Domostawa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Domostawa
Kościół MB Królowej Polski w Domostawie
Kościół MB Królowej Polski w Domostawie
Państwo  Polska
Województwo podkarpackie
Powiat niżański
Gmina Jarocin
Liczba ludności (2016-12-31) 671[1]
Strefa numeracyjna 15
Kod pocztowy 37-405[2]
Tablice rejestracyjne RNI
SIMC 0794780
Położenie na mapie gminy Jarocin
Mapa lokalizacyjna gminy Jarocin
Domostawa
Domostawa
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Domostawa
Domostawa
Położenie na mapie województwa podkarpackiego
Mapa lokalizacyjna województwa podkarpackiego
Domostawa
Domostawa
Położenie na mapie powiatu niżańskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu niżańskiego
Domostawa
Domostawa
Ziemia50°36′32″N 22°16′11″E/50,608889 22,269722
Strona internetowa miejscowości

Domostawawieś w Polsce położona w województwie podkarpackim, w powiecie niżańskim, w gminie Jarocin[3][4].

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa tarnobrzeskiego.

Miejscowość jest siedzibą rzymskokatolickiej parafii MB Królowej Polski należącej do dekanatu Ulanów[5].

Części wsi[edytuj | edytuj kod]

Integralne części wsi Domostawa[3][4]
SIMC Nazwa Rodzaj
0794796 Przymiarki część wsi

Historia[edytuj | edytuj kod]

Domostawa - dawniej także Domosławice, Domostawy alias Bukowa. W roku 1883 wieś posiadała 97 domów i 549 mieszkańców (w tym 269 mężczyzn i 280 kobiet). W wieku XIX mówiono o własności większej i mniejszej posiadłości, bez określenia położenia tych obszarów. Właścicielem własności większej był Henryk Malinowski[6].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Sołectwo na stronie gminy
  2. Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych poprzez wyszukiwarkę. Poczta Polska S.A., styczeń 2013. [dostęp 2015-03-26].
  3. a b Rozporządzenie w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części (Dz.U. z 2013 r. poz. 200)
  4. a b GUS. Wyszukiwarka TERYT
  5. Parafia na stronie diecezji
  6. Domosławice alias Bukowa 1(2) w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego. T. II: Derenek – Gżack. Warszawa 1881.