Dorota Seydenmann

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Lato 1930

Dorota Seydenmanowa, z domu Berlinerblau (ur. 1 sierpnia 1898[1] w Warszawie, zm. przypuszczalnie 1943[2] w Nowym Sączu) – polska malarka żydowskiego pochodzenia.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodzona w zasymilowanej rodzinie inteligenckiej; dwaj jej bracia byli architektami, siostra – Aniela Steinsbergowa – adwokatem, obrończynią więźniów politycznych przed i po II wojnie światowej, członkinią-założycielką Komitetu Obrony Robotników.

Dorota Berlinerblau ukończyła na pensji w Warszawie 6 klas. Studiowała w krakowskiej ASP (1920–27) u Wojciecha Weissa, Józefa Pankiewicza i Felicjana Szczęsnego Kowarskiego. Podczas pobytu w Paryżu w 1925 r. przystąpiła do Komitetu Paryskiego. Należała do kapistów, którzy najwierniej stosowali program swojego ugrupowania oraz pozostawali pod silnym wpływem koloryzmu francuskiego. Malowała przede wszystkim pejzaże i martwe natury kolorystyczne, o bardzo intensywnych barwach, niekiedy bliskie pointylizmu. Była przyjaciółką Hanny Rudzkiej-Cybisowej (żony Jana Cybisa) z okresu studiów u Pankiewicza. W czasie II wojny Hanna Rudzka–Cybisowa, która pomagała prześladowanym, pod przybranym nazwiskiem Trzaskowskiej ukrywała Dorotę Seydenmanową. Na skutek denuncjacji, Dorota Seydenman nie chcąc ryzykować życia Rudzkiej-Cybisowej wyjechała do kuzynki do Rabki, tam jednak została wydana i mimo aryjskiej urody i dobrych dokumentów osadzona w więzieniu w Nowym Sączu. Zginęła koło Nowego Roku. Na aukcjach jej obrazy pojawiają się niezwykle rzadko i osiągają ceny do 10 000 zł.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Niektóre źródła podają 1902
  2. Tak Polski Słownik Biograficzny; Józef Sandel podaje 1942

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]