Elżbieta świdnicka

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Elżbieta świdnicka
księżna opolska
Okres od 1324/1326
do 8 lub 9 lutego 1348
Jako żona Bolesława II
Dane biograficzne
Dynastia Piastowie świdnicko-ziębiccy
Data urodzenia 1309/1315
Data śmierci 8 lub 9 lutego 1348
Ojciec Bernard świdnicki
Matka Kunegunda Łokietkówna
Mąż Bolesław II opolski
Dzieci (Władysław Opolczyk,
Bolko III,
Henryk,
Kunegunda,
Agnieszka,
Elżbieta,
Anna

Elżbieta świdnicka (ur. między 1309/1315, zm. 8 lub 9 lutego 1348) – druga według starszeństwa córka księcia świdnickiego Bernarda Statecznego i Kunegundy, córki króla Polski Władysława I Łokietka.

Poślubiła Bolesława II, syna księcia opolskiego Bolesława I. Małżeństwo zostało zawarte w latach 1324/1326, na krótko przed śmiercią jej ojca. Urodziła księciu opolskiemu siedmioro dzieci, trzech synów i cztery córki. Została pochowana w klasztorze Franciszkanów w Opolu. Prawdopodobnie po jej śmierci w latach 1348/1356 jej mąż poślubił Małgorzatę, której pochodzenie nie jest bliżej znane. Z drugiego małżeństwa miał jedną córkę Agnieszkę.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]