Edward Kaczor

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Edward Kaczor
Ilustracja
podporucznik piechoty podporucznik piechoty
Data i miejsce urodzenia 17 lutego 1898
Kraków
Data i miejsce śmierci 15 września 1948
Mysłowice
Przebieg służby
Siły zbrojne Wappen Kaisertum Österreich 1815 (Klein).png Armia Austro-Węgier
Orzełek II RP.svg Wojsko Polskie
Jednostki 51 pułk piechoty Strzelców Kresowych
Główne wojny i bitwy I wojna światowa
wojna polsko-bolszewicka
Odznaczenia
Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari

Edward Kaczor (ur. 17 lutego 1898 w Krakowie, zm. 15 września 1948 w Mysłowicach) – żołnierz armii austriackiej, oficer Wojska Polskiego w II Rzeczypospolitej, kawaler Orderu Virtuti Militari.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodził się w rodzinie Michała i Marianny z Zalasów. Student krakowskiej Wyższej Szkoły Przemysłowej. W 1917 powołany do armii austriackiej. Walcząc na froncie włoskim, dostał się do niewoli[1].

W styczniu 1919 wstąpił do Armii Polskiej we Francji, a w maju w szeregach 9 pułku strzelców powrócił do kraju. W czerwcu został wyznaczony na stanowisko dowódcy plutonu w 51 pułku piechoty Strzelców Kresowych i mianowany podporucznikiem. Walczył na frontach wojny polsko-bolszewickiej. Podczas walk pod Bucniami podszedł w pobliże pozycji bolszewickich i granatami zlikwidował gniazdo oporu wroga. W czasie działań został ciężko ranny. Za czyn ten odznaczony został Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari[1].

Po zdemobilizowaniu pracował w Borysławiu przemyśle naftowym. Po zakończeniu II wojny światowej zamieszkał na Górnym Śląsku. Zmarł w Mysłowicach i tam został pochowany[1].

Żonaty z Anną Matkowską, miał córkę Bożenę (ur. 1945)[1].

Ordery i odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d Polak (red.) 1991 ↓, s. 60.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]