Dziura Wyżnia – Lisia Jama

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Dziura Wyżnia – Lisia Jama
Plan jaskini
Plan jaskini
Państwo  Polska
Położenie Tatry Zachodnie
Dolina ku Dziurze
Długość 164 m
Deniwelacja 14 m
Wysokość otworów 1040, 1037 m n.p.m.
Wysokość otworów
nad dnem doliny
32 (Lisia Jama), 26 m
Ekspozycja otworów ku W (Lisia Jama), SW
Data odkrycia 1929–1939
Odkrywca bracia Zwolińscy
Położenie na mapie Tatr
Mapa lokalizacyjna Tatr
Dziura Wyżnia – Lisia Jama
Dziura Wyżnia – Lisia Jama
Ziemia49°16′18″N 19°56′36″E/49,271556 19,943386

Dziura Wyżnia – Lisia Jama – system dwóch jaskiń w Dolinie ku Dziurze w Tatrach Zachodnich. Wejścia do niego znajdują się na wschodnim stoku Doliny ku Dziurze, w tej samej skale co jaskinia Dziura, lecz od strony południowej, na wysokości 1040 metrów n.p.m. (Dziura Wyżnia) i 1037 metrów n.p.m. (Lisia Jama)[1][2]. Długość tego systemu jaskiniowego wynosi około 164 metrów, a jego deniwelacja 14 metrów[3].

Otwór Dziury Wyżniej
Otwór Lisiej Jamy

Opis jaskini[edytuj | edytuj kod]

Dziura Wyżnia[edytuj | edytuj kod]

Ciąg główny prowadzi od otworu przez niewielką salkę (odchodzą stąd dwa krótkie, boczne odgałęzienia) do następnej salki z wykopem w namulisku, a następnie przez próg z want do poprzecznego korytarza. Na lewo kończy się on ślepo (znajduje się tu niewielkie jeziorko). Na prawo w korytarzu są dwa niewielkie przejścia, za którymi znajduje się skomplikowany system korytarzyków. Na jego końcu znajduje się zacisk prowadzący do Lisiej Jamy[3].

Lisia Jama[edytuj | edytuj kod]

Jaskinię stanowi salka, z której prowadzi w dół zwężający się korytarzyk doprowadzający do zacisku. Za nim znajduje się jaskinia Dziura Wyżnia[1].

Przyroda[edytuj | edytuj kod]

W końcowej części Dziury Wyżniej licznie występowały nacieki, zwłaszcza stalagmity (o wysokości do 1,5 m), zostały one jednak zniszczone. W wielu miejscach dno było rozkopywane. Najwięcej zniszczeń dokonano w latach międzywojennych. Jeden wielki stalagmit z tej jaskini znajduje się w Muzeum Tatrzańskim w Zakopanem[1].

Historia odkryć[edytuj | edytuj kod]

Jaskinie Dziura Wyżnia i Lisia Jama zostały odkryte i zbadane w latach 1929-1939 przez braci Zwolińskich. W pierwszej połowie lat 80. XX wieku w czasie kolejnych badań udało się je połączyć w jeden system jaskiniowy[4].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c Jaskinie Polski, Państwowy Instytut Geologiczny – Państwowy Instytut Badawczy, jaskiniepolski.pgi.gov.pl [dostęp 2016-03-12].
  2. Jaskinie Tatr, 24 sierpnia 2017 [dostęp 2018-10-21] [zarchiwizowane z adresu 2017-08-24].
  3. a b Jaskinie Tatrzańskiego Parku Narodowego. Jaskinie Doliny Chochołowskiej i dolinek reglowych, Grodzicki J. (red.), PTPNoZ, Warszawa 1991, ​ISBN 83-00-03525-7
  4. System Dziura Wyżnia – Lisia Jama, Oficjalna Polska Strona Taternictwa Jaskiniowego przy KTJ PZA – opis jaskini, plan, www.sktj.pl [dostęp 2016-01-20].