Domen Prevc

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Domen Prevc
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 4 czerwca 1999
Kranj[1]
Klub SK Triglav Kranj
Wzrost 1,74 m[2]
Debiut w PŚ indywidualnie 22 listopada 2015 w Klingenthal (8. miejsce)
Debiut w PŚ drużynowo 21 listopada 2015 w Klingenthal (2. miejsce)
Pierwsze punkty w PŚ 22 listopada 2015 w Klingenthal (8. miejsce)
Pierwsze podium w PŚ 19 grudnia 2015 w Engelbergu (2. miejsce)
Pierwsze zwycięstwo w PŚ 25 listopada 2016 w Ruce
Rekord życiowy 245,5 m na Vikersundbakken w Vikersund
(16 marca 2019)
Dorobek medalowy
Reprezentacja  Słowenia
Mistrzostwa świata w lotach
srebro Oberstdorf 2018 drużynowo
Mistrzostwa świata juniorów
złoto Râșnov 2016 druż. miesz.
srebro Râșnov 2016 indywidualnie
Olimpijski festiwal młodzieży Europy
złoto Tschagguns 2015 drużynowo
srebro Tschagguns 2015 indywidualnie
Strona internetowa

Domen Prevc (ur. 4 czerwca 1999 w Kranju) – słoweński skoczek narciarski, reprezentant klubu SK Triglav Kranj. Drużynowy srebrny medalista Mistrzostw Świata w Lotach Narciarskich 2018, srebrny indywidualnie i złoty w drużynie mieszanej medalista mistrzostw świata juniorów (2016), srebrny medalista indywidualny i złoty w drużynie z Zimowego Olimpijskiego Festiwalu Młodzieży Europy 2015.

Brat skoczków narciarskich Petera i Cene[3].

Przebieg kariery[edytuj | edytuj kod]

Początki (do 2015)[edytuj | edytuj kod]

Początkowo trenował również kombinację norweską. W dyscyplinie tej jednak tylko raz wziął udział w oficjalnych zawodach międzynarodowych organizowanych pod egidą FIS – 13 stycznia 2013 wystartował w konkursie Alpen Cupu (Gundersen HS109/5 km), zajmując 52. lokatę[4] – w skokach uzyskał 44. rezultat w gronie 59 sklasyfikowanych zawodników, a w biegu pokonał tylko jednego ze swoich rodaków (54. czas rywalizacji)[5].

W skokach narciarskich uzyskiwał znaczące rezultaty w rywalizacji w młodszych kategoriach wiekowych – między innymi w lipcu 2011 był 2. indywidualnie (kategoria do lat 13) i 1. drużynowo w nieoficjalnych letnich mistrzostwach świata dzieci w Garmisch-Partenkirchen, a w lipcu 2013 w Hinterzarten zwyciężył w zawodach FIS Youth Cup[6]. W oficjalnych zawodach międzynarodowych organizowanych przez FIS w tej dyscyplinie wystąpił po raz pierwszy 24 lutego 2013 w Kranju, gdzie w konkursie FIS Cup zajął 26. miejsce[7]. W lipcu 2014, również w Kranju, zadebiutował w Letnim Pucharze Kontynentalnym, plasując się na 35. i 8. pozycji. We wrześniu 2014 pierwszy w karierze stanął na podium konkursu cyklu Alpen Cup, zajmując trzecie miejsce w Tschagguns[8].

W sezonie zimowym 2014/2015 znalazł się w składzie reprezentacji Słowenii na konkursy w ramach Zimowego Olimpijskiego Festiwalu Młodzieży Europy 2015 w Tschagguns. W zawodach indywidualnych zdobył srebrny medal, przegrywając jedynie z Finem Niko Kytösaho, natomiast w rywalizacji zespołowej zdobył złoty medal. Otrzymał również powołanie na Mistrzostwa Świata Juniorów 2015 rozgrywane w kazachskim Ałmaty. Nie wystąpił jednak w konkursie indywidualnym, a w drużynowym zajął 5. miejsce[8].

Sezon 2015/2016[edytuj | edytuj kod]

W sezonie letnim 2015 Domen Prevc uczestniczył w czterech konkursach Alpen Cup i został zwycięzcą każdego z nich[9]. 6 września 2015 podczas rywalizacji na skoczni im. Andreasa Küttela oddał najdłuższy skok w historii obiektu, wynoszący 125,5 metra, lecz nie zdołał go ustać[10]. W ramach Letniego Pucharu Kontynentalnego dwukrotnie stawał na podium w zawodach rozgrywanych na Vogtland Arenie w Klingenthal. 3 października był 2., a dzień później po raz pierwszy w karierze został zwycięzcą zawodów tej rangi[9].

