Edward Grabarz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Edward Grabarz
Data urodzenia 16 stycznia 1925
Data i miejsce śmierci 5 grudnia 1946
więzienie karno-śledcze nr III tzw. Toledo przy ul. 11 Listopada w Warszawie, Polska
Przebieg służby
Główne wojny i bitwy II wojna światowa,
powstanie antykomunistyczne w Polsce 1944–1953

Edward Grabarz (syn Jakuba, ur. 16 stycznia 1925, zm. 5 grudnia 1946 w Warszawie) – komendant posterunku MO, żołnierz NSZ-NZW.

W 1945 żołnierz oddziału NSZ-NZW „Rekina”. Od kwietnia 1946 zastępca komendanta posterunku MO w Tykocinie, pow. Wysokie Mazowieckie. Aresztowany przez UB, 26 listopada 1946 wyrokiem WSR w Warszawie skazany na karę śmierci razem z Zygmuntem Jakimiukiem i Wincentym Paszukiem. Stracony 5 grudnia 1946 w Więzieniu karno-śledczym nr III tzw. Toledo przy ul. 11 Listopada w Warszawie. Potajemnie pogrzebany na cmentarzu Bródnowskim w kw.45 N „przy studni”, nr ewidencyjny księgi pochowanych 4251.

Grób symboliczny znajduje się na Cmentarzu Wojskowym w Kwaterze "na Łączce".

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]