Dyskusja:ELAS

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Zagadnienia do poszerzenia/opracowania[edytuj kod]

Poniższa lista zawiera problemy związane z tematem artykułu, których rozwinięcie w jego treści jest niezbędne, by był on kompletny, a których opracowanie obecnie uniemożliwia autorom pierwszej wersji hasła brak dostępu do szczegółowych źródeł. W miarę ich pozyskiwania zagadnienia będą usuwane z listy, a artykuł uzupełniany.

Starcia z EKKA[edytuj kod]

  • przyczyny zatargów: konkurencja polityczna i antykomunistyczne działania represyjne oddziałów EKKA, na terenach wiejskich
  • pierwsze starcie: Pełne zaskoczenie EKKA, we śnie, przez oddział Weluchiotisa. Rozbrojenie, aresztowanie, zwolnienie po interwencji ze sztabu ELAS i brytyjskiej misji wojskowej + * trzecie starcie - całkowite rozbicie EKKA, w kwietniu 1944 r. Więcej informacji czytelnik znajdzie w haśle o EKKA.
  • drugie starcie: Silne uderzenie zbrojne, po odmowie dowódcy EKKA podpisania umowy o współdziałaniu, przewidzianej przez aliantów, ale EKKA oczekiwała na rozkazy z Aten lub Alexandrii. Odpowiedzialnośc i winę przyjął na siebie oficer "błędnie przekazujący ifnormację lokalnemu dowódcy ELAS" (S.N.Grigoriadis, t.1 , str. ...)
  • trzecie starcie - całkowite rozbicie EKKA, w kwietniu 1944 r. Więcej informacji czytelnik znajdzie w haśle o EKKA. - wszystko można tam przenieść.

Walka, następnie współpraca z dywizjami włoskimi[edytuj kod]

tu jest b.rozległe hasło rosyjskie, nowiutkie: o rozbrojonej i przyjętej przez Partyzantów w gości dywizji Pinereolo, a przy nim dalsze linki, mnóstwo cytowanych źródłeł.

ELAS przeciw rodzimym formacjom hitlerowskim i skrajnej prawicy[edytuj kod]

(sekcja do uzupełnienia danych)

  • greckie, hitlerowskie Bataliony Bezpieczeństwa, ich zbrodnie na ludności prowincji, ich masowa eksterminacja (zbiorowe egzekucje) przez ELAS i OPLA plus każdorazowo tysiące wiejskich ochotników, w trakcie wyzwalania Peloponezu. Przejęcie uzbrojenia batalionów,ntakże tych przekazywanych do brytyjskiego internowania. Starcie z 12,5 tys. Batalionów Bezpieczeństwa, pozostających już pod brytyjską ochroną i już w brytyjskich mundurach, od początku walk Dekemvriana. W 1945 r. przejście żołnierzy Batalionów Bezpieczeństwa do Gwardii Narodowej i wojsk królewskich.
  • likwidacja większości posterunków Ochotniczego Korpusu Żandarmerii
  • zaciekłe starcia w Macedonii z Narodowymi Grupami Partyzanckimi (Fosteridisem). Jego powojenna, rozbójnicza działalność antylewicowa, amnestia, przejście do wojsk królewskich.
  • starcia z innymi organizacjami skrajnej prawicy lub hitlerowskimi. Przykłady: Grecka Armia Ochotnicza.

ponadto:

  • starcia z bułgarskimi formacjami w Grecji: Ochotnicze Bataliony VMRO i Ohrana.
  • "wojna o plon" - zadanie specjalne w okresie żniwnym, zwłaszcza aktywność brygady kawalerii ELAS,
  • współpraca z partyzantami jugosłowiańskimi i grecką ludnością słowiańskojęzyczną.


