Einar Lurås Oftebro

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Einar Lurås Oftebro
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 6 sierpnia 1998
Norwegia
Klub IL Jardar
Debiut w PŚ 3.03 2018, Lahti
(40. miejsce – Gundersen)
Pierwsze punkty w PŚ 24.11 2018, Ruka (12. miejsce – Gundersen)
Dorobek medalowy
Reprezentacja  Norwegia
Mistrzostwa świata juniorów
srebro Kandersteg 2018 HS 100/10 km
brąz Kandersteg 2018 drużynowo
Igrzyska olimpijskie młodzieży
srebro Lillehammer 2016 Sztafeta mixt

Einar Lurås Oftebro (ur. 6 sierpnia 1998) – norweski dwuboista klasyczny, dwukrotny medalista mistrzostw świata juniorów.

Kariera[edytuj | edytuj kod]

Na arenie międzynarodowej po raz pierwszy pojawił się w 2015 roku, startując na olimpijskim festiwalu młodzieży Europy w Tschagguns, gdzie zajął trzynaste miejsce w sprincie[1]. W 2016 roku startował na Igrzyskach Olimpijskich Młodzieży w Lillehammer, gdzie zdobył srebrny medal w sztafecie mieszanej (drużyna składa się z jednej biegaczki i biegacza narciarskiego, skoczkini i skoczka narciarskiego, a także kombinatora norweskiego. Zawody składają się z trzech skoków (skoczkini, skoczek, kombinator norweski) na skoczni HS100 i biegu sztafetowego 3×3,3 km s. dowolnym (biegaczka, biegacz narciarski oraz kombinator norweski). Zdobył ponadto srebrny medal w zawodach metodą Gundersena[2] i brązowy w sztafecie[3] podczas mistrzostw świata juniorów w Kandersteg w 2018 roku.

W Pucharze Świata zadebiutował 4 marca 2018 w Lahti, zajmując 40. miejsce w Gundersenie[4]. Pierwsze pucharowe punkty wywalczył na początku sezonie 2018/2019, kiedy 24 listopada 2018 roku w Ruce był dwunasty w Gundersenie[5].

Jego brat, Jens Lurås Oftebro, także uprawia kombinację norweską.

Osiągnięcia[edytuj | edytuj kod]

Mistrzostwa świata juniorów[edytuj | edytuj kod]

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Wynik zwycięzcy Strata Zwycięzca
14. 23 lutego 2016 Rumunia Râșnov Gundersen HS100/10 km 28:02,1 +3:58,3 Austria Bernhard Flaschberger
14. 25 lutego 2016 Rumunia Râșnov Gundersen HS100/5 km 11:01,5 +1:43,1 Czechy Tomáš Portyk
5. 26 lutego 2016 Rumunia Râșnov Sztafeta HS100/4x5 km[6] 48:41,4 +3:58,6  Austria
15. 31 stycznia 2017 Stany Zjednoczone Park City Gundersen HS100/10 km 25:54,5 +1:20,6 Finlandia Arttu Mäkiaho
6. 2 lutego 2017 Stany Zjednoczone Park City Sztafeta HS100/4x5 km[7] 46:17,4 +1:41,7  Austria
19. 4 lutego 2017 Stany Zjednoczone Park City Gundersen HS100/5 km 12:14,9 +1:55,7 Niemcy Vinzenz Geiger
2.FIS silver medal.png 30 stycznia 2018 Szwajcaria Kandersteg Gundersen HS106/10 km 22:58,3 +2,3 Czechy Ondřej Pažout
3.FIS bronze medal.png 1 lutego 2018 Szwajcaria Kandersteg Sztafeta HS106/4x5 km[8] 56:33,0 +1:53,2  Austria
5. 3 lutego 2018 Szwajcaria Kandersteg Gundersen HS106/5 km 11:28,8 +18,4 Słowenia Vid Vrhovnik

Zimowe Igrzyska Olimpijskie Młodzieży[edytuj | edytuj kod]

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Wynik zwycięzcy Strata Zwycięzca
14. 16 lutego 2016 Norwegia Lillehammer Gundersen HS100/5 km 13:31,4 +2:37,6 Niemcy Tim Kopp

Zimowy olimpijski festiwal młodzieży Europy[edytuj | edytuj kod]

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Konkurencja Wynik zwycięzcy Strata Zwycięzca
DNS 26 stycznia 2015 Austria Tschagguns/Gaschurn Gundersen HS108/10 km 27:17,4 - Niemcy Willi Hengelhaupt
13. 30 stycznia 2015 Austria Tschagguns/Gaschurn Gundersen HS108/5 km 13:40,9 +1:29,8 Niemcy Willi Hengelhaupt

Puchar Świata[edytuj | edytuj kod]

Miejsca w klasyfikacji generalnej[edytuj | edytuj kod]

Miejsca na podium[edytuj | edytuj kod]

Jak dotąd zawodnik nie stawał na podium indywidualnych zawodów Pucharu Świata.

Puchar Kontynentalny[edytuj | edytuj kod]

Miejsca w klasyfikacji generalnej[edytuj | edytuj kod]

Miejsca na podium chronologicznie[edytuj | edytuj kod]

Jak dotąd zawodnik nie stawał na podium indywidualnych zawodów Pucharu Kontynentalnego.

Letnie Grand Prix[edytuj | edytuj kod]

Miejsca w klasyfikacji generalnej[edytuj | edytuj kod]

Miejsca na podium w zawodach[edytuj | edytuj kod]

Jak dotąd zawodnik nie stawał na podium indywidualnych zawodów LGP.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]