Drużynowy Puchar Świata na żużlu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Drużynowy Puchar Świata na żużlu
FIM Speedway World Cup
Państwo Zawody międzynarodowe
Dyscyplina Żużel
Organizator rozgrywek FIM
Poprzednia nazwa Drużynowe mistrzostwa świata na żużlu
Rozgrywki
Liczba drużyn 9 drużyn
Zwycięzca Drużynowy Mistrz Świata
Zwycięzcy
Pierwszy zwycięzca Australia Australia (2001)
Obecny zwycięzca Polska Polska (2017)
Najwięcej zwycięstw Polska Polska (8)
Strona internetowa

Drużynowy Puchar Świata na żużlu (ang. Speedway World Cup) – cykl zawodów żużlowych organizowanych pod patronatem Międzynarodowej Federacji Motocyklowej w latach 2001–2017, jako kontynuacja drużynowych mistrzostw świata (ang. Speedway World Team Cup). Zawody wyłaniały najlepszą reprezentację narodową na świecie.

Turniej finałowy odbywał się podczas jednego tygodnia, zaś zwycięzca otrzymywał przechodnie trofeum im. Ove Fundina.

Od 2018 roku rozgrywane są mistrzostwa świata pod nazwą Speedway of Nations. Drużyny narodowe rywalizują w formie par, jednakże zwycięzcy otrzymują tytuł Drużynowych Mistrzów Świata[1].

Historia[edytuj | edytuj kod]

 Ta sekcja jest niekompletna. Jeśli możesz, rozbuduj ją.

Zasady wprowadzonego w 2001 roku Drużynowego Pucharu Świata zmieniają się praktycznie co roku. Celem cyklu jest wyłonienie najlepszej reprezentacji narodowej na żużlu.

W 2001 zgłosiło się 16 narodowych drużyn. W finałach startowało 12 drużyn (osiem rozstawionych + cztery z rund kwalifikacyjnych). Podzielono je na trzy grupy (po cztery drużyny), zwycięzcy grup zagwarantowali sobie bezpośredni awans do wielkiego finału, drużyny z drugich miejsc oraz dwie najlepsze drużyny spośród drużyn, które zajęły miejsce trzecie awansowały do barażu. Dwie najlepsze drużyny z barażu uzupełniły stawkę finalistów. W wielkim finale pięć drużyn walczyło o medale. W barażach oraz wielkich finałach w jednym biegu walczyło pięciu zawodników. W 2002 zgłosiło się 14 drużyn. Dziesięć drużyn z poprzedniego roku miało zagwarantowany udział w finałach, a o pozostałe dwa wolne miejsca walka toczyła się w rundzie kwalifikacyjnej. W 2003 system rozgrywek nie zmienił się, zgłosiło się 15 narodowych drużyn.

Zrezygnowano z pięcioosobowych biegów. Do rozgrywek zgłosiło się 14 drużyn. W finałach, zamiast 12 drużyn, wystąpiło osiem (sześć najlepszych z DPŚ z 2003 + dwie z rund kwalifikacyjnych). Finalistów podzielono na dwie grupy (po cztery drużyny), zwycięzcy tych grup awansowali bezpośrednio do wielkiego finału, a drużyny z miejsc drugiego i trzeciego walczyły w barażu o dwa miejsca w wielkim finale. We wszystkich turniejach uczestniczyły cztery drużyny, w każdym biegu brało udział czterech zawodników.