DSE i dalsze losy kombatantów ELAS[edytuj kod]

  • wyroki lub dlugotrwale internowanie albo więzienie bez takiej podstawy prawnej
  • wojna domowa, Demokratyczne Wojsko[a].
  • egzekucje lub przymusowa emigracja polityczna, jeśli podejrzewano, że partyznaci związani byli także z DSE
  • do lat 50-tych represje także wobec osób z ELAS, nie uczestniczących w wojnie domowej.
  • mordy na działaczach lewicy - śmierć byłego dowódcy ELAS S.Sarafisa, publiczne i przed kamerami zabójstwo Grigorisa Lambrakisa
  • dyskryminacja społeczno-ekonomiczna, jeszcze do późnych lat 70-tych, szczególnie dotkliwa na prowincji
  • emigracja ekonomiczna znacznej części pozostałych kombatantów i członków ich rodzin, z uwagi na sytuację w Grecji
  • Grecy w Polsce i ich polscy potomkowie
  • po 1974, stopniowe uchylanie granic dla wychodźców, jednak skrajnie niekorzystne okoliczności repatriacji
  • Normalizacja sytuacji prawnej partyzantów i ich rodzin w latach 80-tych
  • uhonorowanie czynu, uznanie uczestnictwa w ruchu oporu za służbę wojskową dla ojczyzny, godziwe emerytury inwalidzkie.
  • Żywa legenda: duża liczba lokalnych miejsc pamięci, poezja, sztuka, przykład światowego echa koncertów Mikisa Theodorakisa, posługiwanie się etosem ELAS przez greckie ugrupowania lewicy i politycznego centrum.
  1. Demokratyczne Wojsko (Δημοκρατικός Στρατός) - najczęściej używane dziś w Grecji określenie DSE


Czy EDES nie była republikańska[edytuj kod]

Jej nazwa po polsku to Grecka Liga Narodowo-Republikańska, monarchia nie cieszyła się zbytnią popularnością w Grecji,nawet wojska na emigracji były republikańskie.Monarcha był wspierany przez Brytyjczyków.

(odpowiedź IP dla kolego Niepodpisanego) - faktycznie "Dimokratikos" możesz tłumaczyć zarówno "Republikański", jak i "Demokratyczny". Zależnie od tego, która opcja wygra, Ty podasz się potem za jej wiernego zwolennika. W praktyce szybko okazało się, że EDES to taki anty-ELAS. Oficerowie zawodowi wszelkiej maści, czyli i republikanie i monarchiści, jeśli szczególnie nie lubili ELAS, szli do EDES. Także w ELAS oficerowie składali wnioski o przeniesienie do EDES, co niechętnie, ale czasem realizowano. Zależnie od okresu. --62.169.208.154 (dyskusja) 19:23, 2 lis 2012 (CET)

Hagiografia[edytuj kod]

Autorzy hasła trochę poszli w hagiografię--77.79.228.182 (dyskusja) 22:27, 13 gru 2012 (CET)

Proszę o konkretne komentarze, najlepiej od razu ze źródłami, które podważają stwierdzenia zawarte w haśle i równocześnie w pozycjach naukowych, które są dla niego źródłami. Bez tego powyższy wpis nie pomoże w ewentualnym uzupełnieniu tekstu. Loraine (dyskusja) 00:00, 14 gru 2012 (CET)

Apel do wikipedystów[edytuj kod]

Ludzie, opamiętajcie się! ELAS to była zwykła banda zbrodniarzy, paląca całe wioski z ich niewinnymi mieszkańcami. Nie czytaliście "czarnej księgi komunizmu"? To przeczytajcie, a zobaczycie, o czym mówię. Wikipedia nie może promować zbrodniczych ideologii i organizacji! Marcin KacperCo tam?► 19:00, 7 sie 2013 (CEST)

Wikipedia opisuje osoby i zjawiska w oparciu o wiarygodne źródła. Masz takie źródła na temat ELAS, śmiało edytuj. Byle bez emocji (banda zbrodniarzy to nie jest określenie encyklopedyczne). Loraine (dyskusja) 19:16, 7 sie 2013 (CEST)

