Drozd Taczanowskiego

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Drozd Taczanowskiego
Turdus maranonicus[1]
Taczanowski, 1880
Ilustracja
Ilustracja autorstwa Josepha Smita z 1880 roku
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ptaki
Podgromada Neornithes
Infragromada ptaki neognatyczne
Rząd wróblowe
Podrząd śpiewające
Rodzina drozdowate
Podrodzina drozdy
Rodzaj Turdus
Gatunek drozd Taczanowskiego
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[2]
Status iucn3.1 LC pl.svg

Drozd Taczanowskiego[3] (Turdus maranonicus) – gatunek ptaka z podrodziny drozdów (Turdinae) w rodzinie drozdowatych (Turdidae). Słabo poznany ptak zamieszkujący północno-zachodnią część Ameryki Południowej, według IUCN nie jest zagrożony wyginięciem.

Zasięg występowania[edytuj | edytuj kod]

Drozd Taczanowskiego występuje w skrajnie południowym Ekwadorze i górnym biegu rzeki Marañón w północnym Peru (Cajamarca, również La Libertad i Piura)[4][2].

Taksonomia[edytuj | edytuj kod]

Gatunek po raz pierwszy naukowo opisał polski zoolog Władysław Taczanowski w 1880 roku[5], chociaż wstępny opis tego ptaka pod nazwą Turdus sp. ? w oparciu o niedojrzałego osobnika schwytanego przez polskich podróżników w Tambillo ukazał się już w 1879 roku[6]. Opis ukazał się w języku francuskim w brytyjskim czasopiśmie Proceedings of the Zoological Society of London[5]. Jako miejsce typowe odłowu holotypu Taczanowski wskazał Callacate w północnym Peru[5]. Gatunek monotypowy[7].

Etymologia[edytuj | edytuj kod]

Nazwa rodzajowa: łac. turdus – drozd[8]. Epitet gatunkowy: Río Marañón, Peru; ludy Tupí stosowały pierwotnie nazwę Maranon dla rzeki Parana w Brazylii, później nazwa ta stosowana była na określenie Amazonki, a obecnie nazwą ta określa się górne lub peruwiańskie biegi tej rzeki[9].

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Długość ciała około 21,5 cm[4]. Upierzenie górnych części ciała jest intensywnie brązowe z niewyraźnym, ciemnym cętkowaniem, dolne części ciała białe, z brązowym cętkowaniem na piersi i bokach. Dziób i nogi koloru szarawego. Płci podobne[4]. Młode taki podobne do dorosłych, ale górne części ciała pokryte pomarańczowo-płowymi smugami, a na barkówkach występują podwójne pomarańczowe plamy[4].

Ekologia[edytuj | edytuj kod]

Drozd Taczanowskiego jest najprawdopodobniej gatunkiem osiadłym zamieszkującym lasy liściaste, wtórne, polany, suchy busz i ogrody, a także spotykany w granicach stosunkowo wilgotnego górskiego lasu; najczęściej obserwowany na wysokościach 200–2000 m n.p.m., natomiast w Ekwadorze na wysokości 650–1650 m n.p.m.[4] Skład pokarmu nie jest znany[4]. Pokarm zdobywa na ziemi, czasami śmiało skacząc na zaoranych polach i obszarach trawiastych[4]. W ciągu dnia prowadzi głównie nadrzewny tryb życia[4]. Śpiew jest przyjemny, nieśpieszny, typowy dla drozdów z rodzaju Turdus[4]. Nie ma żadnych informacji na temat lęgów drozda Taczanowskiego[4].

U drozda Taczanowskiego stwierdzono pasożyta skórnego z gatunku Myrsidea indigenella[10].

Status zagrożenia i ochrona[edytuj | edytuj kod]

W Czerwonej księdze gatunków zagrożonych Międzynarodowej Unii Ochrony Przyrody i Jej Zasobów został zaliczony do kategorii LC (ang. Least Concern – najmniejszej troski)[2]. Globalna wielkość populacji nie jest znana, ale gatunek ten opisywany jest jako „dość powszechny”[2]. W Ekwadorze dość powszechny w okolicach Zumba[4]. Występuje w Parque Nacional Podocarpus w Ekwadorze[4]. Zagrożeniem dla tego ptaka jest niszczenie i degradacja jego siedlisk występowania[2].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Turdus maranonicus, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. a b c d e BirdLife International 2016, Turdus maranonicus [w:] The IUCN Red List of Threatened Species 2016 [online], wersja 2016-1 [dostęp 2016-12-26] (ang.).
  3. Systematyka i nazwy polskie za: P. Mielczarek, M. Kuziemko: Podrodzina: Turdinae Rafinesque, 1815 - drozdy (Wersja: 2016-08-06). W: Kompletna lista ptaków świata [on-line]. Instytut Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego. [dostęp 2016-12-26].
  4. a b c d e f g h i j k l N. Collar: Maranon Thrush (Turdus maranonicus). W: J. del Hoyo, A. Elliott, J. Sargatal, D.A. Christie, E. de Juana (red.): Handbook of the Birds of the World Alive. Barcelona: Lynx Edicions, 2016. [dostęp 2016-12-26]. (ang.)
  5. a b c W. Taczanowski. Liste des Oiseaux recueillis au Nord du Perou par M. Stolzmann pendant les derniers mois de 1878 et dans la premiere moitie de 1879. „Proceedings of the Zoological Society of London”. 1880, s. 189, ryc. 20, 1880 (fr.). 
  6. W. Taczanowski. Liste des Oiseaux recueillis au Nord da Perou par MM. Stolzmann et Jelski en 1878. „Proceedings of the Zoological Society of London”. 1879 (1), s. 221, 1879 (fr.). 
  7. F. Gill, D. Donsker: Thrushes (ang.). IOC World Bird List: Version 6.4. [dostęp 2016-12-26].
  8. Jobling 2016 ↓, s. Turdus.
  9. Jobling 2016 ↓, s. maranonicus.
  10. T. Clay. Contributions towards a revision of Myrsidea Waterston. I. (Menoponidae: Mallophaga). „Bulletin of the British Museum (Natural History)”. 17, s. 356, 1966 (ang.). 

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. J.A. Jobling: Key to Scientific Names in Ornithology. W: J. del Hoyo, A. Elliott, J. Sargatal, D.A. Christie, E. de Juana (red.): Handbook of the Birds of the World Alive. Barcelona: Lynx Edicions, 2016. [dostęp 2016-12-26]. (ang.)