Dyskusja:Kim Ir Sen

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

"Kim Ir Sen, który dzierżył rekord świata w długości sprawowania władzy (rządził Koreą Północną w latach 1948-1994) stracił rekord na rzecz przywódcy Kuby Fidela Castro, który rządził Kubą w latach 1959-2008."

A królowa Wiktoria???

Cel 84 (dyskusja) 21:09, 27 maj 2009 (CEST)

Tłumaczyłem z angielskiej wiki, raczej amatorsko, ale może ktoś to wykorzysta[edytuj kod]

Jako lider Korei Północnej, Kim powrócił do Korei Północnej po zakończeniu Wojny Koreańskiej i natychmiast rozpoczął odbudowę kraju wyniszczonego wojną. Rozpoczął narodowy ekonomiczny plan pięcioletni by dokonać ustanowić centralne planowanie, z całym przemysłem w posiadaniu państwa i całą agrokulturą przekształconą przymusowo w państwowe przedsiębiorstwa rolnicze. W narodzie zaczęto eliminować klasowe różnice i ekonomia opierała się na ludziach pracy i rolników. Ekonomia skupiała się na ciężkim przemyśle i produkcję broni. W latach 50tych, Kim był postrzegany jako ortodoksyjny komunistyczny lider. Odmówił on Związkowi Socjalistycznych Republik Radzieckich destalinizacji (porzucenia kultu jednostki) oraz reform zaproponowanych przez Nikitę Chruszczowa, który – jak twierdził Kim – działał przeciwko ustrojowi komunistycznemu. Kim Ir Sen oddalił się od Związku Radzieckiego, usuwając wzmianki o swojej karierze w Armii Czerwonej z oficjalnej historii, i rozpoczął reformę państwa w oparciu o jego radykalne Stalinowskie poglądy. Kim był postrzegany przez wielu w Korei Północnej i w kilku innych miejscach na ziemi jako wpływowego, anty-rewizjonistycznego lidera ruchu komunistycznego. W 1956, anty-Kim Ir Senowe ugrupowania pojawiły się w Partii by podsycać do krytykowania Kima i przeforsowania reform, zachęcone przez proces destalinizacji w ZSRR . Po krótkim okresie wahania, Kim rozpoczął czystkę polityczną, skazując na stracenie zdrajców, resztę zaś na wygnanie. Kiedy w latach 60tych nastąpił rozłam radziecko-chiński, Kim początkowo popierał stronę chińską, nigdy jednak nie zerwał stosunków z Sowietami, nawet gdy w ZSRR rządził Chruszczow, gdyż uznał Chińczyków za niesumiennych zwolenników (z uwagi na niestabilny stan rzeczy pod rządami Mao), zarówno politycznie jak i ekonomicznie, w przeciwieństwie do Sowietów. Kiedy rozpoczęła się Rewolucja Kulturalna w Chinach po 1966 roku, Kim powrócił na stronę Sowiecką, w szczególności gdy Leonid Breżniew przejął wałdzę w Związku Radzieckim, jako że Kim popierał neo-stalinowskie poglądy Breżniewa znacznie bardziej, niż poglądy Chruszczowa. W tym samym czasie przywrócił on relacje zarówno z NRD pod rządami Ericha Honeckera jak i z Rumunią władaną przez Nicolae Ceausescu. Ta ostatnia znalazła się pod dużym wpływem ideologii Kim Ir Sena, i starała się naśladować system polityczny Korei Północnej. Kim Ir Sen sukcesywnie wprowadzał również szeroko zakrojony kult jednostki, a mieszkańcy Korei Północnej zaczęli szybko nazywać go „Wielkim Wodzem”. Kim opracował politykę i ideologię Dżucze (samodzielności), by nie pozwolić Korei Płn. na stanie się państwem-satelitą Związku Radzieckiego. W połowie lat 60tych, Kim był pod wrażeniem wysiłków of Hồ Chí Minha, który próbował zjednoczyć Wietnam poprzez wojnę partyzancką i pomyślał, że podobne działanie możliwe jest również w Korei; swoje pomysły szybko wprowadził w życie. Wysiłki w infiltracji i dywersji wzmogły się przeciwko siłom Stanów Zjednoczonych i popieranym przez nich przywództwie. Wysiłki jeszcze bardziej wzrosły na sile przy próbie szturmu na Błękitny Dom (siedzibę prezydenta Korei Pd.) i zamachu na prezydenta Park Chung-hee. W grudniu 1972 roku uchwalono nową konstytucję, według której Kim Ir Sen stał się prezydentem Korei Północnej. W tym czasie zdecydował on iż jego syn Kim Jong-il będzie jego następcą, do czego sukcesywnie przekonywał swój rząd. Na Szóstym Kongresie Partii w październiku 1980 roku, Kim publicznie ogłosił swojego syna swoim następcą.

