Edward Bogusz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Edward Franciszek Bogusz
Ilustracja
Edward Bogusz w 1935 roku
Data i miejsce urodzenia 29 listopada 1893
Lubasz
Data i miejsce śmierci 13 lipca 1986
Londyn
Poseł IV kadencji Sejmu (II RP)
Okres od 1935
do 13 września 1938
Przynależność polityczna Bezpartyjny Blok Współpracy z Rządem

Edward Franciszek Bogusz (ur. 29 listopada 1893 w Lubaszu, zm. 13 lipca 1986 w Londynie) – polski polityk, legionista, poseł na Sejm IV kadencji w II RP, członek władz Rady Obwodowej Obozu Zjednoczenia Narodowego w Dąbrowie w 1937 roku[1].

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Ukończył gimnazjum w Krakowie, a później studia rolnicze w Wirtembergii. Od 1911 do 1912 piastował stanowisko prezesa organizacji niepodległościowej skupiającej młodzież gimnazjalną w Krakowie. W 1914 wstąpił do Legionów Polskich. Po kryzysie przysięgowym został internowany.

Był uczestnikiem wojny polsko-bolszewickiej (był porucznikiem 2 pułku szwoleżerów) oraz brał udział w I powstaniu śląskim. Po zakończeniu służby wojskowej, zajmował się własnym majątkiem ziemskim w Lubaszu. Tam rozpoczął działalność polityczną - sprawował funkcję członka wydziału i rady powiatowej w Dąbrowie Tarnowskiej, a później także prezesem powiatowego oddziału Bezpartyjnego Bloku Współpracy z Rządem. Był również prezesem Rady Nadzorczej Spółdzielni "Łan" oraz członkiem zarządu Okręgowego Towarzystwa Rolniczego. W 1935 został posłem na Sejm z okręgu nr 84 (Tarnów, Dąbrowa Tarnowska, Mielec) z listy BBWR.

Po przegranej wojnie obronnej 1939 dostał się do Rumunii. Później trafił na Węgry i do Włoch, a następnie do Francji. Tam trafił do sztabu generała Władysława Sikorskiego. Później został zatrudniony w emigracyjnym ministerstwie rolnictwa.

Po zakończeniu II wojny światowej w Polskim Korpusie Przysposobienia i Rozmieszczenia.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Zjazd organizacyjny Organizacji Wiejskiej Obozu Zjednoczenia Narodowego w Krakowie, dnia 5.IX.1937 r. Kraków : [s.n.], 1937 (Kraków : L. Dudek), s. 35.