Sezon zimowy 2015/2016 był pierwszym, w którym Prevc występował w konkursach z cyklu Pucharu Świata. W listopadzie 2015 został powołany na inaugurujące go zawody w Klingenthal. W debiucie stanął na drugim stopniu podium w konkursie drużynowym oraz zajął 8. pozycję w konkursie indywidualnym. Podczas pierwszego konkursu w Engelbergu – 19 grudnia 2015 – zajął 2. miejsce i pierwszy raz stanął na podium w zawodach indywidualnych Pucharu Świata; przegrał jedynie z bratem Peterem. Wynik ten powtórzył 30 stycznia 2016 w zawodach w Sapporo. 23 lutego zdobył srebrny medal w zawodach indywidualnych Mistrzostw Świata Juniorów w Narciarstwie Klasycznym 2016, przegrywając różnicą czterech punktów z Davidem Siegelem. Dzień później zwyciężył w drużynowym konkursie mieszanym; w drużynie męskiej zajął 5. miejsce[9].

Prevc ukończył sezon 2015/2016 Pucharu Świata na 14. miejscu z 486 punktami[11], biorąc udział w 18 konkursach (w jednym z nich nie zdobył punktów do klasyfikacji łącznej cyklu). Dwukrotnie stanął na podium i dziewięciokrotnie uplasował się w pierwszej dziesiątce zawodów[9].

Sezon 2016/2017[edytuj | edytuj kod]

Startował w Letnim Pucharze Kontynentalnym 2016. Raz zajął miejsce na podium – we wrześniu 2016 był 2. w zawodach w Wiśle[12].

25 listopada 2016 Domen Prevc odniósł pierwsze w karierze zwycięstwo w konkursie indywidualnym Pucharu Świata, w inaugurujących sezon 2016/2017 zawodach w Ruce wyprzedzając Severina Freunda oraz swojego brata Petera[13]. Po zajęciu 13. miejsca w drugim konkursie w tej miejscowości utracił prowadzenie w klasyfikacji ogólnej cyklu na rzecz Freunda[14]. Odzyskał je po kolejnych zawodach, rozgrywanych 4 grudnia w Klingenthal[15]. W kolejnych tygodniach odniósł dwa dalsze zwycięstwa – w Lillehammer i Engelbergu; w drugiej z tych miejscowości stanął także na drugim stopniu podium[12].

W 65. Turnieju Czterech Skoczni zajął 9. miejsce[11]. W trakcie turnieju, po konkursie w Innsbrucku, stracił prowadzenie w Pucharze Świata na rzecz Daniela-André Tande[16]. Odzyskał je po zawodach w Bischofshofen[17], by ostatecznie je utracić po kolejnym konkursie, rozgrywanym w Wiśle 14 stycznia 2017, tym razem na rzecz Kamila Stocha[18]. Dzień później na tej samej skoczni zajął 3. miejsce, po raz ostatni w sezonie stając na podium w zawodach indywidualnych[12].

W kolejnych tygodniach osiągał gorsze wyniki, niż na początku sezonu. W lutym i marcu 2017 łącznie trzykrotnie zajmował miejsca w pierwszej dziesiątce PŚ, za każdym razem na skoczniach mamucich. Tam najwyżej klasyfikowany w tym okresie był na 5. pozycji, w Oberstdorfie, a w pozostałych zawodach na 17. lokacie, w Pjongczangu. Został powołany na Mistrzostwa Świata w Narciarstwie Klasycznym 2017. Wystąpił tam tylko w konkursie indywidualnym na skoczni normalnej, w którym zajął 34. miejsce[12]. Po jednej z serii treningowych na dużym obiekcie, gdzie, po problemach w fazie lotu, Prevc uzyskał niespełna 80 metrów, trener reprezentacji Goran Janus wycofał go z dalszego udziału w światowym czempionacie, a zawodnik powrócił do Słowenii[19], opuszczając także konkurs Pucharu Świata w Oslo[20] (jako jedyny w sezonie[12]).

Sezon Pucharu Świata Prevc zakończył na 6. miejscu z 963 punktami. Był też 9. w Pucharze Świata w lotach 2016/2017[11].

