Edmund Ritter von Zaremba

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Edmund Ritter von Zaremba (ur. 20 listopada 1856 w Kołomyja, zm. 30 lipca 1927 w Wiedniu[1]) – feldmarszałek Austrii, dowódca 4 Dywizji Kawalerii[2].

Był synem generała Franciszka Zaremby. Od 1870 uczęszczał do Kolegium Wojskowego w St. Pólten. Od 1876 porucznik przy 13 regimencie ułanów galicyjskich. W roku 1907 dowódca 4 pułku Ułanów Cesarza. 9 listopada 1911 awansowany do stopnia generała-majora, w przededniu I wojny światowej awansowany na dowódcę 4 Dywizji Kawalerii we Lwowie[3]. Od 21 grudnia 1915 feldmarszałek-porucznik; kawaler Orderu Leopolda i Orderu Korony Żelaznej.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Helmut Damerau, Wolfgang Hausen. Deutsches Soldatenjahrbuch. 1998, t. 46 s. 44.
  2. Jan Rydel, W służbie Cesarza i Króla. Generałowie i admirałowie narodowości polskiej w siłach zbrojnych Austro-Węgier w latach 1868-1918, 2001, s. 301.
  3. "Przegląd Kawalerii i Broni Pancernej" 1977 s. 746.