m (za Lasse Virénem), a w 1977 w Sztokholmie ustanowił na tym samym dystansie rekord świata wynikiem 13.12,87.

Próbował także swoich sił w maratonie. Po zakończeniu kariery zawodniczej był trenerem i menedżerem sportowym. W 1990 został wpisany do Hall of Fame sportu nowozelandzkiego.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]