Sezon 2017/2018[edytuj | edytuj kod]

W Letnim Pucharze Kontynentalnym 2017 raz stanął na podium: był 3. we wrześniu w Klingenthal. Starty w zimowej części sezonu rozpoczął pod koniec grudnia, gdy zajął miejsca w trzeciej dziesiątce w zawodach Pucharu Świata 2017/2018 w Engelbergu. W cyklu startował nieregularnie, a punkty zdobył jedynie w 6 konkursach. Najlepsze wyniki osiągnął na skoczniach mamucich: w Tauplitz był 11., a w Vikersund, w ramach Raw Air 2018, zajął 4. miejsce[21]. Sezon zakończył na 33. miejscu w klasyfikacji generalnej z 81 punktami, zaś w Pucharze Świata w lotach narciarskich 2017/2018 zajął 13. miejsce[11].

Wystąpił na Mistrzostwach Świata w Lotach Narciarskich 2018. Zajął tam 21. miejsce indywidualnie, zaś w zawodach drużynowych wraz z Jernejem Damjanem, Anže Semeničem i Peterem Prevcem zdobył srebrny medal. Wystartował również na Mistrzostwach Świata Juniorów 2018. Zawody te zakończył na 10. pozycji indywidulalnie, 4. w drużynie męskiej i 5. w zespole mieszanym[21].

Sezon 2018/2019[edytuj | edytuj kod]

W 2018 zadebiutował w Letnim Grand Prix. W najlepszym występie w tym cyklu, 23 września 2018 w Râșnovie, zajął 19. miejsce. Sezon 2018/2019 Pucharu Świata rozpoczął od dwukrotnego zajęcia 4. pozycji w zawodach w Ruce, które odbyły się 24 i 25 listopada. W konkursach cyklu rozgrywanych w grudniu i styczniu zajmował głównie miejsca w drugiej i trzeciej dziesiątce, najwyżej klasyfikowanym będąc na 13. miejscu, w zawodach w Sapporo i Oberstdorfie[22].

Znalazł się poza składem reprezentacji Słowenii na Mistrzostwa Świata w Narciarstwie Klasycznym 2019[23]. Po powrocie do startów, w rozgrywanych w marcu 2019 zawodach Pucharu Świata, pięciokrotnie zajął miejsca w najlepszej dziesiątce zawodów indywidualnych, w tym dwa razy na podium: zwyciężył w zamykającym Raw Air 2019 konkursie w Vikersund, a w kończącym sezon konkursie w Planicy zajął 2. miejsce[22]. W klasyfikacji generalnej Pucharu Świata 2018/2019 znalazł się ostatecznie na 13. miejscu z 542 punktami. W Pucharze Świata w lotach 2018/2019 był czwarty[11].

Mistrzostwa świata[edytuj | edytuj kod]

Indywidualnie[edytuj | edytuj kod]

2017 Finlandia Lahti 34. miejsce (K-90)

Starty D. Prevca na mistrzostwach świata – szczegółowo[edytuj | edytuj kod]

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Skok 1 Skok 2 Nota Strata Zwycięzca
34. 25 lutego 2017 Finlandia Lahti Salpausselkä K-90 HS-100 indywid. 89,0 m 108,1 pkt 162,7 pkt Stefan Kraft

Mistrzostwa świata w lotach narciarskich[edytuj | edytuj kod]

Indywidualnie[edytuj | edytuj kod]

2018 Niemcy Oberstdorf 21. miejsce

Drużynowo[edytuj | edytuj kod]

2018 Niemcy Oberstdorf srebrny medal[a]

Starty D. Prevca na mistrzostwach świata w lotach – szczegółowo[edytuj | edytuj kod]

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Skok 1 Skok 2 Skok 3 Skok 4 Nota Strata Zwycięzca
21. 19–20 stycznia 2018 Niemcy Oberstdorf im. Heiniego Klopfera K-200 HS-235 indywid. 179,5 m 187,5 m 192,5 m [b] 501,1 pkt 150,8 pkt Daniel-André Tande
2.FIS silver medal.png 21 stycznia 2018 Niemcy Oberstdorf im. Heiniego Klopfera K-200 HS-235 druż.[a] 214,0 m 216,0 m 1615,8 pkt (406,3 pkt) 46,4 pkt Austria

Mistrzostwa świata juniorów[edytuj | edytuj kod]

Indywidualnie[edytuj | edytuj kod]

2016 Rumunia Râșnov srebrny medal
2018 Szwajcaria Kandersteg 10. miejsce

Drużynowo[edytuj | edytuj kod]

2015 Kazachstan Ałmaty 5. miejsce[c]
2016 Rumunia Râșnov 5. miejsce[d], złoty medal (drużyna mieszana)[e]
2018 Szwajcaria Kandersteg 4. miejsce[f], 5. miejsce (drużyna mieszana)[g]

