Ekstensja (geologia)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Ekstensja (od łac. extensio: „rozszerzenie”, „rozciągnięcie”) – w geologii oznacza odkształcenie obiektu geologicznego, następujące wskutek działania naprężeń rozciągających (tensji). Odkształcenie to może mieć różnorodny charakter w zależności od skali i reologii odkształcanego obiektu; w szczególności ośrodek może przejawiać kruchość (pękać) lub plastyczność (odkształcać się plastycznie)[1].

W skałach przejawem ekstensji może być cios ekstensyjny, w większej skali ekstensja może skutkować powstawaniem uskoków normalnych, a w skali globalnej ekstensja tworzy ryfty i skutkuje spreadingiem dna oceanicznego[2]. Lokalna ekstensja może także towarzyszyć procesom orogenicznym, generalnie związanym z kompresją: przykładowo na przedpolu Alp dochodzi do powstawania rowów[1].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]