Dyskusja:Auto-da-fé

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania


brak źródeł[edytuj kod]

w związku z powyższym, można autora(ów) artykułu posądzić o szerzenie antykatolickiej nienawistnej propagandy; zalecam sięgnięcie do pracy Józefa Hr. Tyszkiewicza i artykułu Rafała A. Ziemkiewicza (Gazeta Polska nr z 26IX1996).

Gazeta Polska to rzeczywiście wiarygodne źródło historyczne, też coś. Natomiast do apelu o źródła prawdziwie historyczne się przyłączam.
P.S. Wypada się podpisywać pod swoimi komentarzami. m_gol (dyskusja) 14:05, 8 sty 2011 (CET)

Kara śmierci a auto-da-fe[edytuj kod]

Bardzo często dochodzi do nieporozumienia w sprawie kary śmierci podczas ceremonii auto-da-fe. Wspomina o tym Tyszkiewicz. Inkwizycja nie wydawała wyroków śmierci, tych opornych oddawano w ręce władzy świeckiej a na nawróconych nakładano kary kanoniczne. Tyszkiewicz pisze: "Jest to więc niezbitym dowodem grubego nieuctwa lub co gorzej, wyraźnej złej woli dzisiejszych historyków - łączenie obu wyroków razem i nazywanie stosów na których palono skazańców, czyli świecką egzekucję z auto da fe" (J.Tyszkiewicz, Inkwizycja Hiszpańska, s.35). R.Konik również zaprzecza aby podczas samej ceremonii kogoś palono: "Jak wspomina historyk Hefele, (…) w bardzo licznych ceremoniach auto da fe nie gorzało nic więcej prócz świec woskowych, które pokutnicy na znak ponownie ożywionej w nich wiary dzierżyli w swych rękach. Po dzień dzisiejszy jednak możemy się spotkać z tezami mówiącymi, że auto da fe było aktem nieusprawiedliwionego barbarzyństwa. Tego rodzaju pomówienia biorą się z tradycji oświeceniowej, która starała się przedstawić instytucję inkwizycji w krzywym zwierciadle." (R.Konik, W obronie świętej Inkwizycji, s.95). Historycy Franco Cardini i Marina Montesano tak opisują kwestę wyroków: Ta ostatnia kara dotyczyła „zatwardziałych" kacerzy, to znaczy tych, którzy odmawiali wyrzeknięcia się błędów i prośby o łaskę, i "recydywistów", to znaczy tych, którzy po wyznaniu skruchy wycofywali się z niej i zdradzali wolę powrotu do swoich błędów. Kościół przekazywał wówczas skazańca we władzę „świeckiego ramienia", zalecając powstrzymanie się od mąk przedśmiertnych (które natomiast były przewidywane i praktykowane w trakcie przygotowań do egzekucji głównej na podstawie wyroków władzy świeckiej) (F.Cardini, M.Montesano, Historia Inkwizycji, str. 55)

  • A "władza świecka" była jakiegoś innego wyznania? Grzegorz Ryś (duchowny) Inkwizytor łączył w swoim ręku cały szereg funkcji. Począwszy od tego, że on wykrywał zbrodnię, udowadniał ją, osądzał. Obrońcy nie było a od wyroku inkwizytora nie było odwołania. (...) Gdyby wszystkie te cyfry zsumować, będzie to liczba znacząca. Ale nawet gdyby jeden człowiek został spalony, to jest o jednego za dużo i jest to zbrodnia w imię fałszywie pojętej prawdy. Rozmowa o inkwizycji. Pilot Pirx (dyskusja) 16:48, 27 lip 2017 (CEST)

pisownia[edytuj kod]

Witam. Pisownia z dywizami nie jest spotykana w polskim piśmiennictwie. Istnieją dwie równolegle używane, poprawne formy zapisu: częstsza (spolszczona) „autodafe” i trochę rzadsza bliższa oryginałowi portugalskiemu: „auto da fé” (bez dywizów). Por.: wypowiedź M. Bańki w Poradni językowej PWN. Pozdrawiam. Sankoff64 (dyskusja) 10:01, 21 paź 2017 (CEST)