Egano Righi Lambertini

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Egano Righi Lambertini
Kardynał prezbiter
Ilustracja
Herb Egano Righi Lambertini
Kraj działania  Włochy
Data i miejsce urodzenia 22 lutego 1906
Casalecchio di Reno
Data i miejsce śmierci 4 października 2000
Rzym
nuncjusz apostolski we Francji
Okres sprawowania 1969 - 1974
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Prezbiterat 25 maja 1929
Nominacja biskupia 9 lipca 1960
Sakra biskupia 28 października 1960
Kreacja kardynalska 30 czerwca 1979
Jan Paweł II
Kościół tytularny S. Maria in Via
Sukcesja apostolska
Data konsekracji 28 października 1960
Konsekrator Jan XXIII
Współkonsekratorzy Diego Venini
Benigno Carrara

Egano Righi-Lambertini (ur. 22 lutego 1906 roku w Casalecchio di Reno, zm. 4 października 2000 w Rzymie) – włoski duchowny katolicki, kardynał, wieloletni pracownik służby dyplomatycznej Stolicy Apostolskiej.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodził się w rodzinie o głębokich tradycjach chrześcijańskich – wywodził się z niej papież Benedykt XIV. Po przyjęciu święceń kapłańskich 25 maja 1929 roku pracował najpierw jako wikariusz w rodzinnej archidiecezji, a następnie kontynuował studia w Rzymie na Uniwersytecie Gregoriańskim, gdzie uzyskał doktorat z prawa kanonicznego, oraz na Papieskiej Akademii Kościelnej. W 1939 roku rozpoczął pracę w watykańskiej służbie dyplomatycznej; był kolejno audytorem nuncjatury we Włoszech, radcą nuncjatury we Francji, chargé d`affaires w Kostaryce, radcą przedstawicielstwa papieskiego w Wielkiej Brytanii i pierwszym delegatem w Korei. Jan XXIII mianował go arcybiskupem tytularnym Doclei i osobiście udzielił mu święceń biskupich 28 października 1960 roku, powierzając mu zarazem funkcję nuncjusza apostolskiego w Libanie. W latach 19631967 był nuncjuszem apostolskim w Chile, następnie reprezentował Stolicę Apostolską we Włoszech, a od 1969 roku przez dziesięć lat był nuncjuszem we Francji. W uznaniu jego zasług władze francuskie wyróżniły go orderem Legii Honorowej. Na konsystorzu 30 czerwca 1979 roku Jan Paweł II podniósł go do godności kardynalskiej. W ostatnich latach życia służył Stolicy Apostolskiej współpracując z różnymi dykasteriami Kurii Rzymskiej.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]