Dmytro Ładyka

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Дмитро Ладика.png

Dmytro Ładyka (ur. 14 sierpnia 1889 w Tarnopolu, zm. w lutym 1945 w Dreźnie) – ukraiński adwokat, polityk i działacz społeczny, w latach 1928–1935 poseł na Sejm II i III kadencji w II RP.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

W 1909 ukończył gimnazjum im. Franciszka Józefaz ruskim językiem wykładowym w Tarnopolu. Po studiach prawniczych zaciągnął się do wojska austriackiego.

Zmobilizowany do armii cesarskiej w 1914, w 1917 walczył na froncie włoskim. W latach 1918–1920 walczył w wojskach ukraińskich Semena Petlury.

W latach 1928–1930 sprawował mandat posła z bloku ukraińskich partii włościańsko-robotniczych, po 1930 posłował jako przedstawiciel Bloku Ukraińsko-Białoruskiego, w obu przypadkach wybrano go w okręgu Tarnopol.

W 1930 aresztowany pod zarzutem działalności antypaństwowej, zwolniony po kilku tygodniach.

Pod koniec II wojny światowej wyjechał w głąb Niemiec, zginął tragicznie w czasie alianckich bombardowań Drezna.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Historia sejmu polskiego. T. II, red. Andrzej Ajnenkiel, Warszawa 1989.
  • Posłowie i senatorowie Rzeczypospolitej Polskiej 1919-1939. Słownik biograficzny. T. III, red. naukowa Andrzej Krzysztof Kunert, Wydawnictwo Sejmowe Warszawa 2001.
  • Ryszard Torzecki, Kwestia ukraińska w Polsce w latach 1923-1929, Kraków: Wydaw. Literackie, 1989, ISBN 83-08-01977-3, OCLC 830081846.