Eberhard Hanfstaengl

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Eberhard Hanfstaengl
Data i miejsce urodzenia 10 lutego 1886
Sarreguemines, Francja
Data i miejsce śmierci 10 stycznia 1973
Monachium, Niemcy
Zawód, zajęcie malarz
Odznaczenia
Krzyż Komandorski Orderu Zasługi RFN Bawarski Order Zasługi

Eberhard Viktor Eugen Hanfstaengl (ur. 10 lutego 1886 w Sarreguemines, zm. 10 stycznia 1973 w Monachium) – niemiecki historyk sztuki.

Od 1925 pełnił funkcję dyrektora w monachijskim Städtische Galerie im Lenbachhaus. Po dojściu do władzy Adolfa Hitlera i nazistów w lipcu 1933 ze względów politycznych ze stanowiska dyrektora Narodowej Galerii Sztuki w Berlinie zwolniono Ludwiga Justi, jego miejsce zajął Alois Schardt, ale po czterech miesiącach z powodów zbyt mało radykalnego podejścia do sztuki obcej i on stracił stanowisko. Na nowego dyrektora wybrano Eberharda Hanfstaengla, 1 stycznia 1934 uzyskał on mianowanie na profesora, z ramienia sektora kultury był jednym z podpisujących postawiony po śmierci Paula von Hindenburga wniosek o referendum w sprawie połączenia funkcji prezydenta i kanclerza Rzeszy. W 1937 usunięto go z funkcji dyrektora z powodu niezadowalających efektów współpracy oraz zbyt umiarkowanych poglądów w dziedzinie sztuki. Szczególnie negatywnie naziści ocenili jego niechęć do pracy w tzw. "Nowym Wydziale", którego zadaniem było usuniecie ze zbiorów wszystkich niemieckich galerii i muzeów tzw. sztuki zdegenerowanej. Hanfstaengl dokonywał weryfikacji obrazów uznanych za kwalifikujących się do sztuki zdegenerowanej i starał się część z nich uratować. Na przykładzie Kolekcji Ismara Littmanna z Wrocławia zauważalne jest, że pewna część obrazów uniknęła spalenia. Po usunięciu go ze stanowiska na jego następcę wybrano radykalnego w swoich działaniach Paula Ortwin Ravego. Od 1945 do 1953 był dyrektorem generalnym Bayerische Staatsgemäldesammlungen (Bawarskich Państwowych Zbiorów Malarstwa).

Odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]