Dworzec autobusowy Rataje

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Dworzec Rataje
Ilustracja
Widok na dworzec z południowej części ronda Rataje
Państwo  Polska
Województwo  wielkopolskie
Miejscowość Poznań
Lokalizacja Osiedle Rataje
Data otwarcia 22 lipca 1979
Infrastruktura i dane przewozowe
Rodzaje transportu autobus
Położenie na mapie Poznania
Mapa konturowa Poznania, blisko centrum na prawo znajduje się punkt z opisem „Dworzec Rataje”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, po lewej znajduje się punkt z opisem „Dworzec Rataje”
Położenie na mapie województwa wielkopolskiego
Mapa konturowa województwa wielkopolskiego, blisko centrum na lewo znajduje się punkt z opisem „Dworzec Rataje”
Ziemia52°23′49″N 16°56′59″E/52,396944 16,949722
Perony dworca
Caffe Bimba

Dworzec autobusowy Rataje – węzeł przesiadkowy miejskiej i podmiejskiej komunikacji autobusowej, zlokalizowany przy ul. Bolesława Krzywoustego 19[1] – w bezpośrednim sąsiedztwie ronda Rataje – w rejonie Świętego Rocha na obszarze jednostki pomocniczej Osiedle Rataje w Poznaniu. Rondo jest także bardzo istotnym punktem integracyjnym poznańskiej komunikacji tramwajowej. Obok funkcjonuje stacja benzynowa BP[a], wznosi się apartamentowiec Tarasy Warty oraz znajduje się tramwaj-kawiarnia (Düwag GT8) Caffe Bimba.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Od 1953[2] przy rondzie istniał postój autobusów[3]. 22 lipca 1979 w obecności wojewody Stanisława Cozasia i prezydenta miasta Władysława Ślebody został otwarty dworzec autobusowy (zbiorowy przystanek autobusowy o wydzielonych peronach)[4][5]. 20 października 1998 roku rozpoczęła się budowa nowego budynku dworca.

Budynek dworca[edytuj | edytuj kod]

Budynek dworca, z charakterystycznymi ekspresyjnymi wiatami nad peronami, został oddany do użytku 1 maja 1999. Autorem projektu była Pracownia Architektoniczna Ewy i Stanisława Sipińskich. Konstrukcja wisząca pięciu rzędów wiat opiera się na czterech pylonach-portykach, tworzących prostopadłe do peronów przejście dla pasażerów. Przejście to wieńczy piętrowy pawilon kasowy z poczekalnią i pomieszczeniami socjalnymi dla kierowców. Całość utrzymana jest w tonacji granatowo-szarej.

Według Jarosława Trybusia, znawcy poznańskiej architektury, obiekt nawiązuje do XIX-wiecznych konstrukcji inżynieryjnych poprzedzających modernizm. Jego usytuowanie i wygląd pozwalają na ogląd z wielu stron bez utraty atrakcyjności wizualnej.

Zabudowa[edytuj | edytuj kod]

Źródło [1]

  • powierzchnia działki: 10 696 m²
    • plac manewrowy, jezdnie i chodniki: 7 786 m²
    • zieleń: 2 500 m²
    • budynek dworca:
      • powierzchnia użytkowa: 407,82 m²
      • kubatura: 2 179,76 m³
    • zadaszenie peronów: 2 834,6 m²
      • powierzchnia użytkowa: 1 754 m²
      • kubatura: 19 274,3 m³
      • kondygnacje: niepełne 2

Linie autobusowe[edytuj | edytuj kod]

Z dworca odjeżdżają autobusy komunikacji miejskiej, a także podmiejskiej do gmin Kleszczewo, Swarzędz, Kórnik i Zaniemyśl.

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. Rada Miasta w 1996 roku wydała pozwolenie na zawarcie 25-letniej umowy dzierżawy terenu przy Rondzie Rataje z kontrahentem, który wygra konkurs na koncepcję i realizację zagospodarowania terenu Dworca Autobusowego Rataje i stacji paliw z zapleczem handlowo-usługowym (Uchwała nr XLVII/318/II/96 Rady Miejskiej Poznania z dnia 15 października 1996 r. w sprawie wyrażenia zgody na zawarcie umowy wieloletniej na okres 25 lat). Podobnie uczyniono wcześniej z dworcem autobusowym na Śródce.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Szczegółowy opis przedmiotu zamówienia SIWZ, nr ZTM.NZ.3410-38/12, wyd. Zarząd Transportu Miejskiego w Poznaniu.
  2. A. Czarnecka, Komunikacja miejska w poznańskich dokumentach archiwalnych, [w:] Kronika Miasta Poznania 3-4/1992 [online], s. 221.
  3. Sprawozdania, [w:] Kronika Miasta Poznania 1/1973 [online], s. 136.
  4. Sprawozdania, [w:] Kronika Miasta Poznania 2/1980 [online], s. 85.
  5. Wydarzenia, [w:] Kronika Miasta Poznania 2/1980 [online], s. 107.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Poznań - atlas aglomeracji 1:15.000, wyd. CartoMedia/Pietruska & Mierkiewicz, Poznań, 2008, ​ISBN 978-83-7445-018-8
  2. Atlas architektury Poznania, Janusz Pazder (red.), Aleksandra Dolczewska, Poznań: Wydawnictwo Miejskie, 2008, s. 256, ISBN 978-83-7503-058-7, OCLC 316600366.
  3. Jan Wojcieszak, 120 lat komunikacji miejskiej w Poznaniu, Marian Mariusz Strenk (tłum.), Poznań: Wydawnictwo Miejskie, 2000, s. 119, ISBN 83-87847-27-5, OCLC 297842122.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]