Eduard Zankawiec

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Eduard Zankawiec
Data i miejsce urodzenia 27 września 1969
Łyszczany
Obywatelstwo Białoruś
Wzrost 178 cm
Pozycja napastnik
Uchwyt lewy

Eduard Kanstancinawicz Zankawiec, błr. Эдуард Канстанцінавіч Занкавец, ros. Эдуард Константинович Занковец - Eduard Konstantinowicz Zankowiec (ur. 27 września 1969 w Łyszczach, Białoruska SRR) – radziecki i białoruski hokeista, reprezentant Białorusi, dwukrotny olimpijczyk. Trener hokejowy.

Eduard Zankawiec (pierwszy z prawej) jako trener Kazachstanu podczas MŚ 2017

Jego syn Uładzisłau (ur. 1991) został także hokeistą[1][2].

Kariera zawodnicza[edytuj | edytuj kod]

Urodził się w miejscowości Łyszcze (rejon piński)[3]. Jako dziecko mieszkał z rodzicami w Pińsku, następnie zamieszkał w Mińsku[4].

W karierze seniorskiej Eduard Zankawiec reprezentował Białoruś. Zagrał w pierwszym oficjalnym spotkaniu reprezentacji Białorusi 7 listopada 1992 w eliminacyjnym meczu do mistrzostw świata z drużyną Ukrainy (1:4). Uczestniczył w turniejach mistrzostw świata w 1994, 1995 (Grupa C)[5], 1996 (Grupa B), 2002 (Dywizja I) oraz zimowych igrzysk olimpijskich 1998, 2002.

Kariera trenerska[edytuj | edytuj kod]

Po zakończeniu kariery zawodniczej został szkoleniowcem hokejowym. Przez kilka lat był asystentem głównego trenera reprezentacji Białorusi - na turniejach mistrzostw świata w 2005, 2006, 2007, 2008, 2009. W sezonie KHL (2009/2010) był asystentem trenera w klubie SKA Sankt Petersburg. Następnie był pierwszym szkoleniowcem kadry Białorusi na turniejach MŚ 2010, 2011. Od grudnia 2011 był asystentem trenera w Awangardzie Omsk. Podczas turnieju mistrzostw świata w 2014 był asystentem Glena Hanlona[6]. Od 2014 ponownie asystent w Awangardzie. Od początku września 2016 trener kazachskiego Barysu Astana[7][8][9]. Od końca tego roku także selekcjoner kadry Kazachstanu[10]. Po nieudanym turnieju MŚ 2017 i braku awansu do Elity, pod koniec kwietnia 2017 Zankawiec zrezygnował zarówno z posady selekcjonera kadry Kazachstanu, jak i trenera Barysu[11]. Na początku października 2017 został szkoleniowcem Slovana Bratysława[12]. Po sezonie KHL (2017/2018) odszedł ze stanowiska[13]. W kwietniu 2019 został szkoleniowcem Dinama Sankt Petersburg[14].

Sukcesy[edytuj | edytuj kod]

Reprezentacyjne
Klubowe
Indywidualne
  • Ekstraliga białoruska 1992/1993:
    • Pierwsze miejsce w klasyfikacji kanadyjskiej: 20 punktów[15]
Wyróżnienia

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Vladislav Zankovets - Eliteprospects.com, www.eliteprospects.com [dostęp 2017-11-17].
  2. Занковец Владислав Эдуардович Статистика, r-hockey.ru [dostęp 2017-11-17].
  3. Эдуард Занковец - свежие новости, краткая биография хоккеиста и тренера. | НОВОСТИ | TUT.BY, news.tut.by [dostęp 2017-11-17] (ros.).
  4. Эдуард ЗАНКОВЕЦ: «В семье должен быть порядок» — Народная Воля, www.nv-online.info [dostęp 2017-11-17] (ros.).
  5. Статистика игроков сборной Беларуси - Чемпионат Мира 1995, hockeyarchives.ru [dostęp 2017-11-17] (ros.).
  6. http://stats.iihf.com/Hydra/387/IHM387000_33_56_0_BLR.pdf
  7. Эдуард Занковец - главный тренер "Барыса" – Новости – Пресс-центр | ХК "Барыс", www.hcbarys.kz [dostęp 2017-12-02] (ros.).
  8. Новости, icehockey.kz [dostęp 2017-12-02] (ros.).
  9. Hokej.net - Nowy trener Kazachstanu, www.hokej.net [dostęp 2017-11-17] (ang.).
  10. Занковец будет утвержден главным тренером сборной Казахстана, www.sovsport.ru [dostęp 2017-11-17].
  11. Eduard Zankovets resigns as Kazakhstan ntl team, Barys coach, www.inform.kz [dostęp 2017-11-17] (ros.).
  12. Zankovets in charge at Slovan : News : Kontinental Hockey League (KHL), en.khl.ru [dostęp 2017-11-17].
  13. Coaching changes and a reformed Devil – the KHL week in review : News : Kontinental Hockey League (KHL), en.khl.ru [dostęp 2018-06-13].
  14. Эдуард Занковец – главный тренер ХК «Динамо Санкт-Петербург», dynamo-spb.com [dostęp 2019-05-19] (ros.).
  15. Лучшие бомбардиры чемпионатов Беларуси по хоккею, delaemvmeste.by [dostęp 2017-11-17] (ros.).
  16. Аб узнагароджанні групы спартсменаў і трэнераў дзяржаўнымі ўзнагародамі, systemaby.com [dostęp 2017-11-17].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]