Ed Podivinsky

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ed Podivinsky
Ed Podivinsky
Data i miejsce urodzenia 8 marca 1970
Toronto, Kanada
Klub Snow Valley Ski Club
Wzrost 184 cm
Pierwsze punkty w PŚ 8.03 1991, Aspen (14. miejsce – zjazd)
Pierwsze podium w PŚ 6.04 1994, Saalbach
(1. miejsce – zjazd)
Dorobek medalowy
Reprezentacja  Kanada
Igrzyska olimpijskie
Brąz Lillehammer 1994 Zjazd
Mistrzostwa świata juniorów
Złoto Aleyska 1989 Zjazd
Zakończenie kariery: 2002 r.

Edward Charles „Ed” Podivinsky (ur. 8 marca 1970 w Toronto) – kanadyjski narciarz alpejski, brązowy medalista olimpijski i mistrz świata juniorów.

Kariera[edytuj | edytuj kod]

Po raz pierwszy na arenie międzynarodowej Ed Podivinsky pojawił się w 1987 roku, podczas mistrzostw świata juniorów w Sälen. Zajął tam 19. miejsce w slalomie i 49. miejsce w slalomie gigancie. Na rozgrywanych rok później mistrzostwach świata juniorów w Madonna di Campiglio jego najlepszym wynikiem było ósme miejsce w zjeździe. Najlepszy wynik w tej kategorii wiekowej osiągnął jednak na mistrzostwach świata juniorów w Aleyska w 1989 roku, gdzie zdobył złoty medal w biegu zjazdowym.

Pierwsze punkty w zawodach Pucharu Świata wywalczył 8 marca 1991 roku w Aspen, zajmując czternaste miejsce w zjeździe. W sezonie 1990/1991 punktował jeszcze jeden raz, zajmując jedenaste miejsce w tej samej konkurencji 16 marca 1991 roku w Lake Louise (Alberta). Dało mu to w efekcie 74. miejsce w klasyfikacji generalnej. Na podium zawodów tego cyklu pierwszy raz znalazł się 6 stycznia 1994 roku w Saalbach-Hinterglemm, gdzie wygrał bieg zjazdowy. W kolejnych sezonach Kanadyjczyk łącznie jeszcze pięciokrotnie stawał na podium, za każdym razem na trzecim miejscu: 29 grudnia 1995 roku w Bormio, 2 marca 1997 roku w Kvitfjell, 17 grudnia 1999 roku w Val Gardena i 15 stycznia 2000 roku w Wengen w zjeździe oraz 25 stycznia 1998 roku w Kitzbühel w kombinacji. Najlepsze wyniki osiągnął w sezonie 1993/1994, kiedy to zajął 23. miejsce w klasyfikacji generalnej i siódme w klasyfikacji zjazdu. Był też między innymi piąty w klasyfikacji kombinacji w sezonie 1997/1998.

W 1991 roku wystąpił na mistrzostwach świata w Saalbach-Hinterglemm, gdzie zajął dziewiąte miejsce w kombinacji. Nie wziął jednak udziału w rozgrywanych rok później igrzyskach olimpijskich w Albertville, bowiem na kilka dni przed imprezą odniósł kontuzję w Val d'Isère, zrywając więzadła w prawym kolanie[1]. Podczas mistrzostw świata w Morioce w 1993 roku zajął 26. miejsce w zjeździe. Największy sukces w karierze osiągnął na igrzyskach olimpijskich w Lillehammer w 1994 roku, gdzie bieg zjazdowy ukończył na trzecim miejscu. W zawodach tych wyprzedzili go jedynie Tommy Moe z USA oraz Norweg Kjetil André Aamodt. Startował tam także w supergigancie i kombinacji, jednak nie ukończył obu zawodów. Na rozgrywanych cztery lata później igrzyskach olimpijskich w nagano był piąty w swej koronnej konkurencji. W międzyczasie był też dwunasty na mistrzostwach świata w Sierra Nevada w 1996 roku i dziesiąty na rozgrywanych rok później mistrzostwach w Sestiere. Z powodu kolejnej kontuzji kolana stracił większość sezonu 1998/1999 i szansę na występ podczas MŚ w Vail w 1999 roku[2]. Brał za to udział w mistrzostwach świata w Sankt Anton, gdzie rywalizację w zjeździe ukończył na 16. pozycji. Ostatnią dużą imprezą w jego karierze były igrzyska olimpijskie w Salt Lake City w 2002 roku, gdzie zajął 24. miejsce w zjeździe, a supergiganta i kombinacji nie ukończył. W marcu 2002 roku zakończył karierę.

Pięciokrotnie zdobywał mistrzostwo Kanady: w zjeździe w latach 1991, 1995 i 1996 oraz w kombinacji w patach 1990 i 1991. Obecnie jest wiceprezydentem Royal Bank of Canada.

