Edmund Majowski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Edmund Majowski
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 12 listopada 1910
Chorzów
Data i miejsce śmierci 26 października 1982
Wiedeń
Wzrost 170 cm
Pozycja skrzydłowy napastnik
Kariera seniorska
Lata Klub Wyst. Gole
1924–1931 AKS Chorzów
1931–1939 Pogoń Lwów 142 (53)
1939 SSTV Breslau
1939–1944 DTSG Krakau
1944 Germania Königshütte
1945–1947 Wacker Wiedeń
Kariera reprezentacyjna
Lata Reprezentacja Wyst. Gole
1933–1934  Polska 4 (1)
Kariera trenerska
Lata Drużyna
Wiener AC
1953–1954 FC Wien
1954–195? Sarpsborg FK
1956–1957 Iran
1958 Norwegia
1958–196? Kuwejt
Ethnikos Pireus
1969–1970 Sarpsborg FK

Edmund Majowski (ur. jako Edmund Niechcioł 12 listopada 1910 w Chorzowie, zm. 26 października 1982 w Wiedniu) – polski piłkarz występujący na pozycji napastnika, reprezentant Polski w latach 1933–1934, trener piłkarski.

Kariera klubowa[edytuj | edytuj kod]

Grę w piłkę nożną rozpoczął w wieku 14 lat w AKS Chorzów[1]. W 1931 roku przeniósł się do Pogoni Lwów. W barwach tego klubu zdobył trzykrotnie wicemistrzostwo Polski w sezonach 1932, 1933 i 1935. W trakcie II wojny światowej, dzięki podpisaniu volkslisty, występował w utworzonych przez siły okupacyjne zespołach SSTV Breslau (1939), DTSG Krakau (1939–1944) oraz Germania Königshütte (1944)[1]. Po zakończeniu wojny wyemigrował do Austrii, gdzie przez 2 lata grał w klubie Wacker Wiedeń, po czym zakończył karierę zawodniczą[1].

Kariera reprezentacyjna[edytuj | edytuj kod]

10 września 1933 zadebiutował w reprezentacji Polski w towarzyskim meczu przeciwko Jugosławii w Warszawie (4:3), w którym zdobył bramkę[2]. Łącznie w latach 1933–1934 rozegrał w drużynie narodowej 4 spotkania i strzelił 1 gola[2].

Bramki w reprezentacji[edytuj | edytuj kod]

LP Data Miejsce Przeciwnik Bramka Rezultat Ranga meczu 
1. 10 września 1933 Stadion Wojska Polskiego, Warszawa  Jugosławia 3:2 4:3 Mecz towarzyski

Kariera trenerska[edytuj | edytuj kod]

W początkach swojej kariery trenerskiej prowadził austriackie kluby Wiener AC i FC Wien. W 1958 roku w pięciu spotkaniach prowadził reprezentację Norwegii[3]. Pracował też z reprezentacjami Iranu i Kuwejtu[1].

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

W marcu 1937 roku zmienił nazwisko na Majowski[1]. Po wybuchu II wojny światowej został wciągnięty na volkslistę[1]. Po zakończeniu konfliktu wyemigrował do Austrii, gdzie osiadł na stałe[1]. Podczas gry dla klubu Wacker Wiedeń przyjął austriackie obywatelstwo[1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e f g h W służbie obcej federacji – polscy selekcjonerzy za granicą (pol.). rfbl.pl. [dostęp 2019-12-03].
  2. a b Reprezentanci (pol.). kadra.pl. [dostęp 2019-12-03].
  3. National team 1958 (ang.). rsssf.no. [dostęp 2019-12-03].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]