Elżbieta Zofia Hohenzollern

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Elżbieta Zofia Hohenzollern
Ilustracja
Elżbieta Zofia Hohenzollern (c. 1593)
Herb
Hohenzollern
Rodzina Hohenzollernowie
Data i miejsce urodzenia 4 lipca 1589
Berlin
Data i miejsce śmierci 24 grudnia 1629
Frankfurt nad Odrą
Ojciec Jan Jerzy Hohenzollern
Matka Elżbieta von Anhalt-Zerbst
Mąż

Janusz Radziwiłł
Juliusz Henryk von Sachsen-Lauenburg

Dzieci

Elżbieta Eleonora Radziwiłł
Jan Jerzy Radziwiłł
Zofia Agnieszka Radziwiłł
Bogusław Radziwiłł
Franciszek Herman von Sachsen-Lauenburg

Elżbieta Zofia Hohenzollern (ur. 4 lipca 1589 w Berlinie, zm. 24 grudnia 1629 we Frankfurcie nad Odrą) – córka margrabiego-elektora brandenburskiego Jana Jerzego Hohenzollerna i Elżbiety von Anhalt-Zerbst

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Dzieciństwo i młodość spędziła na dworze elektora brandenburskiego. 7 lipca 1613 roku w Berlinie poślubiła kasztelana wileńskiego, Janusza Radziwiłła. Po zamążpójściu mieszkała wraz z mężem głównie w Gdańsku. W latach 1616-1618 wspólnie z Januszem Radziwiłłem przebywała na emigracji w Niemczech.

Po śmierci pierwszego męża w 1620 roku wyjechała z Rzeczypospolitej do Rzeszy i osiadła na zamku Lichtenberg. 27 lutego 1628 w Toužimie wyszła za mąż za generała wojsk cesarskich, księcia sasko-lauenburskiego Juliusza Henryka.

Zmarła podczas połogu. Pochowana została w kościele Mariackim we Frankfurcie nad Odrą.

Była matką Bogusława Radziwiłła i Franciszka Hermana von Sachsen-Lauenburg.

Literatura[edytuj | edytuj kod]