Dobrosław Dowiat-Urbański

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Dobrosław Dowiat-Urbański
Ilustracja
(2018)
Data urodzenia 1972
szef Służby Cywilnej
Okres od 2 marca 2016
Poprzednik Claudia Torres-Bartyzel

Dobrosław Dowiat-Urbański (ur. 25 listopada 1972[1]) – polski urzędnik państwowy, od 2016 szef Służby Cywilnej.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Studiował prawo i filologię germańską na Uniwersytecie Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie, a także na uniwersytetach we Fryburgu i Kolonii. Ukończył także Krajową Szkołę Administracji Publicznej oraz aplikację legislacyjną. Od jej ukończenia w 1999 zatrudniony w administracji rządowej. Przez rok jako stypendysta Fundacji Roberta Boscha odbywał staże zawodowe w federalnych ministerstwach niemieckich, w tym w ministerstwie spraw zagranicznych[2].

Pracował początkowo w Urzędzie Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast (późniejsze Ministerstwo Infrastruktury), gdzie przeszedł szczeble kariery od głównego specjalisty poprzez radcę ministra, naczelnika wydziału do zastępcy dyrektora departamentu. W 2008 został zastępcą dyrektora Departamentu Prawnego w Kancelarii Prezesa Rady Ministrów, odpowiadając za obsługę legislacyjną i prawną Szefa Służby Cywilnej. Brał udział jako ekspert w projektach Unii Europejskiej wspierających rozwój służby cywilnej i administracji publicznej w Albanii, Serbii i Ukrainie[2]. 2 marca 2016 powołany na stanowisko szefa Służby Cywilnej w miejsce Claudii Torres-Bartyzel[3].

Współautor komentarza do ustawy o służbie cywilnej i autor komentarza do ostatniej nowelizacji ustawy.

Jest żonaty, ma dwójkę dzieci[2].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. JSK Internet, Szef Służby Cywilnej - kierownicy urzędów nadzorowanych przez PRM - BIP Rady Ministrów i Kancelarii Prezesa Rady Ministrów, bip.kprm.gov.pl [dostęp 2017-06-20] (pol.).
  2. a b c Dobrosław Dowiat-Urbański Szefem Służby Cywilnej. Kancelaria Prezesa Rady Ministrów, 3 marca 2016. [dostęp 2017-06-20].
  3. Artur Radwan: Dobrosław Dowiat-Urbański szefem służby cywilnej. Gazeta Prawna, 29 lutego 2016. [dostęp 2017-06-20].