Starty D. Prevca na mistrzostwach świata juniorów – szczegółowo[edytuj | edytuj kod]

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Skok 1 Skok 2 Nota Strata Zwycięzca
5. 7 lutego 2015 Kazachstan Ałmaty Gornyj Gigant K-95 HS-106 druż.[c] 96,5 m 96,0 m 815,3 pkt (211,9 pkt) 78,0 pkt Norwegia
2.Silver medal with cup.svg 23 lutego 2016 Rumunia Râșnov Trambulina Valea Cărbunării K-90 HS-100 indywid. 95,0 m 95,5 m 245,0 pkt 4,0 pkt David Siegel
1.Gold medal with cup.svg 24 lutego 2016 Rumunia Râșnov Trambulina Valea Cărbunării K-90 HS-100 druż. miesz[d]. 91,0 m 95,0 m 882,8 pkt (229,4 pkt)
5. 24 lutego 2016 Rumunia Râșnov Trambulina Valea Cărbunării K-90 HS-100 druż.[d] 92,5 m 88,5 m 808,0 pkt (218,1 pkt) 58,7 pkt Niemcy
10. 1 lutego 2018 Szwajcaria Kandersteg Nordic Arena K-95 HS-106 indywid. 97,5 m 92,5 m 249,5 pkt 41,9 pkt Marius Lindvik
4. 3 lutego 2018 Szwajcaria Kandersteg Nordic Arena K-95 HS-106 druż.[f] 100,5 m 97,0 m 1021,7 pkt (257,8 pkt) 46,8 pkt Niemcy
5. 4 lutego 2018 Szwajcaria Kandersteg Nordic Arena K-95 HS-106 druż. mix.[g] 95,0 m 97,5 m 750,0 pkt (213,3 pkt) 119,3 pkt Norwegia

Zimowy olimpijski festiwal młodzieży Europy[edytuj | edytuj kod]

Indywidualnie[edytuj | edytuj kod]

2015 Austria Tschagguns srebrny medal

Drużynowo[edytuj | edytuj kod]

2015 Austria Tschagguns złoty medal[h]

Starty D. Prevca na zimowym olimpijskim festiwalu młodzieży Europy – szczegółowo[edytuj | edytuj kod]

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Skok 1 Skok 2 Nota Strata Zwycięzca
2.Silver medal with cup.svg 27 stycznia 2015 Austria Tschagguns Montafoner Schanzenzentrum K-97 HS-108 indywid. 96,0 m 93,5 m 244,3 pkt 27,0 pkt Niko Kytösaho
1.Gold medal with cup.svg 29 stycznia 2015 Austria Tschagguns Montafoner Schanzenzentrum K-97 HS-108 druż.[h] 102,5 m 103,0 m 1030,4 pkt (272,0 pkt)

Puchar Świata[edytuj | edytuj kod]

Miejsca w klasyfikacji generalnej[edytuj | edytuj kod]

Sezon Miejsce
2015/2016 14.
2016/2017 6.
2017/2018 33.
2018/2019 13.
2019/2020 19.

Zwycięstwa w konkursach indywidualnych Pucharu Świata chronologicznie[edytuj | edytuj kod]

Nr Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota Przypisy
1. 25 listopada 2016 Finlandia Ruka Rukatunturi K-120 HS-142 138,5 m 140,5 m 321,8 pkt
2. 4 grudnia 2016 Niemcy Klingenthal Vogtland Arena K-125 HS-140 140,0 m 141,0 m 286,9 pkt
3. 10 grudnia 2016 Norwegia Lillehammer Lysgårdsbakken K-123 HS-138 142,5 m 141,5 m 301,2 pkt
4. 18 grudnia 2016 Szwajcaria Engelberg Gross-Titlis-Schanze K-125 HS-140 144,0 m 141,5 m 305,9 pkt
5. 17 marca 2019 Norwegia Vikersund Vikersundbakken K-200 HS-240 241,0 m 232,5 m 454,7 pkt * RA 2019, Loty 2018/2019

Miejsca na podium[edytuj | edytuj kod]

Sezon PŚ 1. miejsce 2. miejsce 3. miejsce Razem
2015/2016 2 2
2016/2017 4 1 1 6
2017/2018
2018/2019 1 1 2
2019/2020
Suma 5 4 1 10

Miejsca na podium w konkursach indywidualnych Pucharu Świata chronologicznie[edytuj | edytuj kod]

