Doktor honoris causa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Doctor honoris causa (łac. „doktor dla zaszczytu”) – akademicki tytuł honorowy[1][2] nadawany przez uczelnie osobom szczególnie zasłużonym dla nauki i kultury[3].

Nie wymaga posiadania formalnego wykształcenia, ale nadawany jest zazwyczaj[4] osobom o wysokim statusie społecznym lub naukowym. Osoby obdarzone tytułem mają prawo dodawać do nazwiska skrót dr h.c., w przypadku kilku tytułów: dr h. c. mult.

 Z tym tematem związana jest kategoria: Doktorzy honoris causa.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Ustawa z dnia 27 lipca 2005 r. Prawo o szkolnictwie wyższym (Dz.U. z 2005 r. nr 164, poz. 1365), art. 16, ust. 1.
  2. Ustawa z dnia 20 lipca 2018 r. – Prawo o szkolnictwie wyższym i nauce (Dz.U. z 2018 r. poz. 1668).
  3. doktor. Encyklopedia PWN. [dostęp 2019-05-08].
  4. Tytuł doktora honoris causa Uniwersytetu Przyrodniczego we Wrocławiu. [dostęp 2012-01-29].