Osiągnięcia[edytuj | edytuj kod]

Igrzyska olimpijskie Olympic rings without rims.svg[edytuj | edytuj kod]

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Czas biegu Strata Zwycięzca
3.Bronze medal.svg 13 lutego 1994 Norwegia Lillehammer Zjazd 1:45,75 min +0,12 s Stany Zjednoczone Tommy Moe
DNF 15 lutego 1994 Norwegia Lillehammer Kombinacja 3:17,53 min - Norwegia Lasse Kjus
DNF 17 lutego 1994 Norwegia Lillehammer Supergigant 1:32,53 min - Niemcy Markus Wasmeier
DNF 12 lutego 1998 Japonia Nagano Kombinacja 3:08,06 min Austria Mario Reiter
5. 13 lutego 1998 Japonia Nagano Zjazd 1:50,11 min +0,60 s Francja Jean-Luc Crétier
DSQ 16 lutego 1998 Japonia Nagano Supergigant 1:34,82 min - Austria Hermann Maier
24. 10 lutego 2002 Stany Zjednoczone Salt Lake City Zjazd 1:39,13 min +2,56 s Austria Fritz Strobl
DNF 13 lutego 2002 Stany Zjednoczone Salt Lake City Kombinacja 3:17,56 min Norwegia Kjetil André Aamodt
DNF 16 lutego 2002 Stany Zjednoczone Salt Lake City Supergigant 1:21,58 min Norwegia Kjetil André Aamodt

Mistrzostwa świata[edytuj | edytuj kod]

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Czas biegu Strata Zwycięzca
9. 30 stycznia 1991 Austria Saalbach Kombinacja 16,28 pkt ? Austria Stephan Eberharter
26. 11 lutego 1993 Japonia Morioka Zjazd 1:32,06 min +2,44 s Szwajcaria Urs Lehmann
33. 13 lutego 1996 Hiszpania Sierra Nevada Supergigant 1:21,80 min +2,73 s Norwegia Atle Skårdal
12. 17 lutego 1996 Hiszpania Sierra Nevada Zjazd 2:00,17 min +1,94 s Austria Patrick Ortlieb
DNF 19 lutego 1996 Hiszpania Sierra Nevada Kombinacja 3:31,95 min - Luksemburg Marc Girardelli
34. 3 lutego 1997 Włochy Sestriere Supergigant 1:29,68 min +2,94 s Norwegia Atle Skårdal
DNF 6 lutego 1997 Włochy Sestriere Kombinacja 3:10,40 min - Norwegia Kjetil André Aamodt
10. 8 lutego 1997 Włochy Sestriere Zjazd 1:51,11 min +1,30 s Szwajcaria Bruno Kernen
DNS 31 stycznia 2001 Austria Sankt Anton Supergigant 1:21,46 min - Stany Zjednoczone Daron Rahlves
DNF 5 lutego 2001 Austria Sankt Anton Kombinacja 2:58,25 min Norwegia Kjetil André Aamodt
16. 7 lutego 2001 Austria Sankt Anton Zjazd 1:38,74 min +2,64 s Austria Hannes Trinkl

Mistrzostwa świata juniorów[edytuj | edytuj kod]

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Czas biegu Strata Zwycięzca
19. 21 marca 1987 Szwecja Sälen Slalom 1:50,95 min +7,49 s Włochy Roger Pramotton
49. 22 marca 1987 Szwecja Sälen Gigant 2:31,70 min +1,50 s Szwajcaria Thomas Wolf
8. 27 stycznia 1988 Włochy Madonna di Campiglio Zjazd 1:33,15 min +0,88 s Republika Federalna Niemiec (1949–1990) Kaspar Gilgenrainer
23. 28 stycznia 1988 Włochy Madonna di Campiglio Supergigant 1:35,26 min +2,66 s Stany Zjednoczone Jeremy Nobis
42. 29 stycznia 1988 Włochy Madonna di Campiglio Gigant 2:05,55 min +3,48 s Socjalistyczna Federacyjna Republika Jugosławii Gregor Grilc
1.Gold medal.svg 5 kwietnia 1989 Stany Zjednoczone Aleyska Zjazd 1:28,93 min - -

Puchar Świata[edytuj | edytuj kod]

Miejsca w klasyfikacji generalnej[edytuj | edytuj kod]

Zwycięstwa w zawodach[edytuj | edytuj kod]

  1. Austria Saalbach-Hinterglemm6 stycznia 1994 (zjazd)

Pozostałe miejsca na podium[edytuj | edytuj kod]

  1. Włochy Bormio29 grudnia 1995 (zjazd) – 3. miejsce
  2. Norwegia Kvitfjell2 marca 1997 (zjazd) – 3. miejsce
  3. Austria Kitzbühel25 stycznia 1998 (kombinacja) – 3. miejsce
  4. Włochy Val Gardena17 grudnia 1999 (zjazd) – 3. miejsce
  5. Szwajcaria Wengen15 stycznia 2000 (zjazd) – 3. miejsce

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]