Nr Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota Lok. Strata Zwycięzca
1. 19 grudnia 2015 Szwajcaria Engelberg Gross-Titlis-Schanze K-125 HS-137 133,5 m 134,0 m 283,5 pkt 2. 13,6 pkt Peter Prevc
2. 30 stycznia 2016 Japonia Sapporo Ōkurayama K-120 HS-134 129,5 m 134,5 m 282,8 pkt 2. 16,2 pkt Peter Prevc
3. 25 listopada 2016 Finlandia Ruka Rukatunturi K-120 HS-142 138,5 m 140,5 m 321,8 pkt 1.
4. 4 grudnia 2016 Niemcy Klingenthal Vogtland Arena K-125 HS-140 140,0 m 141,0 m 286,9 pkt 1.
5. 10 grudnia 2016 Norwegia Lillehammer Lysgårdsbakken K-123 HS-138 142,5 m 141,5 m 301,2 pkt 1.
6. 17 grudnia 2016 Szwajcaria Engelberg Gross-Titlis-Schanze K-125 HS-140 132,0 m 137,5 m 301,6 pkt 2. 3,1 pkt Michael Hayböck
7. 18 grudnia 2016 Szwajcaria Engelberg Gross-Titlis-Schanze K-125 HS-140 144,0 m 141,5 m 305,9 pkt 1.
8. 15 stycznia 2017 Polska Wisła im. Adama Małysza K-120 HS-134 130,0 m 132,0 m 270,4 pkt 3. 1,3 pkt Kamil Stoch
9. 17 marca 2019 Norwegia Vikersund Vikersundbakken K-200 HS-240 241,0 m 232,5 m 454,7 pkt 1.
10. 24 marca 2019 Słowenia Planica Letalnica K-200 HS-240 239,5 m 222,5 m 444,0 pkt 2. 20,9 pkt Ryōyū Kobayashi

Miejsca w poszczególnych konkursach Pucharu Świata[edytuj | edytuj kod]

stan po zakończeniu sezonu 2019/2020

Sezon 2015/2016
Klingenthal HS140 Lillehammer HS100 Lillehammer HS100 Niżny Tagił HS134 Niżny Tagił HS134 Engelberg HS137 Engelberg HS137 Oberstdorf HS137 Garmisch-Partenkirchen HS140 Innsbruck HS130 Bischofshofen HS140 Willingen HS145 Zakopane HS134 Sapporo HS134 Sapporo HS134 Trondheim HS140 Vikersund HS225 Vikersund HS225 Vikersund HS225 Lahti HS130 Lahti HS100 Kuopio HS127 Ałmaty HS140 Ałmaty HS140 Wisła HS134 Titisee-Neustadt HS142 Planica HS225 Planica HS225 Planica HS225 punkty
8 8 12 - - 2 5 27 18 23 6 38 9 2 10 29 - - - 29 15 - - - 26 4 - - - 486
Sezon 2016/2017
Kuusamo HS142 Kuusamo HS142 Klingenthal HS140 Lillehammer HS138 Lillehammer HS138 Engelberg HS140 Engelberg HS140 Oberstdorf HS137 Garmisch-Partenkirchen HS140 Innsbruck HS130 Bischofshofen HS140 Wisła HS134 Wisła HS134 Zakopane HS134 Willingen HS145 Oberstdorf HS225 Oberstdorf HS225 Sapporo HS137 Sapporo HS137 Pjongczang HS140 Pjongczang HS109 Oslo HS134 Trondheim HS140 Vikersund HS225 Planica HS225 Planica HS225 punkty
1 13 1 1 6 2 1 26 5 25 4 5 3 9 25 5 7 50 20 17 24 - 24 8 20 17 963
Sezon 2017/2018
Wisła HS134 Kuusamo HS142 Niżny Tagił HS134 Niżny Tagił HS134 Titisee-Neustadt HS142 Engelberg HS140 Engelberg HS140 Oberstdorf HS137 Garmisch-Partenkirchen HS140 Innsbruck HS130 Bischofshofen HS140 Tauplitz HS235 Zakopane HS140 Willingen HS145 Willingen HS145 Lahti HS130 Oslo HS134 Lillehammer HS140 Trondheim HS140 Vikersund HS240 Planica HS240 Planica HS240 punkty
- - - - - 29 28 - 41 44 29 11 35 - - 49 - - - 4 q - 81
Sezon 2018/2019
Wisła HS134 Kuusamo HS142 Kuusamo HS142 Niżny Tagił HS134 Niżny Tagił HS134 Engelberg HS140 Engelberg HS140 Oberstdorf HS137 Garmisch-Partenkirchen HS142 Innsbruck HS130 Bischofshofen HS142 Predazzo HS135 Predazzo HS135 Zakopane HS140 Sapporo HS137 Sapporo HS137 Oberstdorf HS235 Oberstdorf HS235 Oberstdorf HS235 Lahti HS130 Willingen HS145 Willingen HS145 Oslo HS134 Lillehammer HS140 Trondheim HS138 Vikersund HS240 Planica HS240 Planica HS240 punkty
- 4 4 14 14 20 18 q q - - - - 23 24 13 20 13 16 - 39 32 6 7 q 1 5 2 542
Sezon 2019/2020
Wisła HS134 Kuusamo HS142 Niżny Tagił HS134 Niżny Tagił HS134 Klingenthal HS140 Engelberg HS140 Engelberg HS140 Oberstdorf HS137 Garmisch-Partenkirchen HS142 Innsbruck HS130 Bischofshofen HS142 Predazzo HS104 Predazzo HS104 Titisee-Neustadt HS142 Titisee-Neustadt HS142 Zakopane HS140 Sapporo HS137 Sapporo HS137 Willingen HS145 Bad Mitterndorf HS235 Bad Mitterndorf HS235 Râșnov HS97 Râșnov HS97 Lahti HS130 Lahti HS130 Lillehammer HS140 Lillehammer HS140 punkty
23 11 37 40 30 13 19 9 17 10 9 13 14 20 27 22 4 23 14 25 5 - - 27 26 50 37 361
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30