i jeszcze jedno tłumaczenie - wczesne lata[edytuj kod]

Wczesne lata Wiele wzmianek z wczesnych lat jego życia pochodzi z jego własnych relacji i z oficjalnych publikacji północnokoreańskiego rządu, które często dostarczały informacji sprzecznych ze źródłami niezależnymi. Niemniej jednak, istnieje pewna zgodność przynajmniej w wypadku podstawowych informacji o jego młodości, potwierdzona przez świadków z tego okresu. Kim urodził się Kim Hyŏng-jik i Kang Pan-sŏk, którzy dali mu imię Kim Sŏng-ju. Kim miał dwóch młodszych braci, Ch’ŏl-chu i Yŏng-ju. Rodową siedzibą rodziny Kima jest Chŏnju w prowincji North Chŏlla. Z tego co wiadomo na temat rodowodu (a wiadomo niewiele) to to, że w gdzieś w czasach wojny Koreańsko-Japońskiej w latach 1592-1598, bezpośredni przodek przeniósł się na północ. Może to być zrozumiane, gdy weźmiemy pod uwagę fakt, że na wczesna polityka rządu Chosŏna zakładająca zaludnienie północy spowodowało masowe przesiedlenia rolników z południa w regionach Phyŏngan i Hamgyŏng w XV i XVI wieku. O większości członków rodziny Kima z Chŏnju wiemy, że żyją obecnie w Korei Północnej, a o pozostałych członkach rodziny wiemy bardzo niewiele. Plotki twierdzą, że w czasie północnokoreańskiej okupacji Seulu w Wojnie Koreańskiej, siły Korei Północnej zebrały członków rodziny z Chŏnju i wywiozła ich do Korei Pólnocnej. Dokładna historia rodziny Kima jest trochę niejasna. Rodzina nie była ani bardzo wiedna, ani również bardzo dobrze usytuowana, ale zawsze była na skraju ubóstwa. Kim wyrastał w rodzinie protestanckiej, rodzinie z dużymi więzami do kościoła: jego dziadek od strony marki był protestanckim ministrem (duchownym), jego ojciec chodził do szkoły misjonarskiej, a oboje rodziców byli podobno bardzo aktywni w społeczności religijnej. Zgodnie z oficjalną wersją historii, rodzina Kima brała udział w działaniach antyjapońskich, a w roku 1920 uciekli do Mandżurii, gdzie nauczyli się biegle władać mandaryńską odmianą chińskiego. Bardziej obiektywnym wydaje się fakt osiedlenia jego rodziny w Mandżurii razem z wieloma innymi Koreańczykami w czasie panującego w Korei głodu. Niemniej jednak, rodzice Kima najwyraźniej odkrywali dużą rolę w pewnych grupach aktywistów, choć czy przyczyną tego były kwestie misyjne, nacjonalistyczne czy też może oba wymienione – pozostaje niejasne. Ojciec Kima zmarł w 1926 roku, gdy Kim miał czternaście lat. Kim uczęszczal do Yuwem Middle School w Jilinie, gdzie sprzeciwiał się feudalnym tradycjom starszych generacji Koreańczyków i zaczął interesować się ideologią komunistyczną. Jego formalna edukacja zakończyła się, gdy zostal aresztowany i skazany na więzienie za jego przewrotowe działania. W wieku siedemnastu lat, Kim stał się najmłodszym członkiem podziemnej marksistowskiej organizacji (mającej mniej niż 20 członków; prowadzonej przez Hŏ So, członka Południowo-mandżurskiego Związku Młodzieży Komunistycznej (South Manchurian Communist Youth Association). Policja odkryła tę grupę trzy tygodnie po jej założeniu w 1929, a Kim trafił ponownie do więzienia na kilka miesięcy. Po wyjściu z więzienia dołączył do różnych antyjapońskich grup partyzanckich w północnych Chinach, a w 1935 roku stał się członkiem Północnowschodniej Chińskiej Zjednoczonej Armii Antyjapońskiej (Northeast Anti-Japanese United Army), grupy partyzanckiej kierowanej przez Komunistyczną Partię Chin. W tym samym roku Kim został mianowany na komisarza politycznego trzeciego oddziału drugiej dywizji liczącej ok. 160 żołnierzy. To tutaj Kim poznał człowieka który mógł zostać jego mentorem w komunizmie, Wei Zhengmina, oficera przełożonego, który służył w tym czasie jako prezes Komitetu Politycznego Północnowschodniej Chińskiej Zjednoczonej Armii Antyjapońskiej. Wei donosił do Kang Shenga, wysoko