Eduardo Frei Ruiz-Tagle

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Eduardo Frei Ruiz-Tagle
Ilustracja
Eduardo Frei Ruiz-Tagle (2009)
Data i miejsce urodzenia 24 czerwca 1942
Santiago
32. Prezydent Chile
Okres od 11 marca 1994
do 11 marca 2000
Przynależność polityczna Chrześcijańsko-Demokratyczna Partia Chile
Poprzednik Patricio Aylwin Azocar
Następca Ricardo Lagos Escobar
Firma Frei Ruiz-Tagle.png
Odznaczenia
Krzyż Wielki Orderu Bernardo O’Higginsa (Chile) Łańcuch Orderu Zasługi (Chile) Wielki Order Króla Tomisława (Chorwacja) Łańcuch Orderu Izabeli Katolickiej (Hiszpania) Krzyż Wielki Orderu Zasługi RP Komandor Orderu Słońca Peru Order Królewski Serafinów (Szwecja) Order Zasługi Republiki Włoskiej I Klasy z Wielkim Łańcuchem (1951-2001) Wielki Łańcuch Orderu Sikatuny (Filipiny)

Eduardo Frei Ruiz-Tagle (ur. 24 czerwca 1942 w Santiago) – chilijski polityk, prezydent kraju w latach 1994–2000.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Jest synem Eduardo Frei Montalva, prezydenta Chile w latach 1964–1970.

Ukończył studia inżynieryjne na uniwersytecie w Santiago. W 1958 roku zapisał się do Partii Chrześcijańskich Demokratów. W 1964 pomagał swemu ojcu w kampanii wyborczej. W latach 1969–1988 pracował jako inżynier w firmie Sigdo Koppers, największej firmie górniczej w Chile.

W 1989 został wybrany senatorem z regionu Santiago zdobywając najwięcej głosów w całym kraju. W 1993 pokonał w wyborach prezydenckich Ricardo Lagosa. W 1994 objął urząd. Po odejściu z urzędu, zgodnie z chilijską konstytucją, został dożywotnim senatorem. Po nowelizacji konstytucji, która zlikwidowała urząd dożywotniego senatora, ponownie wystartował w wyborach i ponownie wygrał. 11 marca 2006 został wybrany przewodniczącym Senatu, którym pozostał do 12 marca 2008.

W 2009 został kandydatem centrolewicowej koalicji Concertación w grudniowych wyborach prezydenckich. 13 grudnia 2009 zajął drugie miejsce w I turze wyborów, zdobywając 30% głosów poparcia i przegrywając z kandydatem prawicy, Sebastiánem Piñerą, który uzyskał 44% głosów[1]. 17 stycznia 2010, w II turze wyborów, przegrał z Piñerą stosunkiem głosów 48,4% do 51,6%[2].

Odznaczony m.in. Krzyżem Wielkim Orderu Zasługi Rzeczypospolitej Polskiej (1995)[3].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Chile election headed to runoff (ang.). The Philadelphia Inquirer, 14 grudnia 2009. [dostęp 2009-12-14].
  2. Chile billionaire wins presidency, ousts left (ang.). Reuters, 17 stycznia 2010. [dostęp 2010-01-18].
  3. M.P. z 1995 r. nr 22, poz. 259

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]