Dokument podróży (Polska)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Dokument podróży)
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Dokument podróży stwierdzający, że jego posiadacz „nie jest obywatelem polskim”

Dokument podróżydokument urzędowy stwierdzający tożsamość osoby niebędącej obywatelem polskim.

Dokument taki wydawany był obywatelom polskim, którzy zrzekli się obywatelstwa polskiego, aby mogli wyjechać za granicę. Wydawano go też zamieszkującym w Polsce na stałe, uchodźcom politycznym. Dokument stwierdzał tożsamość osoby oraz fakt, iż „posiadacz niniejszego dokumentu nie jest obywatelem polskim”.

W czasie fali emigracyjnej roku 1968 dokument taki otrzymywali na przykład żydowscy emigranci (oraz ich nieżydowscy współmałżonkowie) lub Niemcy opuszczający Polskę po II wojnie światowej[1][2].

Obecnie polski dokument podróży dla cudzoziemca wydaje się cudzoziemcowi, który posiada zezwolenie na osiedlenie się, zezwolenie na pobyt rezydenta długoterminowego WE lub korzysta z ochrony uzupełniającej[3].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]