postawionego członka partii blisko Mao Zedonga w Yan’an, aż do swojej śmierci 8 marca 1941 roku. Również w 1935 roku Kim przyjął imię Kim Il-Sung (Kim Ir Sen), co oznacza „stający się słońcem”. Pod koniec wojny, imię to stało się niemal legendą w Korei, a niektórzy historycy twierdzili że to nie Kim Sŏng-ju (oryginalne imię Kim Ir Sena) uczynił swe imię sławnym. Sowiecki propagandzista Grigory Mekler, twierdzący że przygotowywał Kima do rządów w Korei Północnej, mówił, że Kim przyjął to imię przebywając w ZSRR na początku lat 40tych XX wieku od byłego dowódcy, który zmarł. Z drugiej strony, niektórzy Koreańczycy po prostu nie byli w stanie uwierzyć, że ktoś tak młody jak Kim mógłby zrobić cokolwiek z legendą. Zdaniem historyka Andeia Lankova, pogłoska mówiąca o tym, iż Kim Il Sung w jakiś sposób zamienił się z „prawdziwym” Kimem jest mało prawdopodobna. Niektórzy świadkowie znali Kima przed i po jego pobycie w Związku Radzieckim, włączając w to jego przełożonego Zhou Baozhonga, który zaprzeczył pogłoskom o „drugim” Kimie w swoich pamiętnikach. W wieku 24 lat Kim został mianowany dowódcą szóstej dywizji w 1937 roku, tym samym mając pod sobą kilkaset ludzi w grupie nazywanej potem „Dywizją Kim Il Sunga”. Gdy dywizja była pod jego dowództwem, wykonano nalot na Ponch’onbo 4 czerwca 1937 roku. Jednakże dywizja podlegająca Kimowi przejęła jedynie niewielkie japońskie miasteczko tuż koło granicy z Koreą na kilka godzin, niemniej jednak było to uważane za sukces w tym czasie, gdy jednostki partyzanckie odnosiły duże trudności w przejęciu jakichkolwiek terytoriów wroga. Osiągnięcie to mogło przysporzyć Kimowi sławy wśród chińskich partyzantów, a północnokoreańskie biografie opisały to wydarzenie jako wielkie zwycięstwo Korei. Kim został w końcu mianowany dowódcą drugiego regionu operacyjnego armii pierwszej, ale pod koniec 1940 roku był jedynym dowódcą pierwszej armii pozostałym przy życiu. Gonieni przez oddziały japońskie, Kim i resztki jego armii uciekli przekraczając rzekę Amur do ZSRR. Kim został wysłany do obozu w Chabarowsku, gdzie koreańscy komunistyczni partyzanci byli szkoleni przez Sowietów. Kim został kapitanem w Sowieckiej Armii Czerwonej i służył tam aż do końca Drugiej Wojny Światowej. Komunistyczna Partia Chin została założona w 1925 roku, ale szybko została rozwiązana z uwagi na wewnętrzne spory. W 1931 roku Kim dołączył do KPC. Gdy wrócił do Korei, we wrześniu 1945 roku, wraz z siłami sowieckimi, został mianowany przez Sowietów szefem Tymczasowego Komitetu Ludowego (Provisional People’s Committee). Nie był on w tym czasie przywódcą Partii Komunistycznej, której kwatera mieściła się w Seulu, w okupowanym przez siły Stanów Zjednoczone południu. We wczesnych latach jego przywództwa, objął wpływową pozycję z uwagi na poparcie ludności Korei, która wpierała jego walkę z okupacją japońską. Jedno z osiągnięć Kima było utworzenie profesjonalnej armii, Koreańskiej Armii Ludowej (Korean People’s Army; KPA), wspierającej komunistów. Armia ta składała się z kadry partyzantów i byłych żołnierzy( który zdobyli wojenne doświadczenie w walkach z Japonią), a później również z żołnierzy chińskich sił nacjonalistycznych Guomindang. Z szeregów KPA, korzystając z sowieckich pomocników i sowieckiego sprzętu, Kim utworzył dużą armię specjalizującą się w taktykach infiltracji i walkach partyzanckich. Przed wybuchem Wojny Koreańskiej, Józef Stalin wyposażył KPA w nowoczesne, ciężkie czołgi, ciężarówki, artylerię i pomniejsze uzbrojenie. Kim utworzył również siły powietrzne, wyposażone na początku w posowieckie samoloty śmigłowe i samoloty szturmowe. Później kandydaci na pilotów Korei Północnej byli wysyłani do ZSRR i Chin, by zostali przeszkoleni na odrzutowych samolotach MiG-15 w tajnych bazach.

