Efekt styku

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Efekt styku – w ekologii tendencja do wzrostu różnorodności gatunkowej i zagęszczenia organizmów na obszarze ekotonu, czyli styku dwóch lub większej liczby biocenoz[1][2].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Anna Kozłowska: Strefy przejścia między układami roślinnymi – analiza wieloskalowa. Warszawa: Instytut Geografii i Zagospodarowania Przestrzennego PAN, 2008, s. 13. ISBN 978-83-87954-88-8.
  2. Fauna bezkręgowa ekotonów słodkowodnych i stref przejściowych pomiędzy wodą i lądem. Zakład Zoologii Bezkręgowców, Uniwersytet Mikołaja Kopernika w Toruniu. [dostęp 2015-07-14].