Dywizja Ułanów (Królestwo Kongresowe)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Dywizja Ułanów
Ilustracja
Historia
Państwo  Królestwo Polskie
Sformowanie 1815
Dowódcy
Pierwszy gen. dyw. Jan Weyssenhoff
Organizacja
Dyslokacja Lublin
Rodzaj wojsk Jazda

Dywizja Ułanów - związek taktyczny wojska Królestwa Polskiego.

Dywizja razem z Dywizją Strzelców Konnych stanowiła Korpus Jazdy Polskiej.

Struktura organizacyjna i obsada personalna[edytuj | edytuj kod]

Dowódca dywizji
gen. Józef Weyssenhoff

Dywizja dzieliła się na 4 pułki. Sztab dywizji znajdował się w Lublinie[1].

Dowódca dywizji[1]

1 brygada (Międzyrzec)[1]
dowódcy brygady[1]

pułki[2]:

2 brygada (Krasnystaw)[1]
dowódcy brygady[1]

pułki[2]:

Uzbrojenie i umundurowanie[edytuj | edytuj kod]

Uzbrojenie ułana składało się z szabli, pistoletów i lancy o długości 2,5 metra (z proporczykiem w barwach pułku). Mundur był w kolorze granatowym. Odmienne kolory lampasów, wypustek i wyłogów miał każdy z pułków. Ułani mieli czapki wysokie, w kształcie rogatywki z pomponem. Na czapce znajdował się orzeł i numer pułku.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Marian Kukiel, Historia wojskowości w Polsce, Wyd. Orbis, Londyn 1949.
  • Tadeusz Korzon, Bronisław Gembarzewski, Jadwiga Rogowa: Dzieje wojen i wojskowości w Polsce. T.3. Lwów, Warszawa, Kraków: Wydawnictwo Zakładu Narodowego im. Ossolińskich, 1923.