Elżbieta Zechenter-Spławińska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Elżbieta Zechenter-Spławińska (ur. 17 lipca 1935 w Krakowie) – poetka, tłumacz, prozaik, doktor nauk humanistycznych.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodziła się i mieszka w Krakowie. Córka poety, satyryka i dziennikarza, współzałożyciela krakowskiego "Dziennika Polskiego", Witolda Zechentera, wnuczka dziennikarza krakowskiego "Czasu" Edmunda Zechentera. Absolwentka filologii polskiej na Uniwersytecie Jagiellońskim. Tytuł doktora nauk humanistycznych uzyskała na Akademii Pedagogicznej w Krakowie. Wydała kilkanaście zbiorów wierszy. Autorka tekstów dla dzieci oraz opowiadań. Jej teksty śpiewane są przez zespół Wawele Jana Wojdaka oraz artystów kabaretowych Piwnicy pod Baranami i Loch Camelot. W 1996 r. za tomik wierszy Czapka niewidka (Wydawnictwo Baran i Suszczyński) uhonorowana została Nagrodą Krakowska Książka Miesiąca.

Prowadziła gościnnie warsztaty poetyckie w Studium Literacko-Artystycznym na Uniwersytecie Jagiellońskim w Krakowie. Na przełomie lat 50. i 60. XX w. związana była z grupą poetycką Muszyna[1].

Należy do Stowarzyszenia Pisarzy Polskich oraz Stowarzyszenia Autorów ZAiKS.

Jej mężem był farmakolog Jacek Spławiński.

Wybrane publikacje[edytuj | edytuj kod]

  • Epitafium dla biedronki, Kraków 1962
  • Zazdrośćmy szarotkom, Warszawa 1968
  • Ten nieznośny koń na biegunach, Kraków 1976
  • Ósma Góra, Kraków 1979
  • Wiersze wybrane, Kraków 1986
  • Zaginął pies, Kraków 1987
  • Na łowiskach świata, Kraków 1992
  • Czapka niewidka, Kraków 1996
  • Szansa, Kraków 2000
  • Opowieści pod psem, Kraków 2001
  • Pod gwiaździstym niebem, Kraków 2004
  • Malinowy tort. Witold Zechenter po latach, Kraków 2007

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Słownik europejskich kierunków i grup literackich XX wieku. Grzegorz Gazda (redaktor). Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2009, s. 348-349. ISBN 978-83-01-15724-1.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]