Edward Zawada

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Edward Zawada
Data i miejsce urodzenia 17 listopada 1922
Siemianówka
Data i miejsce śmierci 13 listopada 2006
Salzburg
Minister przemysłu chemicznego
Okres od 30 czerwca 1970
do 26 października 1971
Przynależność polityczna Polska Zjednoczona Partia Robotnicza
Poprzednik Antoni Radliński
Następca Jerzy Olszewski
Grób Edwarda Zawady na Wojskowych Powązkach

Edward Henryk Zawada (ur. 17 listopada 1922 w Siemianówce, zm. 13 listopada 2006 w Salzburgu[1] ) – polski inżynier chemii, doktor ekonomii, polityk, członek komisji przemysłu chemicznego RWPG[2], podsekretarz stanu[3], wiceminister i minister przemysłu chemicznego.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Syn Rudolfa i Anny. W 1947 ukończył studia na Politechnice Śląskiej, w 1978 uzyskał stopień doktora nauk ekonomicznych. W 1947 rozpoczął pracę w przemyśle chemicznym.

Od 1946 należał do Polskiej Partii Robotniczej, a od 1948 do Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej. Od 1951 był związany z resortem przemysłu chemicznego. Do 1958 był dyrektorem departamentu, po czym do 1962 był dyrektorem naczelnym Zjednoczenia Przemysłu Farmaceutycznego „Polfa”. Następnie podsekretarz stanu w Ministerstwie Przemysłu Chemicznego, a od 30 czerwca 1970 do 26 października 1971 był minister w rządzie Józefa Cyrankiewicza i Piotra Jaroszewicza. W latach 1971–1976 radca handlowy przy Ambasadzie PRL w Rzymie, następnie doradca przewodniczącego Komisji Planowania przy Radzie Ministrów do 1979.

Zainicjował i podjął decyzję o utworzeniu w marcu 1971 roku[1] Rafinerii Gdańskiej (obecna grupa LOTOS), przewodniczący zarządu Stowarzyszenia Inżynierów i Techników Przemysłu Chemicznego[3]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]