 q  – zawodnik nie zakwalifikował się  -  – zawodnik nie wystartował

Turniej Czterech Skoczni[edytuj | edytuj kod]

Miejsca w klasyfikacji generalnej[edytuj | edytuj kod]

Sezon Miejsce
2015/2016 17.
2016/2017 9.
2017/2018 37.
2019/2020 7.

Raw Air[edytuj | edytuj kod]

Miejsca w klasyfikacji generalnej[edytuj | edytuj kod]

Sezon Miejsce
2017 24.
2018 44.
2019 18.
2020 38.

Willingen Five[edytuj | edytuj kod]

Miejsca w klasyfikacji generalnej[edytuj | edytuj kod]

Sezon Miejsce
2019 37.
2020 11.

Planica 7[edytuj | edytuj kod]

Miejsca w klasyfikacji generalnej[edytuj | edytuj kod]

Sezon Miejsce
2018 36.
2019 5.

Titisee-Neustadt Five[edytuj | edytuj kod]

Miejsca w klasyfikacji generalnej[edytuj | edytuj kod]

Sezon Miejsce
2020 23.

Puchar Świata w lotach[edytuj | edytuj kod]

Miejsca w klasyfikacji generalnej[edytuj | edytuj kod]

Sezon Miejsce
2016/2017 9.
2017/2018 13.
2018/2019 4.
2019/2020 9.

Letnie Grand Prix[edytuj | edytuj kod]

Miejsca w klasyfikacji generalnej[edytuj | edytuj kod]

Sezon Miejsce
2018 62.
2019 53.

Miejsca w poszczególnych konkursach LGP[edytuj | edytuj kod]

stan po zakończeniu LGP 2019

2016
Courchevel HS132 Wisła HS134 Hinterzarten HS108 Einsiedeln HS117 Hakuba HS131 Hakuba HS131 Czajkowskij HS140 Czajkowskij HS140 Hinzenbach HS94 Klingenthal HS140 punkty
- - - q - - - - - - 0
2018
Wisła HS134 Hinterzarten HS108 Einsiedeln HS117 Courchevel HS135 Hakuba HS131 Hakuba HS131 Râșnov HS97 Râșnov HS97 Hinzenbach HS94 punkty
37 28 38 37 - - - 19 - 15
2019
Wisła HS134 Hinterzarten HS108 Courchevel HS135 Zakopane HS140 Hakuba HS131 Hakuba HS131 Hinzenbach HS94 Klingenthal HS140 punkty
- - 25 37 - - - 17 20
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30

 q  – zawodnik nie zakwalifikował się
 -  – zawodnik nie wystartował

Letni Puchar Kontynentalny[edytuj | edytuj kod]

Miejsca w klasyfikacji generalnej[edytuj | edytuj kod]

Sezon Miejsce
2014 70.
2015 13.
2016 11.
2017 15.
2019 19.

