Dyskusja:8 cm PAW 600

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

W artykule jest podana sugestia jakoby masa PAW 600 została osiągnięta dzięki zastosowaniu zasady wysokiego-niskiego ciśnienia (tutaj brakuje polskiej zwięzłej nazwy). Jest to błąd merytoryczny, taki układ praktycznie nie ma wpływu na masę działa o ustalonej energii wylotowej pocisku. W oczywisty sposób zmniejszone ciśnienie robocze gazów wymaga zastosowania dłuższej lufy, co dokładnie kompensuje wszelkie zyski z pocienienia lufy. Istnieje jedynie drobny efekt drugorzędowy związany z wypłaszczoną krzywą ciśnienia w porównaniu do układu klasycznego - ruch pocisku zaczyna się przy prawie maksymalnym ciśnieniu roboczym, przez co nie "marnuje się" niewielki początkowy fragment lufy. Z drugiej strony komora nabojowa pracuje przy większym ciśnieniu niż przewód lufy, co kompensuje ten zysk w typowym przypadku. Z wyjątkiem niewielkiego fragmentu początkowego ciśnienie opada monotonicznie w funkcji położenia pocisku w lufie w obu przypadkach, co pozwala w każdym z nich dopasować grubość lufy do maksymalnego ciśnienia chwilowego jakiemu jest poddawany dla określonego przekroju (lufy mają ścianki pocieniane ku wylotowi), czyli masy mogą być identyczne. W przypadku PAW 600, dążąc do ułatwienia produkcji, i przy bardzo cienkiej lufie, prawie na pewno nie stosowano zabiegu pocieniania lufy (ta informacja jest warta do sprawdzenia w pierwotnych źródłach historycznych, zazwyczaj nie robiono tego w lufach moździerzy będących bazą do konstrukcji lufy) co jest bardzo silną przesłanką, że w tym przypadku zastosowany układ wyskiego-niskiego ciśnienia wręcz zwiększył masę lufy w porównaniu do układu klasycznego.

Nie ma to wielkiego znaczenia, gdyż przyjęty cel projektowy energii kinetycznej dla lufy to było 400kJ, wielkość bardzo mała, i to jest prawdziwa przyczyna umożliwiająca tak znaczne obniżenie masy działa. Dla porównania 5cm PAK 38 osiągał 718kJ, a 7.5cm PAK 40 - 1985kJ.

Układ wysokie-niskie został zastosowany aby umożliwić zastosowanie lekkich pocisków kumulacyjnych dużego kalibru. Klasyczne działo o takiej energii wylotowej i kalibrze (za to bardzo krótkiej lufie) nie ważyłoby więcej, ale pociski musiałyby mieć znacznie mocniejszą budowę ze względu na większe ciśnienie maksymalne, co za tym idzie - masę (przynajmniej 2 razy), co za tym idzie - byłyby wolniejsze.

31.179.126.146 (dyskusja) 03:29, 12 maj 2017 (CEST)4tyldy