Eino Nieminen

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Eino Vilho Kalervo Nieminen (ur. 23 maja 1891 w Helsinkach - zm. 24 maja 1962 w Helsinkach) - fiński językoznawca, slawista i polonista.

Od roku 1939, profesor uniwersytetu w Helsinkach, wystosował list protestacyjny do władz hitlerowskich Niemiec w sprawie agresji na Polskę. Od roku 1950 był członkiem Fińskiej Akademii Nauk. Zajmował się językami słowiańskimi, bałtyckimi i fińskimi; badacz średniowiecznego języka polskich rot sądowych; współtwórca polskiej dialektologii historycznej.

Prace i opracowania[edytuj | edytuj kod]

  • Polska końcówka -och w loc. pl. rzeczowników (1927)
  • Beiträge zur historichen Dialektologie der polnischen Sprache (cz. 1 - 2 1930 - 1931)
  • Beiträge zur altpolnische Syntax (t. 1 1939, t. 2 1950)