Eddie Johnson (koszykarz ur. 1955)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Eddie Johnson
Ilustracja
Rzucający obrońca
Pełne imię i nazwisko Edward Lee Johnson Jr.
Pseudonim Fast Eddie
Data i miejsce urodzenia 24 lutego 1955
Ocala
Wzrost 188 cm
Masa ciała 82 kg
Kariera
Aktywność 1977–1987
Szkoła średnia Lake Weir High School
College Auburn (1973–1977)
Draft 1977, numer: 49
Atlanta Hawks

Eddie Johnson, właśc. Edward Lee Johnson Jr., pseud. „Fast Eddie” (ur. 24 lutego 1955 w Ocala na Florydzie) – amerykański zawodowy koszykarz, dwukrotny uczestnik NBA All-Star Game[1], zaliczany do składów najlepszych obrońców ligi[2].

Wybrany z dalekim numerem w drafcie 1977, Johnson rozegrał 10 sezonów (1977–1987) w NBA w zespołach Atlanta Hawks, Cleveland Cavaliers i Seattle SuperSonics. Najlepsze lata swojej kariery spędził w zespole z Atlanty. W najbardziej udanym pod względem statystycznym sezonie (1980/81) notował średnio 19,1 punktu, 5,4 asysty, 2,4 zbiórki oraz 1,7 przechwytu[3]. Występując w Hawks brał dwukrotnie udział w NBA All-Star Game (1980-1981), również dwukrotnie wybierano go do drugiego składu najlepszych obrońców ligi[2]. Wyróżniała go duża szybkość prowadzenia gry oraz łatwość zdobywania punktów.

Przez lata borykał się jednak z uzależnieniem od kokainy. Z czasem jego szybkość oraz poziom gry zaczął spadać, aż w połowie sezonu 1985/86 został wymieniony do Cleveland Cavaliers, w zamian za Johnny'ego Davisa[3]. Dograł tam sezon do końca, niestety kiepska reputacja związana z jego nałogiem spowodowała, iż nie mógł on znaleźć pracodawcy na kolejne rozgrywki. Podjął więc decyzję o odbyciu odwyku. Wcześniej z powodu narkotyków był już kilkukrotnie zawieszany.

Po powrocie z odwyku zatrudnił się w lidze CBA, w zespole Tampa Bay Thrillers. W jego barwach notował średnio 21,9 punktu. jego znakomita postawa spowodowała, iż 23 marca 1987 roku został zatrudniony przez Seattle SuperSonics[3]. Zanim jeszcze zasilił szeregi Sonics wystąpił w meczu gwiazd ligi CBA, otrzymując w nim tytuł MVP. Natomiast po zakończeniu zmagań ligowych otrzymał nagrodę dla najlepszego nowo-przybyłego zawodnika ligi oraz nominację do pierwszego składu najlepszych zawodników CBA. Już po jego odejściu zespół Thrillers zdobył mistrzostwo ligi.

W barwach SuperSonics rozegrał 24 spotkania sezonu 1986/87 oraz 14 play-off[3]. Niestety po raz kolejny zawiódł, nie przechodząc testu antynarkotykowego. W związku z powyższym liga zabroniła mu już dożywotnio wstępów w NBA. W ten niechlubny sposób zakończyła się jego sportowa kariera.

Młodszy brat Eddiego, Frank, był zawodnikiem i trenerem w NBA[4].

Osiągnięcia[edytuj | edytuj kod]

CBA
NBA

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Eddie Johnson Profile (ang.). landofbasketball.com. [dostęp 2 lipca 2014].
  2. a b c All-Defensive Teams (ang.). nba.com. [dostęp 2 lipca 2014].
  3. a b c d Eddie johnson – Statistics (ang.). basketball-reference.com. [dostęp 2 lipca 2014].
  4. Frank Johnson – NBA Profile (ang.). nba.com. [dostęp 2 lipca 2014].
  5. EPBL/EBA/CBA CHAMPIONS (ang.). apbr.org. [dostęp 2 lipca 2014].
  6. a b 2008 CBA All-Star Game Rosters (ang.). sportsnetwork.com. [dostęp 2 lipca 2014].
  7. NBA Players of the Week (ang.). basketball-reference.com. [dostęp 2 lipca 2014].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]