Korekta konieczna[edytuj kod]

Kim nie należał do "partyzantki koreańskiej", jeno do chińskiej i to też przez dwa-trzy lata, zanim nie uciekł do ZSRR. W Korei nie działał, zresztą cała Korea za czasów japońskiej okupacji była totalnie spacyfikowana i partyzantki tam po prostu nie było. Cała opowieśc o koreańskiej walce z Japończykami jest mitem. Wiki nie powinna powielać komunistycznych mitów...

Transkrypcja[edytuj kod]

Może należy dodać informację o błędnej transkrypcji imienia (niezbliżonej do koreańskiej wymowy), prawdopodobnie zapożyczonej z rosyjskiego (tak jak Phenian).

Zmumifikowany czy zabalsamowany?[edytuj kod]

Autor powinien się zdecyować, czy Kim Ir Sen (Kim Il Sung) został zabalsamowany czy zmumifikowany. To zupełnie odmienne techniki, i nie należy ich mieszać, Chociaż mumifikacja obejmowała nasączanie substancjami chemicznymi, to jednak jej zasadniczym elementen było wysuszanie tkanek. Poza tym mumifikacji się w zasadzie dzisiaj nie stosuje.--Jidu Boite (dyskusja) 11:05, 20 gru 2011 (CET)

Ciekawy zbieg okoliczności[edytuj kod]

15 kwietnia 1912 -

 -ta data mówi Wam coś jeszcze? (Ricardo77 (dyskusja) 10:31, 13 kwi 2012 (CEST))

z Wikipedia:Zgłoś błąd w artykule[edytuj kod]

Status: niezałatwione

Zgłoszenie zostało przeniesione z Wikipedia:Zgłoś błąd w artykule ponieważ prawdopodobnie nie zostało rozwiązane w ciągu 45 dni.

Ordery i medale Kim Ir Sena związane z jego zasługami wobec ludzkości nie brzmią rzetelnie, nie wspominając już o braku rzetelności źródła, na podstawie którego informacje te są podane. Źródło to w ogóle nie powołuje się na inne źródła i pisane jest w sposób bardzo subiektywny, przypominający w moim odczuciu propagandę północno-koreańską. Zgłasza: Moshchu 87.239.216.17 (dyskusja) 18:55, 1 paź 2012 (CEST)

Wystarczy zobaczyć, ile było chociażby w Afryce państw orientujących się na komunizm, to wtedy można by podliczyć, że owszem, otrzymał tyle orderów (istieje taka hipotetyczna możliwość). z resztą te wymienione w infoboksie to praktycznie same p-a komunistyczne (wówczas). Tylko co tam robi konserwatywna Malta? --Chesterx (dyskusja) 00:34, 3 paź 2012 (CEST)

Kim Il Song[edytuj kod]

  • Czy ten artykuł powinien się nazywać Kim Il Song, chyba tak się prawidłowo pisze i czyta. 77.255.49.133 (dyskusja) 18:25, 6 kwi 2013 (CEST)
  • albo Kim Il Song (Kim Il-song) albo Kim Il-sung Batorry (dyskusja) 12:24, 23 lip 2013 (CEST)
  • Z uwagi na wojnę edycyjną zablokowałem hasło na poziomie administratorskim i zakładam wątek w kawiarence celem ustalenia pod jaką nazwą powinien znaleźć się biogram „Wiecznego Prezydenta” KRLD. Andrzei111 (dyskusja) 16:31, 30 sty 2018 (CET)