Edvard Westermarck

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Edvard Westermarck
ilustracja
Kraj działania Imperium Rosyjskie, Wielka Brytania
Data i miejsce urodzenia 20 listopada 1862
Helsinki, Wielkie Księstwo Finlandii, Imperium Rosyjskie
Data i miejsce śmierci 3 września 1939
Lapinlahti, Finlandia
profesor nauk fiolozoficznych
Specjalność: socjologia moralności

Edvard Aleksander Westermarck (ur. 20 listopada 1862 w Helsinkach, zm. 3 września 1939 w Lapinlahti) – fiński socjolog i etnolog szwedzkiego pochodzenia.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodził się w rodzinie bogatych przedstawicieli szwedzkojęzycznej mniejszości w Finlandii, ówcześnie wchodzącej w skład podległego Rosji Wielkiego Księstwa Finlandii. Jego dziadek ze strony matki był bibliotekarzem na Uniwersytecie w Helsinkach, zaś ojciec pracował na tej uczelni jako kwestor uniwersytecki[1]. W 1881 skończył szwedzkie liceum, później studiował na Uniwersytecie w Helsinkach, gdzie w 1890 obronił rozprawę doktorską, po czym 1890–1906 wykładał socjologię na tym uniwersytecie. W latach 1906–1918 był profesorem filozofii moralnej na Uniwersytecie w Londynie, a 1907–1930 profesorem socjologii na Uniwersytecie w Londynie. Prowadził studia nad rozwojem małżeństwa i rodziny i badania z zakresu socjologii moralności, a także badania terenowe w Maroku. Był zwolennikiem koncepcji względności etycznej. Autor prac: The History of Human Marriage (1891), dwutomowego The Origin and Development of the Moral Ideas (1906–1908), Ethical Relativity (1932).

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Andrew Lyons: A Revolutionary Anthropologist Before His Time: Intellectual Biography of Edward Westermarck (ang.). W: Ethnographes et anthropologues [on-line]. berose.fr. [dostęp 2020-02-12].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]