Dom Mintoff

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Dom Mintoff, właśc. Dominic Mintoff (ur. 6 sierpnia 1916 w Cospicua, zm. 20 sierpnia 2012 w Tarxien) – maltański polityk, przywódca Partii Pracy, premier Malty podczas rządów brytyjskich w latach 1955–1958 oraz po uzyskaniu przez Maltę niepodległości w latach 1971–1984.

Urodził się w miejscowości Bormla (Cospicua) w rodzinie katolickiej. Ukończył szkołę podstawową, później kontynuował naukę w seminarium, w liceum oraz na Uniwersytecie Maltańskim. W 1937 roku otrzymał tytuł B.Sc. (Bachelor of Science), a dwa lata później B.E. (Bachelor of Engineering). W 1939 roku uzyskał stypendium naukowe i rozpoczął studia w Oxfordzie, gdzie uzyskał stopień magistra nauk technicznych.

Jego długoletnie rządy jako premiera były godne uwagi ze względu na wzrost poziomu życia oraz ustanowienie państwa opiekuńczego[1][2]. Za jego rządów na początku lat 80. odbyła się nacjonalizacja banków, telekomunikacji i transportu a w 1983 roku doszło do uwłaszczenia własności kościelnej[3].

Polityka Mintoffa była niekiedy kontrowersyjna, zwłaszcza gdy nawiązał bliską przyjaźń z dyktatorem Libii Muammarem Kadafim, który finansował w pierwszych miesiącach 1971 rząd maltański, gdy Wielka Brytania zaprzestała płacenia za utrzymanie baz Royal Navy na Malcie[2] a następnie wspierał Maltę w procesie nacjonalizacji[3].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Dom Mintoff awarded Al-Qathafi Peace Prize, MaltaMedia News, 2008 (ang.) dostęp 2013-04-17
  2. a b Dom Mintoff, Malta's political giant, passes away, August 20, 2012, (ang.) dostęp 2013-04-17
  3. a b Malta. Historia (pol.). encyklopedia.pwn.pl. [dostęp 2015-09-01].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]