W 2005 finały nie odbyły się na terytorium jednego kraju, zachowano natomiast tygodniowy układ imprezy. Turnieje grupowe odbyły się w Szwecji i Anglii, baraż i wielki finał w Polsce. Zasady te nie uległy zmianom w następnych sezonach. W 2006 półfinały odbyły się w Polsce i Szwecji, a decydujące zawody w Wielkiej Brytanii. W 2007 półfinaliści ścigali się w Danii i Wielkiej Brytanii, natomiast o medale walczyli w Polsce. W 2008 półfinały odbyły się w Polsce i Anglii, a wielki finał w Danii. Z kolei w 2009 mieliśmy sytuację analogiczną jak w 2007, z tą różnicą, że angielski półfinał odbył się w Peterborough, a nie w Coventry. W 2010 roku po raz pierwszy reprezentacja Polski wywalczyła złoto na obcej ziemi - stało się to w duńskim Vojens, a w pokonanym polu zostały drużyny gospodarzy, Szwecji i Wielkiej Brytanii. W 2011 półfinały odbyły się w angielskim King’s Lynn i duńskim Vojens. Automatycznie awansowały z nich Polska i Dania, natomiast w barażu musiały walczyć Wielka Brytania, Rosja, Szwecja i Australia. Odpadły Czechy i Niemcy. Z barażu w Gorzowie Wielkopolskim do finału awansowały ekipy Australii i Szwecji, w którym 3 raz z rzędu okazała się najlepsza Polska.

Od sezonu 2012 Drużynowy Puchar Świata odbywać się będzie według nowych zasad. Do walki w finałowym turnieju o trofeum Ove Fundina stanie 9 reprezentacji, a nie jak w poprzednich latach 8. Automatyczne miejsce w finale zagwarantowane będzie miał gospodarz barażu i finału (w 2012 roku była to reprezentacja Szwecji), a oprócz nich o tytuł najlepszej drużyny na świecie powalczą zwycięzcy półfinałów oraz najlepszy zespół z barażu. Dodatkowo każda z drużyn liczyć będzie czterech zawodników, bez rezerwowych. Zmianie ulegnie również tabela biegowa - liczba wyścigów zostanie zmniejszona z 25 do 20.

Medaliści[edytuj | edytuj kod]

Rok Miejsce Złoto Srebro Brąz Źr.
2001 Polska Wrocław  Australia  Polska  Szwecja
2002 Wielka Brytania Peterborough  Australia  Dania  Szwecja
2003 Dania Vojens  Szwecja  Australia  Dania
2004 Wielka Brytania Poole  Szwecja  Wielka Brytania  Dania
2005 Polska Wrocław  Polska  Szwecja  Dania
2006 Wielka Brytania Reading  Dania  Szwecja  Wielka Brytania
2007 Polska Leszno  Polska  Dania  Australia
2008 Dania Vojens  Dania  Polska  Szwecja
2009 Polska Leszno  Polska  Australia  Szwecja
2010 Dania Vojens  Polska  Dania  Szwecja
2011 Polska Gorzów Wlkp.  Polska  Australia  Szwecja
2012 Szwecja Målilla  Dania  Australia  Rosja
2013 Czechy Praga  Polska  Dania  Australia
2014 Polska Bydgoszcz  Dania  Polska  Australia
2015 Dania Vojens  Szwecja  Dania  Polska
2016 Wielka Brytania Manchester  Polska  Wielka Brytania  Szwecja
2017 Polska Leszno  Polska  Szwecja  Rosja

Klasyfikacja medalowa[edytuj | edytuj kod]

Według państw[edytuj | edytuj kod]

Lp. Państwo Złoto Srebro Brąz Razem
1.  Polska 8 3 1 12
2.  Dania 4 5 3 12
3.  Szwecja 3 3 7 13
4.  Australia 2 4 3 9
5.  Wielka Brytania 2 1 3
6.  Rosja 2 2

Według zawodników[edytuj | edytuj kod]

Tabela obejmuje 10 najbardziej utytułowanych zawodników.

