Dobrocin (województwo dolnośląskie)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Zobacz też: Dobrocin w innych znaczeniach tego słowa.
Dobrocin
Pałac (1904 r.)
Pałac (1904 r.)
Państwo  Polska
Województwo dolnośląskie
Powiat dzierżoniowski
Gmina Dzierżoniów
Liczba ludności (III 2011) 698[1]
Strefa numeracyjna 74
Kod pocztowy 58-211[2]
Tablice rejestracyjne DDZ
SIMC 0852163
Położenie na mapie gminy wiejskiej Dzierżoniów
Mapa lokalizacyjna gminy wiejskiej Dzierżoniów
Dobrocin
Dobrocin
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Dobrocin
Dobrocin
Położenie na mapie województwa dolnośląskiego
Mapa lokalizacyjna województwa dolnośląskiego
Dobrocin
Dobrocin
Położenie na mapie powiatu dzierżoniowskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu dzierżoniowskiego
Dobrocin
Dobrocin
Ziemia50°43′54″N 16°42′06″E/50,731667 16,701667

Dobrocin (niem. Güttmannsdorf) – wieś w Polsce położona w województwie dolnośląskim, w powiecie dzierżoniowskim, w gminie Dzierżoniów.

Historia[edytuj | edytuj kod]

W XV wieku właścicielami miejscowości była rodzina Bock. W 1484 r. wieś kupił Friedrich von Hochberg. W XVIII w. majątek należał do rodziny von Seherr–Thoss. W 1830 r. właścicielem został starszy radca górniczy von Milecky, a od 1845 roku rodzina Moriz–Eichborn. Następnie na krótko wieś wróciła do baronów von Seherr–Thoss, jednak w 1897 r. Stanislaus von Seherr–Thoss z Wawrzeńczyc sprzedał miejscowość z pałacem cesarskiemu radcy Kuno von Portatiusowi. W 1945 wieś została włączona do Polski; a jej dotychczasowych mieszkańców wysiedlono do Niemiec.

Podział administracyjny[edytuj | edytuj kod]

Integralne części wsi Dobrocin[3][4]
SIMC Nazwa Rodzaj
0852170 Marianówek przysiółek

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa wałbrzyskiego.

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

Według rejestru Narodowego Instytutu Dziedzictwa na listę zabytków wpisane są[5]:

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]


Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. GUS: Ludność - struktura według ekonomicznych grup wieku. Stan w dniu 31.03.2011 r.
  2. Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych poprzez wyszukiwarkę. Poczta Polska S.A., styczeń 2013. [dostęp 2015-03-26].
  3. Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części (Dz.U. z 2013 r. poz. 200)
  4. GUS. Rejestr TERYT
  5. Rejestr zabytków nieruchomych woj. dolnośląskiego. Narodowy Instytut Dziedzictwa. s. 9. [dostęp 3 września 2012].
  6. Adam Bałabuch, Stanisław Chomiak, Marek Korgul, Wiesław Mróz, Stanisław Szupieńko, Sławomir Wiśniewski, Jan Zyzak: Schematyzm Diecezji Świdnickiej. Świdnica: Świdnicka Kuria Biskupia, 2005. ISBN 83-921533-0-8.
  7. Łuczyński Romuald M. Zamki, dwory i pałace w Sudetach, Legnica, 2008, s. 100