Egzekucja w Zwierzyńcu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Miejsce straceń (Zwierzyniec)

Egzekucja w Zwierzyńcu – publiczna egzekucja 20 Polaków, dokonana przez Niemców hitlerowskich 2 lutego 1944 w Zwierzyńcu[1], w powiecie zamojskim[2].

Przebieg zbrodni[edytuj | edytuj kod]

Podczas II wojny światowej i okupacji Polski przez III Rzeszę Niemiecką, 2 lutego 1944 oddziały niemieckie dokonały publicznej egzekucji ulicznej 20 Polaków na placu targowym w Zwierzyńcu na Zamojszczyźnie. Egzekucja odbyła się w obecności około 500 osób, przymusowo spędzonych mieszkańców Zwierzyńca[3].

Zbrodni dokonano pod zarzutem przynależności do ruchu oporu, w odwecie za zabicie szofera i konfidenta gestapo[2].

Ofiary, przywiezione ciężarówką, były skrępowane po pięć osób drutem kolczastym. Na placu Niemcy kazali im klękać twarzami w kierunku zgromadzonych. Najmłodszą ofiarą egzekucji był 15-letni Tadeusz Pieczykolan z Tereszpola[4].

Dających oznaki życia dobijał z broni podoficer Gestapo[5]. Jeden z mordowanych, mieszkaniec Tereszpola, krzyknął w kierunku rodaków: Zawiadomcie moją rodzinę[5].

Miejsce egzekucji upamiętniono krzyżem i tablicą z nazwiskami ofiar[3].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. W 73. rocznicę egzekucji, zwierzyniec.info.pl, 2017-01-30. [dostęp 2018-05-06].
  2. a b Fajkowski i Religa 1981 ↓, s. 452.
  3. a b Fajkowski 1972 ↓, s. 141.
  4. W 73. rocznicę egzekucji, zwierzyniec.info.pl, 2017-01-30. [dostęp 2018-05-06].
  5. a b Fajkowski 1972 ↓, s. 142.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Józef Fajkowski: Wieś w ogniu. Eksterminacja wsi polskiej w okresie okupacji hitlerowskiej. Warszawa: Ludowa Spółdzielnia Wydawnicza, 1972.
  • Józef Fajkowski, Jan Religa: Zbrodnie hitlerowskie na wsi polskiej 1939–1945. Warszawa: Książka i Wiedza, 1981.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]