Do: wikipedysty Marcin Kacper: Przykład "największej takiej zbrodni", wymienianej przez ową księgę, to odpowiedzialność zbiorowa na tysiącach ludności miasta Meligalas. Postanowiłem sprawdzić. W internecie kusowało wiele wersji, wykluczających się wzajemnie. Toteż przy okazji przejazdu przez Peloponez, skręciłem z drogi głównej i dojechałem na samo miejsce. I wyobraź sobie, że zamiast opisanych w tej księdze tysięcy ofiar cywilnych, na zbiorczych, imiennych tablicach ofiar, podano tylko kilkanaścioro kobiet i młodzieży i jedno dziecko, prócz tego kilkunastu meżczyzn w wieku emerytalnym. Reszta, czyli około 1100 osób, to wojskowi w wieku typowym dla stron walczących. A tablice te firmuje stowarzyszenie rodzin ofiar. Czyli po trzech dniach zażartych walk, toczonych przeciwko 1000 greckich hitlerowców, przez 1200 wyszkolonych i świetnie uzbrojonych, partyzantów - mieli nawet najcięższe, p-lotnicze karabiny maszynowe - i jeszcze także 4.000 niezdyscyplinowanych z natury ochotników, spośród szukającej odwetu okolicznej ludności, zginęło tylko około 30 cywili ? W tym dwa przypadki śmierci jednocześnie całych rodzin. Ale to mógł być np. granat wpadający do pokoju, z którego okna strzelano. Mam wszystkie te tablice na zdjęciach, 100% nazwisk, z wiekiem pochowanego, miejscem pochodzenia itd. Jedynym logicznym wyjaśnieniem tak minimalnej liczby ofiar cywilnych, może być, że walczący specjalnie unikali zagrożenia dla cywili. Jeszcze inna sprawa, to ta, że na listach ofiar jest aż o około 300 zabitych dorosłych mężczyzn więcej, niż to w komunikacie, w kilka dni po walce i po egzekucjach, podali komuniści. I jednocześnie o około 300 więcej, niż znalazła ich ciała ekshumująca całość cmentarza brytyjsko-grecka komisja śledcza, działająca w roku 1946. Można to tłumaczyć późniejszym dołożeniem ciał także z innych miejsc walk... można jednak także przypadkami zmiany tożsamości wielu spośród greckich hitlerowców, po wojnie, dla uniknięcia odpowiedzialności za wcześniejsze zbrodnie. Królewskie władze zawsze i we wszystkim szły im przecież na rękę. --91.140.33.42 (dyskusja) 23:46, 21 cze 2014 (CEST)

Niedostępne linki[edytuj kod]

Linki do archiwum nie działają, gdyż ERT rozwiązano, a utworzona w jej miejsce nowa telewizja publiczna NERIT jest znacznie mniejsza, ze zredukowanym zespołem i budżetem. Istotne jest, że oryginały, choć niedostępne już zdalnie, pozostają na półkach gdzie były i pod tytułami, pod jakimi przywołują je tu przypisy hasła. --79.107.85.195 (dyskusja) 14:44, 28 sie 2014 (CEST)

Chodzi o archiwa ERT - rozwiązanej przez poprzedni rząd telewizji publicznej. Aktualnie parlament powołał grupę uzgadniającą projekt ustawy o przywróceniu ERT, czyli zapewne także jej archiwów. W każdym razie materiały tam leżą, Wiki podaje ich ostatnie czynne (znane) adresy, a przerwa dotyczy jedynie możliwości udostępniania. --Grb16 (dyskusja) 08:31, 28 maj 2015 (CEST)


takze Niemcy[edytuj kod]

W jej szeregach walczyli, a przynajmniej dzialali (np. propagandowo), takze Niemcy, tj. niemieccy dezerterzy, w trym takze kilku Górnoslazaków. A tu jeden z Frankfurtu nad Menem: https://www.gdw-berlin.de/vertiefung/biografien/personenverzeichnis/biografie/view-bio/ludwig-gehm/?no_cache=1

PO PIERWSZE ŚLĄZACY, nie Niemcy. Jako Niemcy nie dezerterowaliby do partyzantów, nie pomagali w dywersji, nie walczyli następnie u Andersa - to chyba jasne ? I kilkudziesięciu co najmniej, nie kilku. Patrz "TagmaThanatu: wspomnienia z greckiej partyzantki" - Julian Juźków, 1977. Natomiast nie wiem, czy można powiedzieć, że walczyli w ELAS. Współpracowali z ELAS jeszcze jako żołnierze niemieccy. Potem dezerterowali do oddziałów, wspólnie chodzili na akcje, jednak szybko utworzyli oddzielną (nie napisano czy odrębną, czy tylko oddzielną) jednostkę, batalion składający się z uciekinierów i byłych jeńców, następnie przyporządkowaną jako ochrona misji brytyjskiej do partyzantów. A potem ewakuowano ich do Włoch, do Andersa. Fajna książka, a temat nieznany, polecam. --Grb16 (dyskusja) 09:27, 15 sty 2021 (CET)