Zwycięstwa w konkursach indywidualnych LPK chronologicznie[edytuj | edytuj kod]

Lp. Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota
1. 4 października 2015 Niemcy Klingenthal Vogtland Arena K-125 HS-140 129,0 m 141,5 m 260,5 pkt
2. 28 września 2019 Niemcy Klingenthal Vogtland Arena K-125 HS-140 136,0 m 131,5 m 261,8 pkt
3. 29 września 2019 Niemcy Klingenthal Vogtland Arena K-125 HS-140 143,0 m 135,5 m 260,0 pkt

Miejsca na podium w konkursach indywidualnych LPK chronologicznie[edytuj | edytuj kod]

Lp. Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Skok 1 Skok 2 Nota Lok. Strata Zwycięzca
1. 3 października 2015 Niemcy Klingenthal Vogtland Arena K-125 HS-140 134,5 m 142,0 m 281,7 pkt 2. 8,4 pkt Daniel-André Tande
2. 4 października 2015 Niemcy Klingenthal Vogtland Arena K-125 HS-140 129,0 m 141,5 m 260,5 pkt 1.
3. 24 września 2016 Polska Wisła im. Adama Małysza K-120 HS-134 126,5 m 125,5 m 268,2 pkt 2. 1,4 pkt Davide Bresadola
4. 30 września 2017 Niemcy Klingenthal Vogtland Arena K-125 HS-140 129,5 m 130,0 m 242,0 pkt 3. 10,2 pkt Joachim Hauer
5. 28 września 2019 Niemcy Klingenthal Vogtland Arena K-125 HS-140 136,0 m 131,5 m 261,8 pkt 1.
6. 29 września 2019 Niemcy Klingenthal Vogtland Arena K-125 HS-140 143,0 m 135,5 m 260,0 pkt 1.

Miejsca w poszczególnych konkursach Letniego Pucharu Kontynentalnego[edytuj | edytuj kod]

stan po zakończeniu LPK 2019

2014
Kranj HS109 Kranj HS109 Wisła HS134 Wisła HS134 Kuopio HS127 Kuopio HS127 Frenštát pod Radhoštěm HS106 Frenštát pod Radhoštěm HS106 Klingenthal HS140 Klingenthal HS140 Stams HS115 Stams HS115 Trondheim HS140 Trondheim HS140 punkty
35 8 - - - - - - - - - - - - 32
2015
Kranj HS109 Kranj HS109 Wisła HS134 Wisła HS134 Kuopio HS127 Kuopio HS127 Frenštát pod Radhoštěm HS106 Frenštát pod Radhoštěm HS106 Stams HS115 Stams HS115 Oslo HS106 Oslo HS106 Klingenthal HS140 Klingenthal HS140 punkty
21 34 52 31 - - - - 4 30 46 39 2 1 241
2016
Kranj HS109 Kranj HS109 Kuopio HS127 Kuopio HS127 Frenštát pod Radhoštěm HS106 Frenštát pod Radhoštěm HS106 Lillehammer HS138 Lillehammer HS138 Stams HS115 Stams HS115 Wisła HS134 Wisła HS134 Klingenthal HS140 Klingenthal HS140 punkty
24 30 - - - - 7 6 18 7 2 8 18 23 266
2017
Kranj HS109 Kranj HS109 Szczyrk HS106 Wisła HS134 Frenštát pod Radhoštěm HS106 Stams HS115 Stams HS115 Trondheim HS138 Trondheim HS138 Râșnov HS100 Râșnov HS100 Klingenthal HS140 Klingenthal HS140 punkty
- - - - - 8 14 11 13 - - 3 12 176
2018
Kranj HS109 Kranj HS109 Szczyrk HS106 Wisła HS134 Frenštát pod Radhoštěm HS106 Stams HS115 Stams HS115 Oslo HS106 Oslo HS106 Zakopane HS140 Zakopane HS140 Klingenthal HS140 Klingenthal HS140 punkty
25 21 - - - - - - - - - 16 46 31
2019
Kranj HS109 Kranj HS109 Szczuczyńsk HS140 Szczuczyńsk HS140 Wisła HS134 Wisła HS134 Frenštát pod Radhoštěm HS106 Frenštát pod Radhoštěm HS106 Râșnov HS97 Râșnov HS97 Lillehammer HS140 Lillehammer HS140 Stams HS115 Stams HS115 Klingenthal HS140 Klingenthal HS140 punkty
24 44 - - - - - - - - - - - - 1 1 207
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30 

 –  – zawodnik nie wystartował

FIS Cup[edytuj | edytuj kod]

Miejsca w klasyfikacji generalnej[edytuj | edytuj kod]

Sezon Miejsce
2012/2013 220.
2013/2014 240.
2014/2015 136.

