Dolnośląskie Koleje Regionalne

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Dolnośląskie Koleje Regionalne
Państwo  Polska
Siedziba Wrocław
Data założenia 2 lipca 2003 r.
Forma prawna spółka z ograniczoną odpowiedzialnością
Nr KRS 8942737408
brak współrzędnych

Dolnośląskie Koleje Regionalne (DKR) – przedsiębiorstwo (spółka z ograniczoną odpowiedzialnością) założone na bazie Fundacji Dolnośląskich Kolei Regionalnych, prowadzące w latach 2005-2007 ruch pociągów turystycznych na linii kolejowej nr 326 z Wrocławia do Trzebnicy[1].

Działalność[edytuj | edytuj kod]

Przedsiębiorstwo powstało we Wrocławiu w roku 2003 z inicjatywy grupy sympatyków kolejnictwa na bazie Fundacji Dolnośląskich Kolei Regionalnych[1]. Istnienie prywatnej spółki kolejowej na rynku polskim umożliwiły zapisy ustawy z dnia 8 września 2000 roku o restrukturyzacji przedsiębiorstwa państwowego Polskie Koleje Państwowe[1]. Celem, jaki postawili przed sobą twórcy przedsiębiorstwa było powstrzymanie dalszej degradacji kolejowych linii lokalnych w obrębie Dolnego Śląska[1].

W sierpniu 2002 roku przedstawicielom ówczesnej Fundacji udało się doprowadzić do spotkania w Starostwie Powiatowym w Trzebnicy z udziałem przedstawicieli PKP oraz Urzędu Marszałkowskiego, na którym omówiono temat przejęcia linii kolejowej nr 326 przez lokalny samorząd[1]. W efekcie prowadzonych rozmów, we wrześniu 2002 roku radni powiatu trzebnickiego podjęli uchwałę o woli przejęcia na rzecz powiatu linii Wrocław Psie Pole - Trzebnica[1]. Stosowny wniosek złożono w oddziale regionalnym PKP Polskie Linie Kolejowe we Wrocławiu na początku roku 2003[1]. Jednocześnie, Dolnośląskie Koleje Regionalne otrzymały pełnomocnictwo powiatu w zakresie koordynacji przejmowania linii od PKP na rzecz powiatu[1]. Dopiero w lutym 2004 roku powołano komisję, w skład której weszli przedstawiciele PKP PLK, pionu nieruchomości PLK, powiatu i PKP, której celem była inwentaryzacja linii przed planowanym przekazaniem[1]. Równolegle, DKR zawarły z PKP PLK umowę użyczenia linii kolejowej, na podstawie której możliwe było uruchomienie okazjonalnych przewozów kolejowych[1].

Z przyczyn administracyjno-ekonomicznych Dolnośląskie Koleje Regionalne nie odniosły zamierzonego celu[2]. Przez pięć lat działalności spółka zorganizowała zaledwie kilka kursów posiadanym przez siebie składem złożonym z lokomotywy 409Da oraz dwóch wagonów tzw. ryflaków serii 102A pozyskanych z PKP Przewozy Regionalne[2]. Pociągi kursowały na przejezdnym fragmencie szlaku z Wrocławia Pawłowic do Trzebnicy[2], niekiedy w relacjach krótszych np. z Pierwoszowa do Trzebnicy[3]. Pożegnalny przejazd DKR miał miejsce 7 października 2006 roku[4].

Spółka PKP Polskie Linie Kolejowe wypowiedziała Dolnośląskim Kolejom Regionalnym umowę dzierżawy linii nr 326 i zamierzała rozebrać szlak[5]. Ostatecznie, zgodnie z pierwotnymi ustaleniami przekazano infrastrukturę liniową Starostwu Powiatowemu w Trzebnicy, które z kolei przekazało ją Urzędowi Marszałkowskiemu Województwa Dolnośląskiego[2][6]. Samorząd wojewódzki nakładem około 11 milionów złotych doprowadził do wyremontowania linii trzebnickiej i wznowienia ruchu pasażerskiego przez Koleje Dolnośląskie, co nastąpiło 20 września 2009[2][7]. Utrzymanie linii powierzono dawnemu Zarządowi Dróg Wojewódzkich, przekształconemu odtąd w zarządcę nie tylko dróg, lecz także wojewódzkiej infrastruktury kolejowej: Dolnośląską Służbę Dróg i Kolei.

Dolnośląskie Koleje Regionalne w 2008 roku nawiązały współpracę z marszałkowskimi Kolejami Dolnośląskimi[8]. Poszukujące taboru władze powstającej spółki kolejowej (KD) zawarły z DKR umowę dzierżawy wagonów, z zamiarem wykorzystania ich jako rezerwy taborowej[8]. Po wydzierżawieniu ryflaków DKR, Koleje Dolnośląskie zleciły spółce Tabor Szynowy Opole całkowitą modernizację pojazdów, polegającą między innymi na instalacji ogrzewania, toalet z zamkniętym systemem WC i elektrycznego napędu drzwi środkowych[8]. Wagony otrzymały malaturę województwa dolnośląskiego. W 2009 roku zmienił się zarząd Kolei Dolnośląskich[8]. Nowe władze przewoźnika uznały tak daleko idącą inwestycję w tabor wypożyczony za niegospodarność, kierując zarzuty pod adresem poprzedników na drogę sądową[8]. Wstrzymano również płatność za powierzone prace, wagony natomiast zabezpieczono i odstawiono w bazie serwisowej KD w Miłkowicach[8]. Wyrokiem sądu Koleje Dolnośląskie zostały zmuszone do zapłaty za zrealizowaną modernizację oraz kosztów postępowania (ponad 1,2 miliona złotych), a zarzuty dotyczące niegospodarności zarządu, który wynajął wagony i zlecił ich modernizację oddalono[8].

Wagony 102A nigdy nie były użytkowane w pociągach KD i ostatecznie, po zakończeniu dzierżawy, wróciły do Dolnośląskich Kolei Regionalnych. Jeden z wagonów został oficjalnie zaprezentowany na dworcu głównym we Wrocławiu 23 września 2012 roku podczas wystawy taboru z okazji Dni Transportu Publicznego[9].

Lokomotywa 409Da-183 trafiła w prywatne ręce[10].

Według stanu na wrzesień 2015 roku Dolnośląskie Koleje Regionalne nie są licencjonowanym przewoźnikiem kolejowym[11].

Linie[edytuj | edytuj kod]

  • Wrocław Pawłowice - Pierwoszów - Trzebnica (obsługa okazjonalna w latach 2005 - 2007),

Linia kolejowa nr 326 Wrocław Psie Pole - Trzebnica. Schemat przebiegu linii.

Tabor[edytuj | edytuj kod]

  • Lokomotywa Zastal 409Da oznaczona numerem 409Da-497 (po 2007 r. sprzedana)
  • 2 wagony pasażerskie ryflaki typu 102A.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Tomasz Maciejewski: Reaktywacja linii kolejowej Wrocław Zakrzów - Trzebnica przykładem inicjatywy prywatnego operatora kolejowego DKR. W: Tomasz (red.) Nowakowski: Przewozy regionalne w Polsce - szanse i zagrożenia. I Konferencja naukowo-techniczna. Wrocław 21-22 kwietnia 2005 r.. Wrocław: Międzynarodowa Wyższa Szkoła Logistyki i Transportu, 2005, s. 56-57. ISBN 83-89908-00-X.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]