Elżbieta Nawrocka

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Elżbieta Nawrocka
Data i miejsce urodzenia 19 lutego 1964
Wieluń
Zawód, zajęcie technolog żywności, urzędnik, polityk
Alma Mater Akademia Rolnicza we Wrocławiu
Stanowisko posłanka na Sejm VII kadencji (2015)
Partia Polskie Stronnictwo Ludowe
Odznaczenia
Srebrny Krzyż Zasługi

Elżbieta Renata Nawrocka z domu Stępień (ur. 19 lutego 1964 w Wieluniu[1]) – polska polityk, urzędnik państwowy i samorządowy, z wykształcenia technolog żywności, posłanka na Sejm VII kadencji.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Z wykształcenia magister technologii żywności, ukończyła w 1990 Akademię Rolniczą we Wrocławiu. Kształciła się także na studiach podyplomowych dla pracowników administracji publicznej[1].

Zaangażowała się w działalność polityczną w ramach Polskiego Stronnictwa Ludowego, wybierana m.in. do rady naczelnej i głównej komisji rewizyjnej, a także do zarządu wojewódzkiego PSL[2].

Początkowo pracowała w branży przetwórstwa spożywczego, m.in. jako dyrektor produkcji w spółdzielni mleczarskiej i w zakładach mięsnych, a także jako audytor systemów zarządzania jakością. W latach 90. była wiceburmistrzem Wieruszowa, następnie naczelnik wydziału w starostwie powiatowym[2]. W latach 2006–2009 pełniła obowiązki wicemarszałka w zarządzie województwa[3]. Następnie objęła stanowisko zastępcy dyrektora oddziału regionalnego i później dyrektora oddziału regionalnego Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego w Łodzi[2]. W 2007 została radną sejmiku łódzkiego. Mandat odnawiała w 2010 i 2014.

Bezskutecznie ubiegała się o mandat poselski z ramienia swojej partii w wyborach w 2007 w okręgu sieradzkim[4]. W wyborach w 2011 również bez powodzenia kandydowała do Sejmu, otrzymując 6370 głosów[1]. W 2009 i 2014 kandydowała do Parlamentu Europejskiego[5][6]. 18 lutego 2015 objęła mandat posłanki VII kadencji[1], zastępując Mieczysława Łuczaka. W wyborach z 25 października 2015 nie uzyskała reelekcji. Nie uzyskała również mandatu radnej sejmiku w wyborach w 2018.

W 1997 otrzymała Srebrny Krzyż Zasługi[7].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d Strona sejmowa posła VII kadencji. [dostęp 2015-02-18].
  2. a b c O mnie. elzbietanawrocka.pl. [dostęp 2015-02-18].
  3. Wicemarszałek Elżbieta Nawrocka odwołana. naszemiasto.pl, 21 stycznia 2009. [dostęp 2015-02-18].
  4. Serwis PKW – Wybory 2007. [dostęp 2015-06-29].
  5. Serwis PKW – Wybory 2009. [dostęp 2019-03-08].
  6. Serwis PKW – Wybory 2014. [dostęp 2019-03-08].
  7. M.P. z 1998 r. nr 1, poz. 12