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Skład zespołu: Jernej Damjan, Anže Semenič, Domen Prevc, Peter Prevc
  2. Seria konkursowa została odwołana.
  3. a b Skład zespołu: Cene Prevc, Domen Prevc, Andraž Modic, Anže Lanišek
  4. a b c Skład zespołu: Anže Lanišek, Tilen Bartol, Bor Pavlovčič, Domen Prevc
  5. Skład zespołu: Nika Križnar, Bor Pavlovčič, Ema Klinec, Domen Prevc
  6. a b Skład zespołu: Bor Pavlovčič, Domen Prevc, Žak Mogel, Aljaž Osterc
  7. a b Skład zespołu: Katra Komar, Domen Prevc, Jerneja Brecl, Žak Mogel
  8. a b Skład zespołu: Tine Bogataj, Bor Pavlovčič, Urban Rogelj, Domen Prevc

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Domen Prevc (Słowenia). skokinarciarskie.pl. [dostęp 2017-01-28].
  2. Domen Prevc (niem.). sport.de. [dostęp 2018-12-12]. [zarchiwizowane z tego adresu (2018-12-12)].
  3. Martyna Szydłowska: Bracia Prevc ponownie bezkonkurencyjni w Kranju. skokinarciarskie.pl, 2014-07-06. [dostęp 2015-11-06].
  4. PREVC Domen - Athlete Information (Nordic Combined) (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2019-11-18].
  5. OPA Alpen Cup Nordic Combined 8th Alpen Cup Competition Planica (SLO) NORMAL HILL INDIVIDUAL GUNDERSEN 5KM OFFICIAL RESULTS (ang.). fis-ski.com, 2013-01-13. [dostęp 2019-11-13].
  6. Adam Kwieciński: PREVC Domen 1999.06.04 SLO. wyniki-skoki.hostingasp.pl. [dostęp 2019-11-13].
  7. PREVC Domen - Athlete Information; Season 2013 (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2019-11-03].
  8. a b PREVC Domen - Athlete Information; Season 2015 (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2019-11-03].
  9. a b c d PREVC Domen - Athlete Information; Season 2016 (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2019-11-03].
  10. Schanzen Einsiedeln, Einsiedeln (pol. • niem. • ang.). skisprungschanzen.com. [dostęp 2019-11-03].
  11. a b c d e PREVC Domen - Athlete Information; World Cup Standings (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2019-11-11].
  12. a b c d e PREVC Domen - Athlete Information; Season 2017 (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2019-11-11].
  13. Adam Bucholz: PŚ w Ruce: Premierowe zwycięstwo Domena Prevca, Maciej Kot piąty!. skijumping.pl, 2016-11-25. [dostęp 2016-11-25].
  14. Adam Bucholz: PŚ w Ruce: Zwycięstwo Severina Freunda, Maciej Kot ósmy. skijumping.pl, 2016-11-26. [dostęp 2019-11-06].
  15. Adam Bucholz: PŚ w Klingenthal: Triumf Domena Prevca, Stoch czwarty, Kot piąty. skijumping.pl, 2016-12-04. [dostęp 2019-11-10].
  16. Adam Bucholz: TCS w Innsbrucku: Tande wygrywa i zostaje liderem cyklu, Stoch czwarty. skijumping.pl, 2017-01-04. [dostęp 2019-11-10].
  17. Adam Bucholz, Marcin Hentał: TCS w Bischofshofen: Kamil Stoch nokautuje i wygrywa TCS! Piotr Żyła trzeci w konkursie i drugi w turnieju!. skijumping.pl, 2017-01-06. [dostęp 2019-11-10].
  18. Adam Bucholz: PŚ w Wiśle: Kamil Stoch triumfuje i zostaje liderem Pucharu Świata!. skijumping.pl, 2017-01-14. [dostęp 2019-11-10].
  19. Malwina Wójciak, Bartosz Leja: Koniec mistrzostw świata dla braci Prevc, Domen: „Wyciągnę z tego naukę”. skokipolska.pl, 2017-02-28. [dostęp 2019-11-13].
  20. Tomasz Skrzypczyński: Domen Prevc nie wystartuje w Oslo. sportowefakty.wp.pl, 2017-03-09. [dostęp 2019-11-13].
  21. a b PREVC Domen - Athlete Information; Season 2018 (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2019-11-11].
  22. a b PREVC Domen - Athlete Information; Season 2019 (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2019-11-11].
  23. Piotr Bąk: Tande, Schlierenzauer i D. Prevc nie pojadą do Seefeld. skijumping.pl, 2019-02-17. [dostęp 2019-11-11].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]