Dyskusja:Język staropolski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Pytanie[edytuj kod]

czy na pewno iloczas można określać jako dwa warianty wymowy, czy to krótka i długa to dwa odrębne fonemy? Może ktoś, kto się na tym zna to uściśli.

Początki języka[edytuj kod]

Mogę prosić o źródło tego, że j.staropolski zaczął się w IX wieku? Chętnie bym o tym poczytał, bo jakoś mi nie wygląda na to, żeby już wtedy istniał odrębny język.--Aleksy (dyskusja) 15:04, 20 paź 2010 (CEST)

  • Polski w IX wieku był niejednolitym zespołem narzeczy słowiańskich o niewielkim zasobie leksykalnym, niezmiernie podobnym do gwar morawsko-słowackich, więc podłączam się pod pytanie.--Orlikowo (dyskusja) 18:45, 17 lut 2011 (CET)

Dlatego wstawię {Źródła|data} ponieważ posiłkowanie się książką z przed 40 lat, wymaga uzupełnienia rzetelnymi, innymi źródłami.--Orlikowo (dyskusja) 19:01, 17 lut 2011 (CET)

Czy ktoś mógłby rozwinąć część gramatyczną i dodać więcej źródeł?[edytuj kod]

Artykuł jest zbyt skromny, przydałoby sie więcej informacji. Niestety nie jesteenująco ubogi, że aż wstyd. Wystarczy zerknąć jak wygląda rosyjskojęzyczny, gdzie źródła są w większości polskie --Nietzsche (dyskusja) 01:10, 8 paź 2012 (CEST)

odpowiedź co do księdza[edytuj kod]

Termin ksiądz < * kъnęʒь < * kъnęgъ nie oznaczał księdza w naszym dzisiejszym rozumieniu, tzn. kapłana. Ksiądz - tak w okresie staropolskim nazywano księcia (nie znano wyrazu książę). Natomiast "księżyc" to syn księdza, czyli książątko po naszemu dzisiaj. księżyc< *kъnęgicь < *kъnęgikъ Oczywiście słowo ksiądz przejęto z germ. kuning. Pozdrawiam. :) NK }} Słowo - кънѧ҆зь (czytamy k'nęz') w znaczeniu książe występuje w już w X wieku w ewangeliach w zapisie głagolskim. Ale też znany jest tam zapis кънѧ҆ѕь (czytamy k'nędz') Stąd ksiądz, jako ten, co wygląda jak książe. Gdzie tutaj jest miejsce na -> słowo ksiądz przejęto z germ. kuning? Natomiast zamiana w języku polskim Ę->Ą i Ą->Ę jest częsta. Przykład księdz->ksiądz rąka->ręka

okres przedpiśmienny[edytuj kod]

W momencie, kiedy da się wyodrębnić język staropolski, to już żadnego okresu przedpismiennego nie ma. Owszem nie pisano wtedy w języku staropolskim alfabetem łacińskim, ale jednak pisano i to sporo. Były klasztory i biblioteki głagolskie na Śląsku i w Krakowie? No były, tak jak Na Morawach i w Pradze, bo to był obszar gdzie decydowały się wpływy wielkomorawskie i wielkopolskie. No to warto by wspomnieć, że język staropolski, ale również i polski był na początku zapisywany głagolicą i cyrylicą, a później przez ponad 150 lat równolegle prowadzone były zapisy w głagolicy, cyrylicy i alfabetem łacińskim. To, że później (w czasie, kiedy za książkę zapłacić trzeba było wieś) płonęły biblioteki, i tylko kilka kartek do dzisiaj zostało, nie oznacza, że nic tam nie było pisane. Na Morawach było, a na Śląsku i w Krakowie, gdzie książe morawski władał pisać i czytać nie umieli?

Wymowa 'ą' i 'ę'[edytuj kod]

Widziałem na pewnych rękopisach (np. "Bogurodzicy" z bodajże 1407 r.), że litery odpowiadające współczesnym 'ą' i 'ę' były zapisywane tak samo. Nawet w jakimś nagraniu głosowym zrekonstruowanej staropolskiej wymowy słychać było te głoski bardzo podobnie - jeśli nie identycznie - trochę jak nosowe 'a'. Czy dałoby się znaleźć na temat fonetyki trochę więcej informacji?