Edmund Kamiński

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Edmund Kamiński [csb:Édmùnd Kamińsczi] (ur. 23 września 1934 w Kartuzach) – bibliofil, działacz kaszubski, fotografik, znawca kultury kaszubskiej.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

W 1956 roku był jednym z współtwórców kartuskiego oddziału Zrzeszenia Kaszubsko-Pomorskiego, założył i pełnił funkcję prezesa w Klubie Młodej Inteligencji Kaszubskiej w Kartuzach (1958). Pracował wówczas jako księgowy. W 1961 roku przeprowadził się do Wejherowa, gdzie dwa lata później zdał maturę (wcześniej ukończył szkołę zawodową w Kartuzach). 28 listopada 1967 r. stanął na czele komitetu założycielskiego Muzeum Piśmiennictwa i Muzyki Kaszubsko-Pomorskiej w Wejherowie, do którego przez kilka poprzednich lat gromadził zbiory. Od 1969 r. zajął się pracą muzealniczą - był szefem Działu Zbiorów Specjalnych MPiMK-P, nadal aktywnie poszukując eksponatów na całych Kaszubach. W latach 1976-89 przewodził oddziałowi Zrzeszenia Kaszubsko-Pomorskiego w Wejherowie, był też radnym miejskim przez kilka kadencji. Z jego inicjatywy w 1982 r. powstał Społeczny Komitet Budowy Pomnika Jakuba Wejhera, który osiągnął swój cel w r. 1991, kiedy to na rynku wejherowskim stanął pomnik założyciela miasta.

W latach 1988-91 E. Kamiński był redaktorem naczelnym nieregularnego informatora "Moje Wejherowo", a w latach 1992-93 wznowionej "Zrzeszy Kaszëbskiej". W 1980 r. został uhonorowany Medalem Stolema, a w 2000 r. Statuetką Jakuba Wejhera za szczególne zasługi dla miasta Wejherowa. Jest członkiem wielu stowarzyszeń naukowych i organizacji społecznych.

Po przejściu na emeryturę zajął się fotografiką - zorganizował kilkadziesiąt wystaw tematycznych (głównie indywidualnych) na Kaszubach i za granicą (Niemcy, Francja, Szwecja). Wszędzie spotkały się one z dużym uznaniem. Głównym tematem ekspozycji E. Kamińskiego są Kaszuby - ich przyroda, poszczególne miejscowości oraz wybitni działacze kaszubscy. W 2000 r. wydał album "Kaszubskie Pory Roku w obiektywie Edmunda Kamińskiego", będący wynikiem kilkunastu lat pracy i wędrówek po regionie.

Najważniejsze prace E. Kamińskiego to: "Wydawnictwa wejherowskiej poligrafii (1845-1972)" (1972), monografia "Gdańskie Zakłady Papiernicze Przemysłu Terenowego. Drukarnia Wejherowo w okresie 50-lecia (1922-1972)" (1972), monografia "Aleksander Janta-Połczyński. Podróżnik, poeta, prozaik" (1976), "Morze i krajobraz kaszubski w malarstwie Mariana Mokwy" (1978), broszura specjalna "Pasja twórczego życia. Marian Mokwa, Jan Trepczyk, Aleksander Labuda" (1979), "Sławoszyńskie korzenie Jagalskich" (1993), monografia "Guczow Mack czyli Aleksander Labuda (1902-1981)" (1995). Obecnie w planach Kamińskiego jest wydanie dwutomowej monografii Jana Trepczyka. E. Kamiński stale aktywnie udziela się w życiu społecznym Wejherowa, w różnych uroczystościach, w chórze im. J. Trepczyka, dyrygowanym przez żonę - Zofię, przybraną córkę Trepczyka), w pracach naukowych, tworzy wystawy popularyzujące kaszubszczyznę. Ma trójkę dzieci: Janinę, Wiesławę Witosławę, zam. Frankowską (muzyk, działacz kaszubski, autorka kaszubskiej encyklopedii muzycznej) oraz Radosława (obecnie dyrektor Muzeum Piśmiennictwa i Muzyki Kaszubsko-Pomorskiej w Wejherowie). Mieszka w Wejherowie.