Edward Kaźmierczak

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Edward Kaźmierczak
Data i miejsce urodzenia 6 października 1908
Łódź
Data i miejsce śmierci 6 marca 2002
Łódź
Przewodniczący Rady Narodowej miasta Łodzi
Okres od 25 maja 1956
do 29 kwietnia 1971
Przynależność polityczna Polska Zjednoczona Partia Robotnicza
Poprzednik Bolesław Geraga
Następca Jerzy Lorens

Edward Kaźmierczak (ur. 6 października 1908 w Łodzi, zm. 6 marca 2002 w Łodzi) – przewodniczący Prezydium Rady Narodowej Miasta Łodzi od 24 maja 1956 do 29 kwietnia 1971 roku.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Pochodził ze stosunkowo dobrze sytuowanej rodziny robotniczej o lewicowych tradycjach politycznych. W 1926 ukończył Państwową Szkołę Handlową. Pracował w oddziale łódzkim Banku Związków Spółek Zarobkowych. Następnie po odbyciu rocznej służby wojskowej podjął pracę w Izbie Skarbowej w Łodzi. W 1937 wrócił do Banku Związków Spółek Zarobkowych. Wiosną 1939 został zmobilizowany i wcielony do 37. Pułku Piechoty i przydzielony do Armii Poznań. W czasie II wojny światowej brał udział w bitwie nad Bzurą. Do Łodzi na stałe powrócił jesienią 1940 i do końca wojny pracował w firmie transportowej. W okresie Drugiej Rzeczypospolitej i wojny pomimo swych lewicowych i socjalistycznych sympatii nie był czynny politycznie.

W lutym 1945 zatrudnił się na krótko w oddziale łódzkim NBP, w marcu pracował w Centrali Zjednoczenia Przemysłu Pończoszniczego w Łodzi, a od sierpnia 1945 do połowy 1946 w Jeleniej Górze jako dyrektor w Fabryce Wyrobów Dzianych. Po powrocie do Łodzi pracował w kilku fabrykach włókienniczych. W 1948 r. podjął studia na Wydziale Prawa , które ukończył w 1960. W latach 1950–1951 był zatrudniony w Warszawie w Departamencie Zatrudnienia i Płac Ministerstwa Przemysłu Lekkiego, a w latach 1951–1956 był dyrektorem generalnym w Centralnym Zarządzie Przemysłu Dziewiarskiego.

24 maja 1956 r. objął funkcję przewodniczącego Prezydium Rady Narodowej Miasta Łodzi. Na tym stanowisku pozostał do 29 kwietnia 1971 r. Równocześnie z objęciem urzędu został członkiem Egzekutywy Komitetu Łódzkiego PZPR, a na IV Zjeździe PZPR został wybrany na zastępcę członka Komitetu Centralnego PZPR. Należał m.in. do ścisłego grona inicjatorów założenia, a później najbardziej czynnych działaczy Towarzystwa Przyjaciół Łodzi.

W początku lat siedemdziesiątych zrezygnował z udziału w życiu politycznym i przeszedł na emeryturę. Pochowany został na cmentarzu rzymskokatolickim Św. Anny na Zarzewie.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Joanna Podolska, Przemysław Waingertner. Prezydenci miasta Łodzi. „Łódzkie Towarzystwo Naukowe”, 2008. 
  • Monika Pawlak. Edward Kaźmierczak prawnik. „Polska The Times Dziennik Łódzki – Kocham Łódź”, s. 7, 20.05.2011. Łódź. ISSN 83-908528-2-9.