Lp. Zawodnik Państwo Lata[a] Złoto Srebro Brąz Razem
1. Hampel, JarosławJarosław Hampel Polska Polska 2005–2014 6 2 8
2. Gollob, TomaszTomasz Gollob Polska Polska 2001–2011 5 2 7
3. Kasprzak, KrzysztofKrzysztof Kasprzak Polska Polska 2007–2016 5 1 6
4. Pedersen, NickiNicki Pedersen Dania Dania 2002–2015 4 4 3 11
5. Iversen, Niels KristianNiels Kristian Iversen Dania Dania 2004–2015 4 4 2 10
6. Jonsson, AndreasAndreas Jonsson Szwecja Szwecja 2001–2017 3 3 6 12
7. Protasiewicz, PiotrPiotr Protasiewicz Polska Polska 2001–2014 3 2 5
8. Holta, RuneRune Holta Polska Polska 2005–2010 3 1 4
9. Dudek, PatrykPatryk Dudek Polska Polska 2013–2017 3 3
10. Crump, JasonJason Crump Australia Australia 2001–2012 2 4 1 7

Reprezentacje występujące w DPŚ[edytuj | edytuj kod]

Legenda
  • Gold – mistrzostwo
  • Silver – wicemistrzostwo
  • Bronze – trzecie miejsce
  • 4–12 – miejsca 4–12
  •  ••  – zakwalifikowani, ale się wycofali
  •  •  – nie zakwalifikowali się
  •  –  – nie brali udziału
  •    – gospodarze finału i barażu
  • Q – zakwalifikowali się do najbliższego turnieju
  • q – będą brali udział w najbliższych eliminacjach
Reprezentacja 2001
Polska
(12)
2002
Wielka Brytania
(12)
2003
Dania
(12)
2004
Wielka Brytania
(8)
2005
Polska
(8)
2006
Wielka Brytania
(8)
2007
Polska
(8)
2008
Dania
(8)
2009
Polska
(8)
2010
Dania
(8)
2011
Polska
(8)
2012
Szwecja
(9)
2013
Czechy
(9)
2014
Polska
(9)
2015
Dania
(9)
2016
Wielka Brytania
(9)
2017
Polska
(9)
 Australia Gold Gold Silver 5 5 4 Bronze 4 Silver 5 Silver Silver Bronze Bronze 4 4 5
 Czechy 7 5 6 6 6 8 7 8 8 7 7 4 7 8 8 9
 Dania 4 Silver Bronze Bronze Bronze Gold Silver Gold 6 Silver 4 Gold Silver Gold Silver 5 8
 Finlandia 9 8 7 7 8 7
 Łotwa •• 6 8 9 6
 Niemcy 11 12 10 8 8 9 9
 Polska Silver 4 4 4 Gold 5 Gold Silver Gold Gold Gold 5 Gold Silver Bronze Gold Gold
 Rosja 8 9 8 7 6 6 4 6 5 Bronze 9 7 6 Bronze
 Słowenia 12 11 9 7
 Stany Zjednoczone 5 6 6 7 8 5 6 6 7 7
 Szwecja Bronze Bronze Gold Gold Silver Silver 5 Bronze Bronze Bronze Bronze 4 8 5 Gold Bronze Silver
 Węgry 10 10 11 8 8
 Wielka Brytania 6 7 5 Silver 4 Bronze 4 5 5 4 6 6 7 4 5 Silver 4
 Włochy 12 7 9
Reprezentacja 2001
Polska
(12)
2002
Wielka Brytania
(12)
2003
Dania
(12)
2004
Wielka Brytania
(8)
2005
Polska
(8)
2006
Wielka Brytania
(8)
2007
Polska
(8)
2008
Dania
(8)
2009
Polska
(8)
2010
Dania
(8)
2011
Polska
(8)
2012
Szwecja
(9)
2013
Czechy
(9)
2014
Polska
(9)
2015
Dania
(9)
2016
Wielka Brytania
(9)
2017
Polska
(9)
 Austria
 Francja
 Norwegia
 Ukraina

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. Lata, w których dany zawodnik zdobywał medale.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. FIM Speedway of Nations (ang.). pzm.pl. [dostęp 2019-06-03].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]