Elżbieta Kolejwa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Elżbieta Kolejwa
Wzrost 160 cm
Dorobek medalowy
Mistrzostwa Polski
złoto Warszawa 1964 sztafeta 4 × 100 m
złoto Szczecin 1965 bieg na 100 m
złoto Szczecin 1965 bieg na 200 m
srebro Warszawa 1964 bieg na 200 m
brąz Bydgoszcz 1958 sztafeta 4 × 100 m
brąz Warszawa 1962 sztafeta 4 × 100 m

Elżbieta Kolejwa z domu Twardowska (ur. 11 września 1939 w Warszawie[1]) – polska lekkoatletka, sprinterka, trzykrotna mistrzyni Polski.

Zwyciężyła w sztafecie 4 × 100 metrów w pierwszym finale Pucharu Europy w 1965 w Kassel (polska sztafeta biegła w składzie: Mirosława Sałacińska, Kolejwa, Irena Kirszenstein i Ewa Kłobukowska)[2]. Startowała na mistrzostwach Europy w 1966 w Budapeszcie, gdzie odpadła w eliminacjach biegu na 100 metrów[3].

Zdobyła mistrzostwo Polski w biegu na 100 metrów i w biegu na 200 metrów w 1965 oraz w sztafecie 4 × 100 metrów w 1964, wicemistrzostwo w biegu na 200 metrów w 1964 oraz brązowe medale w sztafecie 4 × 100 m w 1958 i 1962[4].

W latach 1959-1966 wystąpiła w dziesięciu meczach reprezentacji Polski (16 startów), odnosząc 2 zwycięstwa indywidualne[5].

Rekordy życiowe[1][6]:

Konkurencja Data i miejsce Wynik
bieg na 100 metrów 13 sierpnia 1965, Szczecin 11,6
bieg na 200 metrów 25 lipca 1965, Spała 24,4

Była zawodniczką Sparty Warszawa i Gwardii Warszawa. Jej mąż Mieczysław Kolejwa, emerytowany profesor Politechniki Radomskiej, był m.in. prezesem Polskiego Związku Lekkiej Atletyki.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Henryk Kurzyński: Biografie członków Wunderteamu. W: Andrzej Karczmarski: Wunderteam. Lekkoatletyczna drużyna marzeń. Pruszków: Star Press, 2004, s. 125. ISBN 83-920565-0-7.
  2. Zbigniew Łojewski, Tadeusz Wołejko: Historia spotkań międzypaństwowych reprezentacji Polski, Część I – seniorki. Warszawa: Komisja Statystyczna PZLA, maj 1979, s. 100.
  3. Mirko Jalava (red.): Göteborg 2006 Statistics Handbook. Göteborg: European Athletics, 2006, s. 155 i 138.
  4. Henryk Kurzyński, Leszek Luftman, Janusz Rozum, Maciej Rychwalski, Andrzej Socha: Historia finałów lekkoatletycznych mistrzostw Polski 1922-2011. Konkurencje kobiece. Bydgoszcz: Komisja Statystyczna PZLA, 2011, s. 28, 43 i 287-289. ISBN 978-83-934369-0-3.
  5. Zbigniew Łojewski, Tadeusz Wołejko: Historia spotkań międzypaństwowych reprezentacji Polski, Część I – seniorki. Warszawa: Komisja Statystyczna PZLA, maj 1979, s. 13.
  6. Henryk Gąszczak, Polska lekkoatletyka w statystyce historycznej; lata 1920-2007 [dostęp 2012-09-04] (pol.).

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Henryk Kurzyński: Biografie członków Wunderteamu. W: Andrzej Karczmarski: Wunderteam. Lekkoatletyczna drużyna marzeń. Pruszków: Star Press, 2004, s. 125. ISBN 83-920565-0-7.
  • Encyklopedia (statystyczna) polskiej lekkiej atletyki: 1919-1994. Warszawa: PZLA, 1994. ISBN 83-902509-0-X.
  • Zbigniew Łojewski, Tadeusz Wołejko: Historia spotkań międzypaństwowych reprezentacji Polski, Część I – seniorki. Warszawa: Komisja Statystyczna PZLA, maj 1979.
  • Henryk Kurzyński, Leszek Luftman, Janusz Rozum, Maciej Rychwalski, Andrzej Socha: Historia finałów lekkoatletycznych mistrzostw Polski 1922-2011. Konkurencje kobiece. Bydgoszcz: Komisja Statystyczna PZLA, 2011. ISBN 978-83-934369-0-3.