Dominik Zamiatała

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Dominik Zamiatała CMF (ur. 28 lutego 1967 w Legnicy[1]) – polski klaretyn, prezbiter, dr hab. historyk dziejów najnowszych.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Do zakonu wstąpił w 1988, święcenia kapłańskie przyjął 21 maja 1994. Jest pracownikiem naukowym w Instytucie Politologii na Wydziale Nauk Historycznych i Społecznych Uniwersytetu Kardynała Stefana Wyszyńskiego[2] w Warszawie i na Papieskim Wydziale Teologicznym we Wrocławiu[3].

Publikacje[edytuj | edytuj kod]

Autor haseł w Encyklopedii Białych Plam[4], wielu artykułów poruszających tematy historyczne (głównie poświęcone stosunkom państwo - kościół) i następujących książek:

  • Caritas : działalność i likwidacja organizacji 1945-1950 (Wydawnictwo KUL, Lublin 2000)
  • Zakony męskie w polityce władz komunistycznych w Polsce w latach 1945-1989. Tom 1. Problematyka organizacyjno-personalna (Wydawnictwo Jedność, Kielce 2009)

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Duchowieństwo diecezjalne oraz członkowie męskich instytutów życia konsekrowanego i stowarzyszeń życia apostolskiego 2001, wyd. Apostolicum, Ząbki 2002
  2. Dominik Zamiatała w bazie „Ludzie nauki” portalu Nauka Polska (OPI).
  3. Podyplomowe studia teologii życia konsekrowanego (pol.). [dostęp 2010-02-28].
  4. Encyklopedia Białych Plam, , , Polskie Wydawnictwo Encyklopedyczne (pol.). [dostęp 2010-02-28].

Linku zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]