Discoverer 15

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Discoverer 15
SRV 106
Ilustracja
Inne nazwy CORONA 9010, Corona 15, CORONA C-10, Agena A 1058, FTV-1058, 1960 Mu
Indeks COSPAR 1960-012A
Indeks NORAD S00057
Zaangażowani Stany Zjednoczone CIA, USAF (USA)
Model satelity KeyHole-1
Rakieta nośna Thor Agena A
Miejsce startu Vandenberg Air Force Base, USA
Orbita (docelowa, początkowa)
Perygeum 199 km
Apogeum 761 km
Okres obiegu 94,23 min
Nachylenie 80,9°
Mimośród 0,040944
Czas trwania
Początek misji 13 września 1960 (22:14 UTC)
Koniec misji 14 września 1960
Powrót do atmosfery 17 października 1960
Wymiary
Kształt walca
Wymiary dł. 5,85 m; śr. 1,52 m
Masa całkowita 863 kg

Discoverer 15 (również: CORONA 9010) – amerykański satelita rozpoznawczy i technologiczny. Stanowił część tajnego programu CORONA. Była to kolejna nieudana misja tego programu. Z powodu złych warunków atmosferycznych, mimo ze zdążono kapsułę dostrzec z samolotu[1], zatonęła nim została przechwycona przez samoloty.

Był to ostatni statek wyniesiony przez rakietę nośną Thor Agena A i ostatni statek pierwszej serii Discoverer, KH-1. Podczas następnego lotu zastosowano nowy model drugiego stopnia rakiety, nazwany Agena B. Była o ponad dwa metry dłuższa od Agena A i umożliwiała powiększenia Discaverera i poprawienie jego niezawodności[1].

Budowa i działanie[edytuj | edytuj kod]

Moment startu rakiety Thor Agena A z satelitą Discoverer 15

Cylindryczny człon Agena A, główna część satelitów serii Discoverer, zawierał wyposażenie podobne do misji Discoverer 13. Na pewno znalazły się tam: system telemetrii, rejestrator taśmowy, odbiorniki komend radiowych, czujnik horyzontu. Na statku zamontowano także światła, które miały umożliwić śledzenie optyczne (jasność satelity wynosiła około 7 do 6 magnitudo). Prawdopodobnie w kapsule umieszczono żywe organizmy.

Kapsuła miała kształt cylindra o średnicy 56 cm i głębokości 145[potrzebny przypis] cm. Stożkowe zakończenie wydłużało ją do około 102 cm.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b T.A. Heppenheimer: Podbój Kosmosu. Tajne epizody amerykańskich i radzieckich programów kosmicznych. Warszawa: Wydawnictwo Amber Sp. z o.o., 1999, s. 174. ISBN 83-7169-852-6.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]