Edward Opaliński

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Edward Opaliński (ur. 1950) – polski historyk, profesor nauk humanistycznych.

Specjalizuje się w historii nowożytnej powszechnej, historii Polski XVI-XVII wieku i historii społeczno-politycznej Polski XVI i XVII wieku. Pełni funkcję kierownika Zakładu Historii Polski Średniowiecznej i Nowożytnej do XIX wieku i Archiwistyki w Instytucie Historii Filii w Piotrkowie Trybunalskim Uniwersytetu Jana Kochanowskiego w Kielcach[1]. Był członkiem Komitetu Nauk Historycznych Polskiej Akademii Nauk.

Został członkiem Warszawskiego Społecznego Komitetu Poparcia Jarosława Kaczyńskiego w przedterminowych wyborach prezydenckich w 2010[2].

Ważniejsze publikacje[edytuj | edytuj kod]

  • Elita władzy w województwach poznańskim i kaliskim za Zygmunta III (1981)
  • Kultura polityczna szlachty polskiej w latach 1587-1652 : system parlamentarny a społeczeństwo obywatelskie (1995)
  • Sejm srebrnego wieku 1587-1652 : między głosowaniem większościowym a liberum veto (2001)
  • Rodziny wielkosenatorskie w Wielkopolsce, na Kujawach i na Mazowszu za Zygmunta III : podstawy karier (2007)

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Instytut Historii UJKPT, www.ihpt.pl [dostęp 2017-11-15].
  2. Warszawski Społeczny Komitet Poparcia Jarosława Kaczyńskiego. jaroslawkaczynski.info. [dostęp 2017-09-19].