Eddie Johnson (1955–2020)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy amerykańskiego koszykarza. Zobacz też: inne osoby o tym imieniu i nazwisku.
Eddie Johnson
Ilustracja
Rzucający obrońca
Pełne imię i nazwisko Edward Lee Johnson Jr.
Pseudonim Fast Eddie
Data i miejsce urodzenia 24 lutego 1955
Ocala
Data śmierci 26 października 2020
Wzrost 188 cm
Masa ciała 82 kg
Kariera
Aktywność 1977–1987
Szkoła średnia Lake Weir High School
College Auburn (1973–1977)
Draft 1977, numer: 49
Atlanta Hawks

Eddie Johnson, właśc. Edward Lee Johnson Jr., pseud. „Fast Eddie” (ur. 24 lutego 1955 w Ocala na Florydzie, zm. 26 października 2020[1]) – amerykański zawodowy koszykarz, dwukrotny uczestnik NBA All-Star Game[2], zaliczany do składów najlepszych obrońców ligi[3].

Wybrany z dalekim numerem w drafcie 1977, Johnson rozegrał 10 sezonów (1977–1987) w NBA w zespołach Atlanta Hawks, Cleveland Cavaliers i Seattle SuperSonics. Najlepsze lata swojej kariery spędził w zespole z Atlanty. W najbardziej udanym pod względem statystycznym sezonie (1980/81) notował średnio 19,1 punktu, 5,4 asysty, 2,4 zbiórki oraz 1,7 przechwytu[4]. Występując w Hawks brał dwukrotnie udział w NBA All-Star Game (1980–1981), również dwukrotnie wybierano go do drugiego składu najlepszych obrońców ligi[3]. Wyróżniała go duża szybkość prowadzenia gry oraz łatwość zdobywania punktów.

Przez lata borykał się jednak z uzależnieniem od kokainy. Z czasem jego szybkość oraz poziom gry zaczął spadać, aż w połowie sezonu 1985/86 został wymieniony do Cleveland Cavaliers, w zamian za Johnny’ego Davisa[4]. Dograł tam sezon do końca, ale kiepska reputacja związana z jego nałogiem spowodowała, że nie mógł znaleźć pracodawcy na kolejne rozgrywki. Podjął więc decyzję o odbyciu odwyku. Wcześniej z powodu narkotyków był już kilkukrotnie zawieszany.

Po powrocie z odwyku zatrudnił się w lidze CBA, w zespole Tampa Bay Thrillers. W jego barwach notował średnio 21,9 punktu. jego znakomita postawa spowodowała, iż 23 marca 1987 roku został zatrudniony przez Seattle SuperSonics[4]. Zanim jeszcze zasilił szeregi Sonics wystąpił w meczu gwiazd ligi CBA, otrzymując w nim tytuł MVP. Natomiast po zakończeniu zmagań ligowych otrzymał nagrodę dla najlepszego nowo-przybyłego zawodnika ligi oraz nominację do pierwszego składu najlepszych zawodników CBA. Już po jego odejściu zespół Thrillers zdobył mistrzostwo ligi.

W barwach SuperSonics rozegrał 24 spotkania sezonu 1986/87 oraz 14 play-off[4]. Po raz kolejny jednak zawiódł, nie przechodząc testu antynarkotykowego. W związku z powyższym liga zabroniła mu już dożywotnio występów w NBA. W ten sposób zakończyła się jego sportowa kariera.

Młodszy brat Eddiego, Frank, był zawodnikiem i trenerem w NBA[5].

Osiągnięcia[edytuj | edytuj kod]

CBA
NBA

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Two-time NBA All-Star 'Fast Eddie' Johnson dies at 65
  2. a b Eddie Johnson Profile (ang.). landofbasketball.com. [dostęp 2 lipca 2014].
  3. a b c All-Defensive Teams (ang.). nba.com. [dostęp 2 lipca 2014].
  4. a b c d Eddie johnson – Statistics (ang.). basketball-reference.com. [dostęp 2 lipca 2014].
  5. Frank Johnson – NBA Profile (ang.). nba.com. [dostęp 2 lipca 2014].
  6. EPBL/EBA/CBA CHAMPIONS (ang.). apbr.org. [dostęp 2 lipca 2014].
  7. a b 2008 CBA All-Star Game Rosters (ang.). sportsnetwork.com. [dostęp 2 lipca 2014].
  8. NBA Players of the Week (ang.). basketball-reference.com. [dostęp 2 lipca 2014].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]